banner naskotika
Η φωτογραφία που χρησιμοποιείται στην αφίσα είναι από εκδήλωση του ΚΕΘΕΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ για την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών


ΔΙΑΚΑΝΑΛΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΚΕ

Η ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΛΕΚΑΣ ΠΑΠΑΡΗΓΑ

«Λίγες μέρες πριν την εκλογική μάχη θεωρούμε αναγκαίο να επαναλάβουμε ορισμένες από τις πολύ γενικές διαφωνίες που έχουμε με τα άλλα κόμματα για να κατανοηθεί και η γενικότερη στρατηγική και η εκλογική τακτική του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Ακούμε πχ ότι η κρίση είναι πανευρωπαϊκή, άρα είτε όλοι μαζί θα σωθούμε στην Ευρώπη, είτε όλοι μαζί θα χαθούμε. Διαφωνούμε ριζικά με αυτή την εκτίμηση. Η κρίση ξεσπάει σε κάθε χώρα χωριστά - και σε αλληλεπίδραση μπορεί, αλλά χωριστά - και βρίσκεται στα σπλάχνα του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης της κάθε χώρας οπωσδήποτε, καθώς η Ελλάδα και άλλες χώρες είναι ενσωματωμένες στην ΕΕ. Και μάλιστα η Ελλάδα είναι και λιγότερο σχετικά αναπτυγμένη χώρα, η κρίση είναι πιο βαθιά, πιο βαριά, κρατάει περισσότερο και λόγω της ενσωμάτωσης είναι πιο δύσκολη η ανάκαμψη, πιο σύνθετη και πιο πολύπλοκη. Αυτή η θέση ότι ή πανευρωπαϊκά θα χαθούμε ή πανευρωπαϊκά θα σωθούμε, βολεύει πάρα πολύ για να επιλέξει στις εκλογές ο λαός ποιος είναι ο καλύτερος, ο ικανότερος, ο πιο αγωνιστικός και προσγειωμένος διαπραγματευτής.

Δεύτερο ζήτημα. Όλα τα άλλα κόμματα ενοχοποιούν το μνημόνιο, ότι πέρα από τη λιτότητα επέφερε την ύφεση και ευθύνεται για το βάθεμα της κρίσης. Βεβαίως κι εμείς ενοχοποιούμε για πάρα πολλά πράγματα το μνημόνιο, το καταγγέλλουμε, θα κάνουμε κάθε προσπάθεια για να ανατραπεί - όχι γενικά πολιτικά, αλλά επί της ουσίας και στην πράξη να ανατραπούν οι συνέπειές του. Ωστόσο το μνημόνιο επιτέλεσε το σκοπό για τον οποίο έγινε. Και σκοπός του μνημονίου είναι αυτό που γίνεται παντού, σε κάθε καπιταλιστική χώρα που έχει κρίση, να υποτιμηθεί, να απαξιωθεί η εργατική δύναμη, να καταστραφούν κατακτήσεις που υπήρχαν, να εξασφαλιστεί μια πιο φθηνή και χειραγωγίσιμη εργατική δύναμη για την φάση της ανάκαμψης. Επομένως αυτό τον στόχο, δυστυχώς, το μνημόνιο τον πέτυχε.

Τρίτο ζήτημα. Όλα τα κόμματα λένε, ότι θα βγούμε από την κρίση αν γίνουν επενδύσεις για την ανάπτυξη. Δύο στοιχεία θα σας δώσω, για να μη λέω θεωρητικά πράγματα. Προ ολίγου ο κ. Σαμαράς έφερε το παράδειγμα της «Κόσκο» και λέει αυτή μας έσωσε και κατηγόρησε τα άλλα κόμματα, ότι είμαστε αντίθετοι με την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού και την παράδοσή του, βεβαίως, στην «Κόσκο». Το θέμα δεν ήταν ειδικά η «Κόσκο», οπουδήποτε κι αν δίνονταν. Λέει, λοιπόν, ότι δημιουργήθηκαν 800 θέσεις εργασίας και 1.500 δορυφορικές. Τα στοιχεία, λοιπόν, που θα σας δώσω, που είναι από επιμελητήρια, δεν είναι κομματική στατιστική. Αυτή τη στιγμή δουλεύουν 350 άτομα στην «Κόσκο». Ο μισθός ξεκινάει από 800 ευρώ και οι συνθήκες οι εργασιακές είναι πάρα πολύ σκληρές. Σχετικά με τις 1.500 δορυφορικές θέσεις εργασίας που έγιναν: Κλείσανε όλες οι μικρές μεταφορικές εταιρίες και τινάζονται στον αέρα 35.000 θέσεις εργασίας που είχαν οι χιλιάδες μικρές ναυτιλιακές και άλλες εταιρίες γύρω από το λιμάνι. Δεύτερο στοιχείο. Από την εφημερίδα "Καθημερινή", δεν είναι κομματική στατιστική. Λέει, λοιπόν, η προχθεσινή "Καθημερινή": Μια μόνο θέση εργασίας δημιουργεί επένδυση 2,7 εκατ. ευρώ. Και αναφερόμαστε στους τομείς Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Όπως λοιπόν δημοσίευσε η εφημερίδα "Καθημερινή" από την εξέταση 406 αποφάσεων υπαγωγής στον αναπτυξιακό νόμο, διαπιστώνεται ότι προβλέπεται δημιουργία 84 θέσεων εργασίας για τα συγκεκριμένα έργα, που φθάνουν τα 224 εκατ. ευρώ. Αυτή, λοιπόν, είναι η ανάπτυξη που πρόκειται να γίνει στην Ελλάδα. Σε τομείς με ελάχιστο προσωπικό, με πολύ μεγάλη κερδοφορία και το προσωπικό που θα δουλεύει θα είναι με τις γνωστές εργασιακές συνθήκες, γιατί κριτήριο των επενδύσεων είναι η μέγιστη δυνατή κερδοφορία και όχι η ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών και η κατανομή όλου του εργατικού δυναμικού.

Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι το ΚΚΕ έχει βαθύτατες και πολύ ουσιαστικές διαφωνίες με όλα τα άλλα κόμματα και επομένως δεν μπορεί να υπάρχει επιθυμία του Κόμματος για διάλογο για κυβερνητική συμμετοχή. Φέρνω ένα πολύ ουσιαστικό παράδειγμα. Γιατί αυτά πρέπει να συζητήσει κανείς για να πάρει μέρος σε μια κυβέρνηση. Εργασιακές σχέσεις, μισθοί, ανάπτυξη.

Παρακολουθήσαμε τη διακαναλική και της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ που είναι τα δυο κόμματα που διεκδικούν να σχηματίσουν κυβέρνηση ή να πρωταγωνιστήσουν σε σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Θα περίμενε κανείς ότι θα ξεκινούσαν με άμεσα επείγοντα μέτρα. Δεν λέω ότι δεν ξεκίνησαν με άμεσα επείγοντα μέτρα. Από τον κ. Σαμαρά ξεχωρίζουμε: "Νόμος και τάξη", "νόμος και τάξη", "ασφάλεια, νόμος, τάξη" και μετά όλα αυτά με τις επενδύσεις. Ο κ. Τσίπρας, είπε βεβαίως και ορισμένα άμεσα, αυτή την εύκολη θέση που λέει να μεγαλώσει λίγο το κατώτατο μεροκάματο και το επίδομα ανεργίας, πράγμα το οποίο θα αναιρεθεί στην πορεία από το σύνολο μέτρων και τις εξελίξεις. Αλλά ανάμεσα στα πρώτα ήταν: Ο μισθός του πρωθυπουργού, ο μισθός των υπουργών, ο νόμος περί ευθύνης υπουργών.

Εμείς τι περιμέναμε; Τι θα γίνει με τον ΕΟΠΥΥ, που καταρρέει; Δεν υπάρχουν τώρα περιθώρια συζήτησης. Ούτε μέχρι την επόμενη σύνοδο της ΕΕ, άλλωστε δεν θα σου λύσει η ΕΕ και η Σύνοδος στις 28 - 29 τι θα γίνει με τον ΕΟΠΥΥ, τι θα γίνουν τα ασφαλιστικά Ταμεία. Η στάση πληρωμών που επίκειται σε μισθούς και συντάξεις. Ολα τα στοιχεία δείχνουν ότι το πολύ μέχρι τέλη Αυγούστου υπάρχουν. Αυτά θα τα λύσει η Σύνοδος στην ΕΕ; Επομένως τα φορολογικά μέτρα που πρέπει να επιβάλλουν, πάγια και έκτακτα, και εννοείται προς το κεφάλαιο, τις μονοπωλιακές επιχειρήσεις και όχι γενικά στους πλούσιους - γιατί δεν ξέρουμε ποιοι θεωρούνται πλούσιοι - θα πρέπει να είναι άμεσα. Εδώ χρειάζονται έκτακτα μέτρα. Γιατί αυτά που ασχολήθηκαν, καταρχήν και αμισθί να είναι και οι 300 βουλευτές, οι υπουργοί και ο πρωθυπουργός από αυτούς τους μισθούς που θα ωφεληθούν δεν πρόκειται να λυθεί ούτε το πρόβλημα των φαρμάκων, ούτε το πρόβλημα των νοσοκομείων που κλείνουν.

Το ΚΚΕ είναι υποχρεωμένο, έτσι αισθάνεται, να πει στο λαό ποιες είναι οι πιθανές εξελίξεις στην πορεία. Δεν μιλάμε προοπτικής ή αορίστου χρόνου, αλλά το επόμενο διάστημα. Εμείς θεωρούμε ότι υπάρχουν δυο ενδεχόμενα. Το ένα από αυτά τα ενδεχόμενα συζητείται στη Σύνοδο στα τέλη Ιούνη. Κανείς, ούτε ο κ. Σαμαράς, ούτε ο κ. Τσίπρας, δεν αναφέρθηκε σε αυτό το ενδεχόμενο. Δεν είναι ενδεχόμενο, σίγουρα θα συζητηθεί, δηλαδή, η συγκέντρωση υπερεξουσιών στην Κομισιόν, που έχει σχέση με την φορολογική πολιτική, με την κοινωνική ασφάλιση, με τους εθνικούς προϋπολογισμούς, με την εξωτερική πολιτική κλπ. Δηλαδή πρόκειται για υπερεξουσίες που θα κάνουν διακοσμητικό στην ουσία το ρόλο των κυβερνήσεων και των εθνικών κοινοβουλίων, αν και δεν είναι διακοσμητικός ο ρόλος των κυβερνήσεων. Αν το υπογράψουν, έχουν συναινέσει. Και ταυτόχρονα εμείς θεωρούμε ότι όταν εκχωρούνται περισσότερες εξουσίες στην Κομισιόν, γίνεται ακόμα πιο αυταρχικό και κατασταλτικό το εσωτερικό καθεστώς, η εσωτερική κυβέρνηση. Γιατί δεν μπορεί χωρίς την καταστολή, χωρίς την τρομοκρατία να χειριστεί τα ζητήματα των υπερεξουσιών. Αυτό είναι ένα ενδεχόμενο.

Και το άλλο ενδεχόμενο είναι λόγω των αντιθέσεων μεταξύ Γερμανίας, Ισπανίας, Ιταλίας, Γαλλίας. Κι αν η Μέρκελ με τον Ολάντ δεν τα βρουν και αν θέλετε συμφωνήσουν για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα και οξυνθούν οι αντιθέσεις, και καθώς βαθαίνει η κρίση, να έχουμε και εκδίωξη χωρών από την Ευρωζώνη και για να μην πω κι από την ίδια την ΕΕ. Αυτά είναι υπαρκτά ενδεχόμενα, είναι πραγματικοί κίνδυνοι και τους λέμε κινδύνους γιατί όλα αυτά θα τα πληρώσουν οι λαοί. Γι' αυτά τα ενδεχόμενα δεν μιλάει κανείς. Αντίθετα λένε ότι υπάρχει νέος αέρας, τώρα θα διαπραγματευτούμε, θα τροποποιήσουμε κλπ. Αυτά τα δυο ενδεχόμενα υπάρχουν στην ΕΕ.

Το ΚΚΕ αισθάνεται κυριολεκτικά την ιστορική του ευθύνη σήμερα, σε συνθήκες οξυμένης καπιταλιστικής κρίσης που αγκαλιάζει όλη την Ευρώπη και επεκτείνεται και παγκόσμια. Δεν μιλάμε γενικά, πάντα αισθανόμαστε ευθύνη, και σε περιόδους πιο ήπιες και σε πιο δύσκολες περιόδους. Αλλά την ιστορική μας ευθύνη την προσδιορίζουμε μέσα στις συνθήκες του βαθέματος της κρίσης, με αυτά τα ενδεχόμενα και σε συνδυασμό μετά τις αμερικανικές εκλογές, απ' ό,τι φαίνεται θα έχουμε και στρατιωτική επέμβαση στη Συρία. Που θα έχει και οικονομικές, αλλά και άλλες συνέπειες στην Ελλάδα και στην περιοχή.

Ποια είναι η ιστορική ευθύνη και πώς την αισθανόμαστε. Θα υπάρχει μια κυβέρνηση ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ. Η μια κυβέρνηση θα είναι χειρότερη από αυτή που γνωρίσαμε - λέω για τη ΝΔ - πολύ χειρότερη. Θα κινείται με τη φοβία και την κινδυνολογία και πιθανόν να υπάρξει κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία θα σπείρει στο λαό την απογοήτευση. Μπορεί να φαίνεται διαφορετική η απογοήτευση από τη φοβία, αλλά η φοβία και η απογοήτευση είναι ένα εκρηκτικό μείγμα, πολλές φορές συνυπάρχουν. Κι εμείς σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε την προβλεπόμενη πολιτική χρεοκοπία και των δύο κυβερνήσεων να την χρεωθεί ο λαός σαν ευθύνη του. Γιατί έτσι συνήθως γίνεται. Οταν μια κυβέρνηση χρεοκοπήσει πολιτικά, ο λαός φταίει που δεν έκανε εκείνο, που δεν έκανε το άλλο, που μπήκε εμπόδιο στις μεταρρυθμίσεις ή που δεν στήριξε το "θεάρεστο κυβερνητικό έργο". Να μην χρεωθεί, λοιπόν, ο λαός και να μην πληρώσει βεβαίως οικονομικά, πολιτικά, κοινωνικά. Και με αυτή την έννοια θεωρούμε τον εαυτό μας ένα κόμμα με εμπειρία, να αντιμετωπίσει και το φόβο που θα σπέρνει η ΝΔ και την απογοήτευση που θα σπείρει ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί στο έδαφος αυτό είναι πολύ πιθανό να καλλιεργηθούν ακόμη πιο συντηρητικές και αντιδραστικές απόψεις.

Δεύτερο. Αισθανόμαστε την ιστορική μας ευθύνη ο λαός να μην τα χάσει όλα. Ο,τι μπορεί να ματαιώσει, ό,τι μπορεί να κερδίσει, ξεκινώντας από τις επόμενες μέρες, αφού θα σχηματιστεί κυβέρνηση. Όχι για να κάνουμε αντιπολίτευση ντε και καλά, αλλά γιατί όπως σας είπα επείγουν ζητήματα όπως τρόφιμα, φάρμακα, συντάξεις, τα οποία πρέπει να αντιμετωπιστούν και δεν μπορούμε τις συζητήσεις της κ. Μέρκελ με τον κ. Ολάντ, ούτε να περιμένουμε κανένα καλό λόγο - όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ - από τον Ομπάμα. Εμείς δεν μπορούμε να τους περιμένουμε αυτούς και δεν μπορεί να περιμένει κι ο λαός. Δεν λέμε γενικά αγώνες ή απλώς να αυξηθεί η ποσότητα των αγώνων. Τώρα πια οι αγώνες πρέπει να αντιστοιχούν στα προβλήματα που υπάρχουν, πρέπει να είναι αντίστοιχοι, να μη πω ότι πρέπει να ανοίγουν δρόμους προς τα μπρος. Κι όταν λέμε αγώνες, εννοούμε οργάνωση, μαζική οργάνωση, εννοούμε πολιτικοποίηση της γραμμής του κινήματος. Όχι ταύτιση με μια κομματική γραμμή, αλλά πολιτικοποίηση. Διέξοδος από την κρίση δεν μπορεί να γίνει χωρίς την προετοιμασία του λαού - την ψυχολογική, την ιδεολογική, την πολιτική και την οργανωτική - να συγκρουστεί με τα μονοπώλια και την ΕΕ.

Μιλάμε για τη συγκρότηση κοινωνικοπολιτικού μετώπου, δηλαδή της πολιτικής των συμμαχιών που εδράζεται πάνω στην πολιτικοποιημένη κοινή δράση των κοινωνικών δυνάμεων. Ξέρετε, τα άλλα κόμματα τη συμμαχία τη βλέπουν για να γίνει μια κυβέρνηση ή για να έρθουν σε μια κυβέρνηση, στο επίπεδο μόνο των πολιτικών δυνάμεων. Πολιτικές δυνάμεις μπορεί να υπάρχουν και μπορεί να μην υπάρχουν ώστε να συμφωνήσουν μεταξύ τους. Αλλά οι κοινωνικές δυνάμεις που είναι αναγκασμένες, με πειθώ, να συμφωνήσουν μεταξύ τους, υπάρχουν. Είναι η εργατική τάξη, οι αυτοαπασχολούμενοι της πόλης και της υπαίθρου και η δύναμή τους πρέπει να εμπλουτιστεί σημαντικά με τη συμμετοχή νέων και γυναικών. Αυτό το μέτωπο πρέπει να χτιστεί και είναι μια ευκαιρία τώρα στην κρίση να πάρει σάρκα και οστά πιο έντονα.

Ιστορική ευθύνη του ΚΚΕ είναι να αξιοποιήσει την πείρα του ή να μελετήσει και καινούργια πείρα, έχει μια μεγάλη πολιτική πείρα και είναι ένα κόμμα που έχει αποδείξει - διδαγμένο κι από θετικά κι από τα αρνητικά - να τα βγάζει πέρα και στην ανηφόρα και στην κατηφόρα. Γιατί έχει πολύ μεγάλη σημασία. Κι όταν οι αγώνες φουντώνουν κι όταν υπάρχει υποχώρηση, πάλι να ξέρεις να τα βγάλεις πέρα. Ένα κόμμα που ξέρει να αποφεύγει τις προβοκάτσιες, τους τυχοδιωκτισμούς. Έχουμε μια πολύτιμη πείρα, αν θέλετε οφείλουμε και να βελτιώσουμε αδυναμίες - έχουμε αδυναμίες βεβαίως, και δεν θέλουμε αυτές οι αδυναμίες να επιδρούν στην ικανότητα του κινήματος. Είμαστε σε θέση να ανταποκριθούμε καλύτερα και αυτό τον ιστορικό μας ρόλο θέλουμε να τον παίξουμε και μάλιστα αδέσμευτοι και με λυμένα τα χέρια από οποιαδήποτε συμμετοχή σε κυβέρνηση.

Θα το πούμε για άλλη μια φορά και ιδιαίτερα σε αυτούς που λένε "εμείς σας θέλουμε μέσα στην κυβέρνηση, επειδή ακριβώς είστε και σταθεροί, έμπειροι, ικανοί και ανιδιοτελείς": Η συμμετοχή του ΚΚΕ σε μια κυβέρνηση, που ξέρει ότι έχει γραμμή πολιτική, γραμμή πλεύσης λαθεμένη - ας την πω έτσι - που δεν εμπιστεύεται τις δυνάμεις που συγκροτούν την κυβέρνηση, σημαίνει ότι ακυρώνεται ο ρόλος του ΚΚΕ μέσα στο λαό. Δεν μπορεί να είσαι διπλοπρόσωπος, να είσαι μέσα στην κυβέρνηση και ταυτόχρονα να την πολεμάς. Και από αυτή την άποψη, σηκώνουμε στην πλάτη μας οπωσδήποτε ευθύνη ιστορική, και για να τη σηκώσουμε καλύτερα πρέπει να σκεφτούν όλοι εκείνοι, οι οποίοι εκτιμούν το ρόλο του Κόμματος, ανεξάρτητα αν υπάρχουν πράγματα που διαφωνούν. Πρέπει να έχει και την αντίστοιχη δύναμη. Και αυτή τη στιγμή η δύναμη έχει σχέση με την ικανότητα του κινήματος να τα βγάλει πέρα στις πολύ δύσκολες μέρες που έρχονται.

Αλλά και από την άλλη μεριά, μέσα στην επόμενη βουλή, που θεωρούμε θα είναι μια βουλή μεγάλης αστάθειας, όπως ασταθείς θα είναι και οι κυβερνήσεις που θα δημιουργηθούν, είτε η μία είτε η άλλη, μέσα στη βουλή αυτής της μεγάλης αστάθειας μπορεί να υπάρξει μεγαλύτερη - ας πούμε - "ρευστοποίηση" στη στάση των βουλευτών. Αρκετές ανακατατάξεις θα γίνονται στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, στη ΝΔ και στα διπλανά της κόμματα. Κι επομένως υπάρχει δυνατότητα, έστω ένας νόμος να περάσει, έστω ένα άρθρο σε ένα νόμο να ανατραπεί. Μια ισχυρή κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ, που θα είναι και η μόνη συμπαγής, αξιοποιώντας και τα τερτίπια του κανονισμού της βουλής - γιατί έχεις και περιορισμούς, είναι και ο αριθμός των βουλευτών που περιορίζει - μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και αυτό το μετερίζι. Όχι μόνο ως μετερίζι αποκάλυψης των προβλημάτων του λαού ή της αντιλαϊκότητας των νόμων, αλλά και ένα μετερίζι που ο λαός, το λαϊκό κίνημα να έχει και ένα θετικό αντίχτυπο σε αυτό το κοινοβούλιο, όσο μπορεί να υπάρχει. Δηλαδή ενισχύονται όλοι οι λόγοι εκείνοι που υπαγορεύουν στις 18 του Ιούνη να υπάρχει ένα ισχυρό ΚΚΕ. Είτε έχουμε το ένα ενδεχόμενο, είτε το άλλο των εξελίξεων.

Και τέλος, ας μη φοβάται ο λαός. Πολιτική αστάθεια τα επόμενα χρόνια θα έχουμε. Κι όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες. Αν ο λαός είναι όρθιος και παλεύει, τότε μπορεί να αξιοποιήσει την πολιτική αστάθεια. Αν έχει σκύψει το κεφάλι, τότε την πολιτική αστάθεια θα την αξιοποιήσουν αντιδραστικές δυνάμεις. Ένας πρόσθετος, λοιπόν, λόγος το ΚΚΕ να δει τον ιστορικό του ρόλο πάρα πολύ προωθητικά και με προοπτική.

Τέλος: Εμείς θεωρούμε ότι στο διάστημα που μεσολάβησε αρκετοί μύθοι ως ένα βαθμό αποκαλύφθηκαν. Αυτά περί του αέρα της Ευρώπης, περί του αντάρτικου απέναντι στην ΕΕ…

Αυτό που νομίζουμε είναι ότι έρχονται δύσκολες μέρες και ότι το κέντρο των εξελίξεων πρέπει να είναι ο λαός. Το κοινοβούλιο δε θα είναι κέντρο θετικών εξελίξεων. Πρέπει να είναι ο λαός. Δεν πρέπει άνθρωποι που εκτιμούν το ρόλο του ΚΚΕ, ανεξάρτητα αν έχουν διαφορές, να διστάσουν να ψηφίσουν το Κόμμα επειδή δε θα είναι στην κυβέρνηση. Κυβέρνηση θα έχουν. Αυτό που χρειάζεται είναι ένα Κόμμα ικανό και δυνατό για τα δύσκολα που έρχονται. Μακάρι να είναι πιο ελαφρά τα δύσκολα που περιμένουμε, αλλά έρχονται πολύ δύσκολα και την πείρα και τη δύναμη του ΚΚΕ ο λαός την έχει ανάγκη».

 

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ

Κυρία Παπαρήγα, τις τελευταίες ημέρες έχουνε πυκνώσει τα σενάρια από την Ευρώπη με δηλώσεις, με δημοσιεύματα ότι επίκειται η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ. Θα 'θελα να σας ρωτήσω, αυτά τα σενάρια εντάσσονται σε ένα πλαίσιο μπλόφας, ή εσείς πιστεύετε ότι μπορεί και να τα υλοποιήσουν;

«Ε. Μπλόφα δεν είναι. Αυτά τα λέει ο ΣΥΡΙΖΑ. Καταλαβαίνετε πόσο ετοιμασμένος είναι να αντιμετωπίσει δυσκολίες. Εντάξει, χθες τους έδωσε διαπιστευτήρια. Δεν κινδυνεύει να διώξουν την Ελλάδα από την Ευρωζώνη εξαιτίας του ΣΥΡΙΖΑ. Ανεξάρτητα από την εκλογική χρησιμοποίηση αυτής της κινδυνολογίας - γιατί γίνεται και εκλογική χρησιμοποίηση, ιδιαίτερα από τη ΝΔ - το πρόβλημα είναι υπαρκτό.

Τώρα με ποια μορφή; Μπορεί, παραδείγματος χάριν, να μην υπάρχει έξωση με την έννοια μείωσης του αριθμού των μελών της ΕΕ, αλλά να υπάρχει αυτό που λέμε: Συγκέντρωση υπερεξουσιών και πολλές ταχύτητες. Να είσαι δηλαδή το βαλκανικό υποκατάστημα της ΕΕ. Με ευρώ βαλκανικό ή και με δραχμή. Τέτοιες πιθανότητες είναι πολλές. Άλλωστε συζητούνται. Και δε νομίζω ότι συζητάνε για να κάνουν μπλόφα για τις ελληνικές εκλογές. Καλά, δεν τρομοκρατήθηκε η ΕΕ και όλος ο κόσμος γιατί ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ δεύτερος στις εκλογές στις 6 του Μάη. Κοντεύει πια να γίνει και τι να σας πω. Ότι ήρθε τα πάνω - κάτω η οικουμένη.

Αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα σε όλη την Ευρώπη, δεν μπορούν να τιθασεύσουν την κρίση και υπάρχουν και αυτά τα σενάρια. Αλλά να το πω: Είτε συγκεντρώσουν τις υπερεξουσίες και κάνουν πολλά διαμερίσματα, είτε μειώσουν τον αριθμό των κρατών - μελών, η έξωση της Ελλάδας θα γίνει με όρους πτώχευσης. Εμείς προτείνοντας και παλεύοντας για την αποδέσμευση, είναι εντελώς διαφορετικό. Φεύγει ο λαός εθελοντικά αλλά παίρνει στα χέρια του το κουμάντο του πλούτου που υπάρχει στη χώρα. Διαγράφει μονομερώς το χρέος και χαράζει ένα δρόμο ανάπτυξης που δεν έχει καμία σχέση με το δρόμο ανάπτυξης που ακολουθείται μέχρι τώρα και τις όποιες ποσοστώσεις και δεσμεύσεις επιβάλλει η ΕΕ. Άλλο να σε διώξουν με κλωτσιές και άλλο να πάρεις το καπελάκι σου και να φύγεις μόνος σου. Δεν είναι το ίδιο πράγμα».

 

Και αυτή η προεκλογική περίοδος, όπως και η προηγούμενη, σημαδεύτηκε από το δίλημμα «μνημόνιο - αντιμνημόνιο». Τα υπόλοιπα κόμματα ισχυρίζονται ότι για όλα φταίει το μνημόνιο. Ισχύει κάτι τέτοιο;

«Ήδη τονίσαμε: Το Μνημόνιο 1 και το Μνημόνιο 2 είναι τα μέτρα που παίρνονται σε όλες τις χώρες που περνάνε κρίση και που έχουν σχέση με το να μετατρέψουν την εργατική δύναμη, να την κάνουνε πολύ φθηνή, ούτως ώστε όταν θα ξαναγίνουν οι επενδύσεις να έχουν εξασφαλίσει τη μέγιστη κερδοφορία. Να πούμε και ένα άλλο όμως: Ότι στην Ελλάδα το εργατικό κίνημα, το λαϊκό κίνημα εμπόδισε ορισμένες από αυτές τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις, τις καθυστέρησε. Και δεν είναι τυχαίο ότι ο ΣΕΒ, όλοι εν πάσει περιπτώσει οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου, κατηγορούν τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, ότι δεν πήραν έγκαιρα τα μέτρα μετά τη συνθήκη του Μάαστριχτ, από τη δεκαετία του '90. Και επομένως το μνημόνιο ήταν η χρυσή ευκαιρία ό,τι δεν είχε περάσει πριν να περάσει σε χρόνο φαστ τρακ (fast track), όπως έλεγε και το ΠΑΣΟΚ προηγουμένως. Γιατί σε μια σειρά άλλες χώρες είχαν προηγηθεί τα μέτρα. Στην Ισπανία, παραδείγματος χάριν, οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις είχαν προχωρήσει από τη δεκαετία του '90. Και δεν είναι τυχαία ότι η ανεργία στην Ισπανία που ήταν και είναι πολύ μεγάλη.

Άρα, το μνημόνιο πέτυχε το στόχο του. Και λέμε δυστυχώς, γιατί; Γιατί αν υπήρχε ένα κίνημα πιο ισχυρό μπορούσε ενδεχομένως να έχει ματαιώσει και κάποια άλλα. Τώρα όμως τα πέρασαν όλα μαζί. Και γι' αυτό υπήρχε και αυτή η απότομη, επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων. Δεν ήταν λάθος συνταγή για την Ελλάδα όπως λένε. Αυτά τώρα είναι παραμύθια, για να μπει ένα νέο μνημόνιο στη θέση του παλιού μνημονίου, που ο ΣΥΡΙΖΑ το λέει ανόρθωση. Και μετά ήρθε το «κούρεμα». Έτσι γίνεται. Πρώτα γίνεται το μνημόνιο που αφορά την εργατική δύναμη, τις ανθρώπινες ας πούμε παραγωγικές δυνάμεις, και μετά έρχεται η καταστροφή και ενός μέρους του κεφαλαίου, που έγινε το «κούρεμα» 21%, μετά 50-50, τώρα μπορεί να έχουμε και καινούργιο «κούρεμα», 85-90%. Δε φτάνουν οι θυσίες της εργατικής δύναμης. Μόνο που το κεφάλαιο όταν «κουρεύεται», μετά αυγαταίνει. Ενώ όταν «κουρεύονται» τα δικαιώματα του εργαζόμενου, δεν αυγαταίνει ούτε η ζωή του, ούτε τα έσοδά του στην πορεία».

 

Είπατε τι θα κάνει μία κυβέρνηση της ΝΔ, τι θα κάνει μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη όμως, φουντώνουν διάφορες συζητήσεις για το ενδεχόμενο να μην υπάρχει κυβέρνηση τη Δευτέρα το πρωί. Ποια είναι η εκτίμηση του ΚΚΕ, τι θα κάνει σε αυτή την περίπτωση; Και επίσης υπάρχει και το ενδεχόμενο τυπικής ή μη ακυβερνησίας ή και ουσιαστικής ακυβερνησίας;

«Τώρα για το μόνο σίγουρο είναι το τι θα κάνουμε εμείς. Οι άλλοι τώρα τι να σας πω, υπάρχει και το στοιχείο του παιγνίου. Και απορώ γιατί όλοι, κι αν θέλετε επηρέασαν και μία σειρά ανθρώπους και φίλους τους κόμματος που βέβαια τώρα αρχίζουν και ξεκαθαρίζουν τα ζητήματα, που είπε το ΚΚΕ ότι δεν θα πάρω την εντολή, με την έννοια παίρνω εντολή γιατί έχω πρόταση συνεργασίας, δεν παίρνεις την εντολή να κάνεις σουλάτσο μεταξύ Περισσού και Προεδρικού Μεγάρου.

Τώρα για δείτε τι λένε τα άλλα κόμματα; Η ΝΔ δεν είναι καθαρή για συνεργασία. Ναι είπε τώρα ο κ. Σαμαράς, "θα συνεργαστώ αλλά θέλω να συμφωνήσουν στο πρόγραμμα μου". Λέει ο κ. Τσίπρας, "θα συνεργαστώ αλλά πρέπει να συμφωνήσουν στο πρόγραμμά μου". Λογικό, λέει, "άμα είμαι η πρώτη δύναμη"; Η πρώτη δύναμη επιβάλλει το πρόγραμμα. Βγαίνει το ΠΑΣΟΚ και λέει, έχω οκτώ σημεία, δε θυμάμαι ακριβώς πόσα έχει ο κ. Βενιζέλος, πρέπει να συμφωνήσουμε στα οκτώ. Βγαίνει ο Καμμένος και λέει έχω εννιά σημεία, εκεί έχει βάλει και τις Γερμανικές αποζημιώσεις. "Έχω εννιά σημεία πρέπει να συμφωνήσουν στο πρόγραμμα μου και δεν θέλω πρωθυπουργό το Σαμαρά με το Βενιζέλο". Σήμερα το πρωί άκουσα σε ραδιοφωνικό σταθμό, ότι είπε ο Καμμένος "η οικουμενική κυβέρνηση άλλαξε, τώρα οικουμενική κυβέρνηση που να μην είναι μέσα το ΚΚΕ και η Χρυσή Αυγή" και είμαστε έτοιμοι να φτιάξουμε κοστούμια, αλλά αφού δε μας θέλει ο Καμμένος τι να κάνουμε; Βγαίνει ο Κουβέλης και λέει "έχω δύο κόκκινες γραμμές και η κόκκινη γραμμή έχει οκτώ σημεία μέσα". Και πέστε μου τώρα, ο ένας έχει οκτώ, ο άλλος εννιά, δηλαδή ο καθένας βάζει όρο το πρόγραμμά του. Τώρα να σας πω και φοβερές διαφορές δεν έχουν αυτά τα προγράμματα, άρα, εμείς πιστεύουμε ότι μπορούν να βάλουν «νερό στο κρασί» κόμματα που καταρχήν είναι του ευρωμονόδρομου, και συμφωνούν στα γενικά ΕΕ, ΝΑΤΟ, κεφάλαιο, επενδύσεις, κλπ. Τώρα αν είναι ανταγωνισμοί, αν είναι καμώματα αυτά, τι να σας πω δεν ξέρω. Βγαίνει εχθές ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, λέει, "πρέπει να είναι πρωθυπουργός, όχι ο Σαμαράς, ένας κοινής αποδοχής». Δηλαδή αν δε γίνει η κυβέρνηση μπορεί να μη γίνει από κάτι τέτοια, δευτερεύοντα ζητήματα και κομματικούς ανταγωνισμούς ή προσωπικούς. Εκτός αν, τους περιμαζέψουν από την Αμερικάνικη πρεσβεία μέχρι και την Κομινσιόν, και τους πουν τώρα «τα κεφάλια μέσα και φτιάξτε κυβέρνηση» και φτιάξουν. Αλλά, σκεφτείτε τώρα να παίρναμε κι εμείς μέρος σε αυτή τη συζήτηση. Θα πηγαίναμε και εμείς με την αποδέσμευση.. μα δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Τώρα είναι σοβαροί αυτοί; Νοιάζονται αυτοί για τον τόπο που θέλουν να φτιάξουν κυβέρνηση και το ΚΚΕ δε νοιάζεται; Που να πας εκεί, τι να διαπραγματευθείς;».

 

Το τελευταίο διάστημα έχουν πυκνώσει επιθέσεις με φασιστικό-ρατσιστικό χαρακτήρα εναντίον μεταναστών, μάλιστα υπήρξε και μία τέτοια επίθεση χθες, στην Αγία Παρασκευή σε βάρος μέλους του ΚΚΕ. Πολλοί όμως, είναι που αντιπαραβάλλουν τέτοιου είδους επιθέσεις με φαινόμενα βίας, όπως αυτοί τα χαρακτηρίζουν, που προέρχονται από το χώρο της Αριστεράς αλλά και από το ΚΚΕ και από το ΠΑΜΕ, όπως απεργίες, κλείσιμο δρόμων, κλείσιμο λιμανιών. Βάζουμε και το παράδειγμα της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» που πριν από μερικές μέρες απεργοί μαζί με μέλη του ΠΑΜΕ δεν επέτρεψαν σε συναδέλφους να πάνε να εργαστούν στο εργοστάσιο, παρότι αυτοί το ζήτησαν. Με βάση αυτά, οι αντίπαλοι σας, σας κατηγορούν ότι υπάρχουν δύο είδη φασισμού, «ο μαύρος και ο κόκκινος» και ότι εσείς δεν αντιδράτε επί της ουσίας στο θέμα του μαύρου φασισμού καθώς προβάλλεται το δικό σας. Εσείς τι απαντάτε σε αυτό;

«Αυτή η άποψη είναι επίσημη ιδεολογία της ΕΕ, είναι η επίσημη και είναι η κρατική ιδεολογία, ο μαύρος και ο κόκκινος φασισμός. Ξεκίνησε το συμβούλιο της Ευρώπης και οι αποφάσεις είχαν περάσει και από τις ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου, δηλαδή και τη Σοσιαλιστική και το Λαϊκό Κόμμα κλπ. Μόνο αυτό να ακούσει κανείς και να το πάρει υπόψη μπορεί να καταλάβει τι είναι η ΕΕ και πόση ειρήνη, ασφάλεια εξασφαλίζει, ισοτιμία και ευτυχία των λαών. Μόνο αυτό. Τι άλλο να πει κανείς;

Αλλά κοιτάξτε να δείτε, έχει ξεκινήσει μία συζήτηση εδώ στην Ελλάδα, δε θα επεκταθώ άλλο σε αυτό το θέμα. Μία συζήτηση που λέει ότι να βγει εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή. Βγήκε μάλιστα και ο κ. Κουβέλης πριν από λίγες ημέρες και είπε ότι συνταγματικά γίνεται. Ανταπάντηση: Μόνο τη Χρυσή Αυγή; Πρέπει να βγάλουμε και το ΚΚΕ. Δηλαδή δε κατάλαβα, μας κάνουνε χάρη να μας αφήνουν νόμιμους γιατί υπάρχει και η Χρυσή Αυγή; Από εδώ λοιπόν μπορεί κανείς να καταλάβει τι δολιοφθορά μπορεί να φέρει μέσα στο λαό ο αντικομουνισμός, όχι η αντιΚΚΕ τοποθέτηση. Και μπορεί να καταλάβει κανείς και γιατί αντιμετωπίζεται το ΚΚΕ όπως αντιμετωπίζεται. Για εμάς αυτά που μας λένε και μας εγκαλούν τα άλλα κόμματα, είναι τίτλος τιμής, γιατί επιβεβαιώνουμε ότι πραγματικά, βοηθάμε ο λαός να συνειδητοποιήσει και να ανατρέψει αυτό το σύστημα το σάπιο. Δε το κρύβουμε.

Η Χρυσή Αυγή πάντως, πρέπει να περιθωριοποιηθεί, θα είναι κρίμα πραγματικά να μπούνε εκπρόσωποι της στη βουλή, αφού πια ξεσκεπάστηκαν μπροστά στα μάτια όλων. Εμείς είμαστε βέβαιοι ότι η Χρυσή Αυγή χρησιμοποιείται και από θύλακες του συστήματος. Καταρχήν, η Χρυσή Αυγή, έχει προσφερθεί όπου υπάρχουν απεργίες να πάει να ανοίξει τα εργοστάσια και να βάλει μέσα δια της βίας τους εργάτες. Και ξέρουμε και συγκεκριμένα εργοστάσια. Και δυστυχώς καλείται και από στελέχη που συνήθως είναι στα γραφεία, διευθυντικά, κλπ. Από τη στιγμή που στις συνθήκες του καπιταλισμού η απεργία στην ουσία απαγορεύεται και αν δεν απαγορεύεται από το σύνταγμα, σε συνθήκες κρίσης απαγορεύεται όταν απολύεται ο απεργός. Πρέπει λοιπόν η απεργία να προστατεύεται. Και στο κάτω- κάτω, οι 40 της «Ελληνικής Χαλυβουργίας», που οι περισσότεροι είναι από τα γραφεία, δε μπορεί να έχουν περισσότερο δίκιο από τους 240 που χάνουν μεροκάματα επί μεροκάματων και που έχουν βάλει κυριολεκτικά τη ζωή τους σημάδι. Την απεργία, την αποφασίζει η πλειοψηφία και η απεργία πρέπει να περιφρουρείται. Αν ήταν πραγματικά ελεύθερο το δικαίωμα της απεργίας μπορεί να μη χρειάζονταν η περιφρούρηση, αλλά από τη στιγμή που δεν είναι ελεύθερο το δικαίωμα και κινδυνεύεις να απολυθείς, πρέπει να περιφρουρείται με όλους τους τρόπους. Καμία καταστροφή δεν έχει γίνει στο εργοστάσιο και η περιφρούρηση παίζει και αυτό το ρόλο.

Λοιπόν η εξίσωση φασισμού-κομμουνισμού δείχνει τι επιφυλάσσουν στους λαούς τα επόμενα χρόνια. Είναι περιττό να πω ότι εμείς δε φοβόμαστε. Αν νομίζουν δηλαδή ότι με αυτή την εξίσωση θα μας κάνουν να δίνουμε εξετάσεις στο σύστημα, δεν πρόκειται να δώσουμε εξετάσεις στο σύστημα».

 

Γραμματέα είπατε είναι ιστορική η ευθύνη μας να αξιοποιήσουμε την πολύτιμη πείρα μας. Θέλω να ρωτήσω ευθέως: Εάν στις 18 του μηνός στο τιμόνι της χώρας βρίσκεται ο Αλέξης Τσίπρας, με τη δική σας πείρα, θέλω όσο πιο επιγραμματικά επιθυμείτε να μου πείτε τι θα συμβεί στην οικονομία, στην ανάπτυξη, στο μεταναστευτικό και στα εθνικά θέματα.

«Τίποτα δε θα συμβεί που να χτυπήσει τα συμφέροντα των εφοπλιστών του ενός ή του άλλου τμήματος της πλουτοκρατία, απολύτως τίποτα, μια χαρά θα είναι. Δε θα συμβεί τίποτα καλό για το λαό. Αφού ο ίδιος εφησύχασε βιομήχανους, τους πάντες. Όλοι γράφουν σήμερα καλά λόγια. Μπορεί μερικοί να ειρωνεύονται, αλλά είναι εφησυχασμένοι. Μέχρι και ο κύριος Μητσοτάκης είπε: Καλά, μην κάνετε έτσι, ο άνθρωπος, λέει, τα ξεκαθάρισε τώρα. Μπροστά στις εκλογές ωρίμασε... Και ξέρεις τώρα, είναι αλεπού ο Μητσοτάκης, δεν είναι... Για το λαό δε θα βγει καλό».

 

Να επιστρέψουμε στα φαινόμενα βίας. Χτες, είχατε επίθεση σε εκλογικό σας περίπτερο, μ' έναν τραυματία. Ακούστηκε ότι ήταν μέλη της Χρυσής Αυγής. Αν αυτό επιβεβαιώνεται από τα δικά σας στοιχεία και δεύτερον αν πιστεύετε ότι δηλώσεις του τύπου "θα πέσουν σφαλιάρες στη Βουλή", επιθέσεις σε τηλεοπτικά πλατό ή από την άλλη προτάσεις για ένοπλο αγώνα, εάν πυροδοτούν μια έκρηξη στην κοινωνία.

«Για να αποτραπούν όλα αυτά τα πράγματα χρειάζεται ένα καλά οργανωμένο κίνημα, περιφρουρημένο. Έχουν ειρωνευτεί πολλές το ΚΚΕ. Η περιφρούρηση δεν γίνεται από φόβο, είναι ακριβώς γιατί ξέρεις που δρας. Αυτοί όλοι στο περιθώριο θα μπουν. Βεβαίως έχουν στήριξη από θύλακες του κρατικού μηχανισμού. Χρησιμοποιούνται, αλλά και πάλι ένα κίνημα μπορεί να προφυλαχτεί από αυτούς.

Τώρα κοιτάξτε, δεν έχουμε στοιχεία. Η εμφάνιση τους ήταν "φουσκωτοί", αλλά δεν μπορώ και σε κάθε "φουσκωτό" να βάζω κι ένα σήμα.

Να σας πως, εμείς δεν κάνουμε, ίσως κι εκεί στο μάρκετινγκ...Αν ήταν κανένα άλλο κόμμα θα είχε κάνει σήμερα. Θα είχε βγει στα κανάλια, «μας σκοτώσανε», «στείλανε τον άνθρωπο μας στο νοσοκομείο». Βεβαίως το καταγγείλαμε και δε θα έχουν καλή άκρη με μας αυτοί. Μη νομίζετε τώρα ότι θα μας φοβίσουν, αλλά ας πάμε τώρα στις εκλογές με ηρεμία, να σκεφτεί ο κόσμος τι θα ψηφίσει. Έμπειροι είμαστε. Δεν είμαστε...»

 

Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν πιστεύετε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα φέρει νομοσχέδιο στη Βουλή για την ακύρωση του μνημονίου, την αντικατάστασή του όπως λένε, καθώς και για την κατάργηση του ταμείου για την αποκρατικοποίηση δημόσιας περιουσίας και αν βεβαίως θα τα ψηφίσετε ως ΚΚΕ.

«Έχουμε μάθει. Ο Α. Παπανδρέου είχε ανανεώσει το καθεστώς των βάσεων και έλεγαν οι βάσεις φεύγουν. Τι μπορεί να φέρει. Μπορεί να φέρει ένα σχέδιο νόμου για την ανόρθωση της χώρας. Και να πει ότι είναι σε αντικατάσταση του μνημονίου. Πάντως τον άκουσα χθες, ότι δε βιάζεται είναι μια ήρεμη δύναμη και έχουν καιρό να το αντιμετωπίσουν μπροστά τους. Επί της ουσίας δεν πιστεύουμε ότι θα καταργήσει το μνημόνιο, θα διώξει την τρόϊκα, κλπ. Τώρα αν φέρει ένα νομοσχέδιο και το βαφτίσει αντιμνημόνιο, τι να σου πω.

Τώρα για την Επιτροπή Αποκρατικοποιήσεων είπε το εξής πράγμα: Αν θυμάμαι καλά, δεν είπε ότι θα την καταργήσει, είπε θα της αλλάξει περιεχόμενο. Αυτό που θα έπρεπε να πει ή μάλλον έχει ανάγκη ο λαός να ακούσει, αλλά δεν το άκουσε, είναι ότι δεν θα γίνουν ιδιωτικοποιήσεις. Και να δώσει και λύση. Εδώ πρόκειται για το νερό, πρόκειται για λιμάνια, για αεροδρόμια, για την ΔΕΗ και όχι μόνο. Κανονικά θα πρέπει να είναι 100% δημόσια.

Αλλού λέει για δημόσιο φορέα. Μπορεί να κάνεις μια δημόσια Επιτροπή και από κάτω να είναι ιδιώτες. Στην ουσία αυτό που μπορούμε να καταλάβουμε, όσο μπορούμε κι εμείς να αποκρυπτογραφήσουμε αυτά που λέει, είναι σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Κάτι που στην Ελλάδα έχει δοκιμαστεί πάρα πολλά χρόνια, αυτό είναι. Τόσο ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα όσο και ο ιδιωτικός θα είναι πλήρως ενσωματωμένοι στις τέσσερις ελευθερίες της ΕΕ, ελευθερία κίνησης κεφαλαίου, εργατικού δυναμικού κλπ. και εν πάση περιπτώσει κουμάντο θα κάνουν τα μονοπώλια. Ο δημόσιος δηλαδή τομέας θα δίνει δουλειά στα μονοπώλια. Ακόμα και όταν διευρύνει το ρόλο του ο δημόσιος τομέας θα είναι γραφείο ανάθεσης δουλειών στα μονοπώλια. Αυτό θα είναι.

Δεν πρόκειται να κάνει αλλαγή πολιτικής. Θα είναι στην ίδια γραμμή. Τώρα σε δευτερεύοντα ζητήματα μπορεί να κάνει άλλους χειρισμούς.

Εμείς δε λέμε ότι η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τα ίδια κόμματα αλλά κινούνται στην ίδια τροχιά. Και τέλος, κοιτάξτε να δείτε, αυτός ο εναγκαλισμός του μαζικά από στελέχη και όργανα του ΠΑΣΟΚ και μάλιστα ενός ΠΑΣΟΚ που έχει σαπίσει τώρα, εδώ που τα λέμε, δεν είναι κάτι τυχαίο. Δεν μιλάμε για τους απλούς ψηφοφόρους. Ο απλός ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ δικαίωμά του να ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ. Οι μετακινήσεις γίνονται. Μιλάμε τώρα για αυτό που ζούμε τώρα δεν δείχνει ότι εξελίσσεται σε σοσιαλδημοκρατία; Όπως η ΝΔ αντικατέστησε την ΕΡΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ φιλοδοξεί να γίνει ΠΑΣΟΚ. Ξέρω εγώ, μπορεί να έχουν ένα κόκκινο ήλιο, και από κάτω να λέει ΣΥΡΙΖΑ. Κάπως έτσι. Γιατί γελάς, δεν μπορεί να γίνει έτσι; Ο ήλιος του ΠΑΣΟΚ αλλά πιο κόκκινος, έτσι ανοιχτό».

 

Εφόσον σχηματιστεί κυβέρνηση, την επομένη εκλογών, κυρίως αν είναι κυβέρνηση της αριστεράς, εσείς θα συνεχίσετε την πίεση και στο δρόμο με διαδηλώσεις για αιτήματα που υπάρχουν ή προκύπτουν ή θεωρείται ότι η κυβέρνηση, ότι πρέπει να δοθεί πίστωση χρόνου στην κυβέρνηση;

«Δεν το καταλαβαίνω το ερώτημα. Δηλαδή άμα γίνει κυβέρνηση της ΝΔ την άλλη μέρα θα κάνουμε απεργία και άμα είναι κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κάνουμε. Να σας πω. Η κυβέρνηση θα φέρει τις προγραμματικές της δηλώσεις. Αν μείνουμε σε αυτά που λέει ο κ. Σαμαράς ή σε αυτά που είπε ο κ. Τσίπρας, κατά τη γνώμη μας ο λαός πρέπει να παρέμβει, δεν ξέρω με ποιες μορφές πάλης. Πρέπει να λυθεί το ζήτημα των συντάξεων, των μισθών, των ασφαλιστικών ταμείων κλπ. Μιλάμε για επείγοντα ζητήματα που αποτελούν θέματα καθημερινά. Έπρεπε να πάρουν θέση από τώρα. Από που θα βρουν λεφτά. Γιατί δεν παίρνουν θέση. Δε λέω να λύσουν όλα τα προβλήματα, δεν το πιστεύω ότι θα τα λύσουν, αλλά εν πάση περιπτώσει είναι ορισμένα πράγματα επείγοντα, δηλαδή οι συντάξεις θα εξασφαλιστούν και οι μισθοί απρόσκοπτα; Ο ΟΑΕΔ καταρρέει. Εδώ άκουγα σχόλια, εκτός αν είναι ψέμματα που λένε για δύο χρόνια να παίρνουν επίδομα ανεργίας. Ο ΣΕΒ λέει τρία. Βέβαια, όταν οι άνεργοι θα είναι για δέκα χρόνια άνεργοι, να κάνεις τον ένα χρόνο δύο να παίρνεις το επίδομα δεν είναι δα και καμιά μεγάλη γαλαντομία. Βγήκαν άλλοι κι έλεγαν αφού ο ΟΑΕΔ δεν μπορεί να δώσει το επίδομα το τρέχον που να δίνει για δύο χρόνια. Πρέπει να βγουν και να πούνε. Πως θα εξασφαλίσουν το επίδομα ανεργίας. Ο λαός τώρα, πόση πίστωση χρόνου να δώσει, να πάει για μπάνια και να περιμένει; Ξεκινάς, ζητάς το αίτημα, περιμένεις, όταν δεις ότι ο άλλος σε γράφει στα παλιά του τα παπούτσια, θα αγωνιστείς. Εμείς δεν προκαθορίζουμε ούτε τις μορφές πάλης αλλά η κατεύθυνση διεκδίκησης πρέπει να υπάρχει.

Πίστωση χρόνου σε κανένα. Αν βγει και πει θα τα δώσω τα επιδόματα ανεργίας, δεν θα κάνεις κινητοποιήσεις έξω από τον ΟΑΕΔ αφού θα τα δίνει. Δεν είναι αυτοσκοπός η κινητοποίηση. Αλλά υπάρχουν άμεσα προβλήματα που τρέχουν. Μα δεν είπαν τίποτα γι αυτά. Ξέρετε, βροχή έρχονται τα υπομνήματα, για μετά τη Βουλή. Και συναντήσεις ζητάνε οι φορείς για να βάλουμε τα ζητήματα προεκλογικά. Προχθές ήρθαν εκπρόσωποι εργαζομένων από τη ΛΑΡΚΟ. Και έγινε παρέμβαση. Γιατί πήγαινε να κλείσει η επιχείρηση, βόλευε πάρα πολύ, θέλουν να την πουλήσουν. Κάναμε παρέμβαση, το θέμα ήταν επείγον. Θα έμπαινε λουκέτο. Σήμερα με ενημέρωσε, λίγο πριν έρθω εδώ ο πρωθυπουργός στο τηλέφωνο και μου είπε ότι έκαναν μια ρύθμιση για μέχρι τέλους του χρόνου να μείνει ανοιχτό το εργοστάσιο κλπ. Σκεφτείτε τι θα γίνει την άλλη μέρα από τις εκλογές».

 

Κυρία Παπαρήγα, μιλήσατε σήμερα για την ιστορική ευθύνη του ΚΚΕ. Στη διάρκεια ωστόσο της προεκλογικής σας δραστηριότητας, επιλέξατε να θέσετε στο επίκεντρο των επιθέσεών σας το ΣΥΡΙΖΑ. Φαίνεται όμως ότι δεν υπάρχει ανταπόκριση των ψηφοφόρων σας στην επιλογή σας αυτή. Τι είδους, λοιπόν, διόρθωση της ψήφου των πολιτών προσδοκάτε;

«Οι ψηφοφόροι βεβαίως έχουν την ευθύνη να ψηφίσουν ό,τι αποφασίζουν. Αλλά με αυτή τη λογική το 2009 οι ψηφοφόροι ψήφισαν πάρα πολύ καλά που έφεραν το ΠΑΣΟΚ, πόσο πήρε 44%; Το 2004 πολύ καλά κάναν και ψήφισαν τη ΝΔ; Βεβαίως οι ψηφοφόροι ελεύθερα ψηφίζουν. Εμείς όμως, είμαστε υποχρεωμένοι να τους πούμε ότι ξέρεις, αυτή η ψήφος σε οδηγεί σε λάθος επιλογή. Δεν κατάλαβα, δεν είναι δικαίωμά μας να το πούμε; Και δεν πρόκειται να σταματήσουμε να το λέμε μέχρι το βράδυ και μετά τις εκλογές θα τους ξαναθυμίσουμε.

Δηλαδή όποιος παίρνει μεγάλο ποσοστό δικαιώνεται η πολιτική του; Τι θέλετε να πείτε; Και, με την ευκαιρία, αυτό ακριβώς, όταν αυτή τη στιγμή, όλα τα κόμματα - με τις ιδιαιτερότητες που έχει ο καθένας, δεν τα βάζουμε όλα στο ίδιο τσουβάλι - έχουν πείσει το λαό ότι η ΕΕ είναι μονόδρομος, ότι δεν μπορεί να ζήσει και να αναπτυχθεί η Ελλάδα έξω από την ΕΕ, ότι υπάρχουμε γιατί είμαστε στην ΕΕ. Τα 'πε και χθες ο κύριος Τσίπρας. Ναι, και είμαστε πιο αυστηροί στον κύριο Τσίπρα, γιατί είναι αριστερός, όπως λέει. Από τον Καμμένο θα έχω την ίδια απαίτηση; Δεν το καταλαβαίνετε ότι είναι πάρα πολύ φυσικό ότι ένα αριστερό κόμμα, όπως λέει, μπορεί να κάνει ζημιά στη λαϊκή συνείδηση; Η ΝΔ αυτή ήτανε, μια ζωή. Το ΠΑΣΟΚ έκανε ή δεν έκανε ζημιά στη λαϊκή συνείδηση; Πήρε τα συνθήματα από το κίνημα και τα ξεζούμισε. Βεβαίως είμαστε πιο αυστηροί στο ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί; Γιατί μπερδεύει ριζοσπαστικοποιημένους ανθρώπους.

Και, με την ευκαιρία, ναι, μας προκαλεί. Και να σου πω γιατί. Το 'πε δυο - τρεις φορές και το επαναλαμβάνει συνέχεια: Παρομοίασε τη σημερινή περίοδο που ο ΣΥΡΙΖΑ, θα έρθει πρώτος ή δεύτερος - σημαντική άνοδος δεν την βλέπουμε περιφρονητικά - με την περίοδο της κατοχής, το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ. Ε, όχι. Η χειραφέτηση του λαού στην κατοχή είναι ίδια με τη χειραφέτηση του λαού σήμερα; Μα και στο κάτω - κάτω, και 20% και 25% να πάρει στις εκλογές, ένα μεγάλο μέρος του λαού ακολουθεί κόμματα - ΝΔ, Καμμένο, Χρυσή Αυγή, Τζήμερο, Μάνο - τι πράγματα είναι αυτά; Σοβαρά δηλαδή; Δηλαδή για το λαό, από την κατοχή, σήμερα έχουμε το μεγάλο, κοσμογονικό γεγονός στην Ελλάδα; Δηλαδή τέτοιος εγωισμός και τέτοια αλαζονεία; Μα, έλεος. Κατακτήσεις είχε ο λαός και όλα τα επόμενα χρόνια. Είχε και ήττες, είχε και βάσανα, είχε και φυλακές, είχε και εξορία. Αλλά και η μεταπολίτευση ήταν μια αλλαγή, βεβαίως αλλαγή βάρδιας, αλλά από τη δικτατορία, ο λαός έτσι αισθάνθηκε. Και το '80-'81 ο λαός με το ΠΑΣΟΚ, καλώς ή κακώς, αισθανότανε πιο απελευθερωμένος.

Και σου λέει τώρα να συνεργαστείς, γιατί, λέει ότι θέλει να έχουμε κυβερνητικές θέσεις και ότι τους έχει πιάσει ο πόνος γιατί το ΚΚΕ δεν παίζει τον ιστορικό του ρόλο. Τον ιστορικό μας ρόλο παίζουμε αρνούμενοι. Και εν πάσει περιπτώσει, ας λιγοστέψει λίγο και αυτό το αφ' υψηλού και η επιπολαιότητα. Έλεος. Δε βοηθάνε τους νέους ανθρώπους, πως διαπαιδαγωγούν έναν κόσμο και σε τέτοιες δυσκολίες που θα 'χουμε μπροστά μας. Άκου χειραφέτηση του λαού. Μιλάει για τα χρόνια της κατοχής με το σήμερα. Τι πράγματα είναι αυτά; Το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ δικαιώθηκαν από το αποτέλεσμα, απελευθέρωσαν την Ελλάδα. Ας περιμένουμε να μας απελευθερώσει από τα βάσανα και ο ΣΥΡΙΖΑ και μετά θα κάνουμε εκ των υστέρων την κριτική μας. Στο τέλος δικαιώθηκε, εννοώ από το αποτέλεσμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει γίνει ακόμα κυβέρνηση και κοντεύει να γίνει απελευθερώτρια δύναμη. Ειλικρινά λυπόμαστε. Γιατί ένα αριστερό κόμμα, εν πάσει περιπτώσει, ανεξαρτήτως τι γνώμη έχουμε, δεν μπορεί να διαπαιδαγωγεί έτσι τον κόσμο. Που μιλάει έτσι; Ότι δεν παίζουμε το ρόλο μας, ένα ιστορικό κόμμα, μέχρι τώρα έλεγαν ότι δε χρειαζόμαστε, να διαλυθούμε. Αλά ΠΑΣΟΚ. Όταν το ΠΑΣΟΚ έχανε προς τα δεξιά ζητούσε ψήφους από τα αριστερά. Πρέπει να το συμπληρώνεις εσύ. Ε, όχι. Αυτό το ρόλο δεν θα τον παίξουμε. Άμα κάνει καλό έργο και μας γλιτώσει από τους νέους βανδάλους, τι θα κάνουμε, θα το αναγνωρίσουμε. Αλλά κάτσε, ακόμα ούτε κυβέρνηση δεν έγινε».

 

Κυρία Παπαρήγα, μιλήσατε σήμερα για προβλεπόμενη πολιτική χρεοκοπία και των δυο πιθανών κυβερνήσεων. Είναι ένα διπλό ερώτημα: Που περίπου αυτό το προσδιορίζετε, πόσο νομίζετε ότι μπορεί να αντέξει μια κυβέρνηση της ΝΔ, αντιστοίχως μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, και τι φοβάστε ότι μπορεί να γίνει σε περίπτωση που αυτές οι δυο κυβερνήσεις, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, καταρρεύσουν;

«Καταρχήν, τώρα δεν ξέρουμε τι κυβέρνηση θα έχουμε στις 18 του μήνα. Δεν ξέρω αν προκύψει και καμιά οικουμενική ή καμιά μίνι - οικουμενική. Ειλικρινά, δεν μπορούμε να ξέρουμε. Γιατί πέρα από τα αντικειμενικά υπάρχουν και οι κομματικοί εγωισμοί, οι προσωπικοί εγωισμοί. Δεν ξέρω μπορεί να χαλάσει και στο όνομα του πρωθυπουργού.

Κοιτάξτε, μια κυβέρνηση της ΝΔ, μπορεί να είναι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ οπωσδήποτε, από χέρι, έτσι πιστεύω τώρα, θα έχει λιγότερη πίστωση χρόνου. Πολιτικά θα χρεοκοπήσει σίγουρα. Αλλά θα έχει λιγότερη πίστωση χρόνου. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ξέρω με ποιον άλλο θα είναι, μπορεί να έχει μεγαλύτερη πίστωση χρόνου. Αλλά δυσκολεύουν τα πράγματα. Δεν ξέρω πόσο ο κόσμος, θα περιμένει. Αλλά ότι θα απογοητεύσουν το λαό, αυτό το θεωρούμε, σίγουρο. Και αυτός που θα τον απογοητεύσει περισσότερο είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί όντως έχει συγκεντρώσει πάρα πολλές ελπίδες. Είναι αδοκίμαστη κυβέρνηση».

 

Σε συνέχεια και της προηγούμενης απάντησης που δώσατε. Είπατε πριν ότι δεν θεωρείτε ότι ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ είναι ίδια κόμματα. Με βεβαιότητα, όμως, λέτε ότι η πολιτική που θα ασκήσουν θα είναι ίδια. Σε κάθε περίπτωση, της ΝΔ σίγουρα, δεν αντιλέγει και ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να ασκήσει μια τέτοια πολιτική και θα οδηγήσει σε απογοήτευση το λαό. Πού βασίζεται αυτή η εκτίμηση, αφού παραδέχεστε ότι δεν είναι ίδια κόμματα;

«Θα βάλω έναν παράγοντα που μπορεί να γίνει και πιο κατανοητός απ' την πείρα του παρελθόντος. Σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ. Ανεξάρτητα αν το ΠΑΣΟΚ πίστευε αυτά που θα έλεγε, αν τα πίστευε σε βάθος. Ένας πάντως απ' τους παράγοντες συντηρητικοποίησης του ΠΑΣΟΚ είναι ο μονόδρομος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η στάση απέναντι στην ΕΕ, ήταν καθοριστική και για κομμουνιστικά κόμματα. Γλυστράς χωρίς να το καταλάβεις. Δεν μιλάω για προθέσεις τώρα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν, ας πούμε, περικλείει διάφορες δυνάμεις. Είχε ελπίδα μέσα από αυτή την κυβερνητική εμπειρία ενδεχομένως να βγάλει συμπεράσματα και να μεταλλαχθεί σε κάτι θετικότερο, αλλά ο βασικός κορμός του είναι δυνάμεις ή προήλθε από δυνάμεις που στη δεκαετία του '80 έκαναν κριτική στο ΠΑΣΟΚ σε τέτοιες θέσεις. Για τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ για την ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ. Αντί π.χ. να πιέζουν το ΠΑΣΟΚ να διώξει τις βάσεις που πιέζαμε εμείς, γιατί το είχε στο πρόγραμμά του και μάλιστα τότε ήταν κι άλλος ο συσχετισμός δύναμης - εμείς δεν του λέγαμε να πάει στο σύμφωνο της Βαρσοβίας, ουδέτερη η χώρα - έβγαιναν κι έλεγαν «οι βάσεις δεν είναι ραπανάκια για να ξηλώνονται».

Επομένως, ο βασικός κορμός είναι δυνάμεις οι οποίες έχουν προσχωρήσει σ' αυτό που λένε στον «ανθρώπινο καπιταλισμό» κλπ. Και η στάση απέναντι στην ΕΕ είναι κρίσιμο ζήτημα. Ακόμα δηλαδή κι αν αποφασίσουν να συγκρουστούν με ένα τμήμα της αστικής τάξης - λέω τώρα, αν αποφασίσουν - η ενσωμάτωση τους και η άποψη ότι πανευρωπαϊκά θα σωθούμε ή θα καταστραφούμε, θα τους οδηγήσει σε πλήρη ενσωμάτωση. Και δεν είναι τυχαίο εδώ με το μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση.

Να σας πω ένα άλλο παράδειγμα. Έλεγε συνέχεια ο ΣΥΡΙΖΑ περί τραπεζοκρατίας. Και δίνουν τα λεφτά στο τραπεζικό σύστημα και δεν τα δίνουν στους επενδυτές. Τα χρήματα μέσω τραπεζών θα τα πάρουν οι επενδυτές. Έτσι γίνεται. Χθες τι είπε; Πέντε φορές. Να διασωθεί το τραπεζικό σύστημα. Κάποια στιγμή είπε, μα θα μπει υπό δημόσιο έλεγχο. Μα η ανακεφαλαίωση του τραπεζικού συστήματος, αλλά και γενικότερα η διάσωση των τραπεζών, συνδέεται όχι μόνο με έλεγχο από το κράτος, εδώ θα γίνει και επιτροπή στην ΕΕ που θα ελέγχει απευθείας τις τράπεζες. Δεν αφήνουν τις τράπεζες να κάνουν ότι θέλουν. Φυσικά θα ελεγχθούν. Και απ' το κράτος και απ' την Κομισιόν κλπ.

Βλέπετε δηλαδή μέσα σ' ένα μήνα απ' τις εκλογές, έκανε μία τέτοια υποχώρηση. Μόλις πάρει κυβέρνηση, θα τα κάνει αντίθετα; Εμείς δεν βάζουμε ερωτηματικό σ' αυτό. Αν μας διαψεύσει, με γεια του και χαρά του, αλλά λίγο δύσκολο. Καλό για το λαό θα είναι να μας διαψεύσει, αλλά ο λαός πρέπει να είναι προετοιμασμένος και για τα χειρότερα».

 

Κα. Παπαρήγα, μέτρα που θα ανακούφιζαν άμεσα τους εργαζόμενους, όπως η στάση πληρωμών του δημοσίου χρέους και διαγραφή του, κατά το ΚΚΕ μετατοπίζονται χρονικά για το στάδιο της λαϊκής εξουσίας, αν έχω καταλάβει σωστά. Σήμερα όμως για ποιο κεντρικό αίτημα πρέπει να παλέψουν οι εργαζόμενοι αν όχι γι' αυτά;

«Εμείς περιγράφουμε τη λαϊκή εξουσία. Δεν μπορείς να μην την περιγράψεις παίρνοντας υπόψη και ορισμένα προβλήματα που υπάρχουν σήμερα. Όταν περιγράφεις τη λαϊκή εξουσία για να παλέψει ο λαός να γίνει όσο πιο γρήγορα, δεν μπορεί να μην βάλεις τη διαγραφή του χρέους. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι εμείς λέμε, πληρώστε τις δόσεις και αφήστε τα ταμεία κενά και μην πληρώσετε συντάξεις. Εμείς λέμε ακριβώς ότι πρέπει ο λαός να παλέψει, να διεκδικήσει να μην γίνει στάση πληρωμών σε μισθούς, σε συντάξεις, σε φάρμακα, σε υγεία, σε πρόνοια, όλα αυτά τα επείγοντα. Και να πάνε να κόψουν το λαιμό τους για τις δόσεις. Αν χρησιμοποιούμε τη διαγραφή του χρέους, είναι γιατί επεξεργάζεσαι την πρότασή σου, η οποία δεν είναι για τη δευτέρα παρουσία και να κάνουμε αφαίρεση όλων των προβλημάτων. Είναι μια πρόταση που λες να παλέψει σήμερα ο λαός και ενσωματώνεις μια σειρά ζητήματα και της επικαιρότητας.

Εξάλλου, γι' αυτό λέμε να φέρουμε και στη βουλή για να φωτιστεί καλύτερα το θέμα μνημόνιο και δανειακή σύμβαση. Δεν το παραπέμπουμε στη λαϊκή εξουσία. Άλλωστε, όταν καταψηφίσαμε τη δανειακή σύμβαση, τι σημαίνει; Δεν δεχόμαστε τη ρύθμιση αυτή που κάνανε. Είναι θέμα συσχετισμού δυνάμεων. Έτσι είναι. Φαινομενικές είναι αντιφάσεις».

 

Κυρία Παπαρήγα, το Κομμουνιστικό Κόμμα έμεινε και μένει σταθερό στις απόψεις του και ορισμένοι το χρησιμοποιούν ως επιχείρημα για το εκλογικό κόστος που επωμισθήκατε. Ιστορικά δεν έχει ξαναγίνει να έρθει το ΚΚ, από τα κόμματα της αριστεράς, δεύτερο κόμμα όπως έγινε τώρα, που ήρθατε μετά τον ΣΥΡΙΖΑ. Εσείς θα επιμείνετε στις ίδιες απόψεις και αν ναι πιστεύετε ότι θα σας κοστίσει ακόμη περισσότερο στο επόμενο εκλογικό αποτέλεσμα και κατ' επέκταση ίσως αναζητήσετε και ευθύνες εντός του ίδιου του Κόμματος;

«Έχεις, έναν τρόπο σκέψης περίεργο, αλλά θα σου απαντήσω. Τι προέχει; Το πολιτικό και κοινωνικό κόστος για το λαό ή το εκλογικό κόστος ενός κόμματος; Για μας προέχει το πολιτικό κόστος σε βάρος του λαού. Και δεν είναι δεύτερης σημασίας ζήτημα. Διότι αν π.χ. το ΚΚΕ μπει σε μια κυβέρνηση το πολιτικό κόστος για το λαό θα είναι τεράστιο και θα είναι και από αυτά τα λάθη που δε διορθώνεται εύκολα. Όχι ότι δεν κάνουμε λάθη, όμως υπάρχουν λάθη που μπορείς να τα διορθώσεις και υπάρχουν και λάθη τα οποία μετά σε κυνηγάνε πολλά χρόνια. Εμάς μας ενδιαφέρει να μην έχει πολιτικό κόστος ο λαός.

Δεύτερο. Δε ξέρω αυτό το ιστορικό που ανέφερες είναι αν κατάλαβα ότι απ' το '68 και μετά εκλογικά είμαστε εμείς πάνω. Όμως, γι' αυτό σου λέω για τον τρόπο σκέψης. Διαβάστε τα κείμενά μας, να δείτε τι λέμε.

Κατ' αρχήν, πως φερόμαστε εμείς σ' αυτό το κομμάτι που το λέμε επιστημονικά οπορτουνισμό στο εργατικό κίνημα; Του φερθήκαμε ποτέ αφ' υψηλού; Είπαμε ποτέ «νενικήκαμεν»; Για δέστε διαφορά, που μας κουνάνε το δάχτυλο, «να δείτε μετά τις εκλογές». Ίσα - ίσα, σε όλα μας τα ντοκουμέντα λέγαμε ότι ο οπορτουνισμός είναι επικίνδυνος, ανεξαρτήτως εκλογικής δύναμης. Και υπάρχουν και φάσεις κι όταν το κίνημα οπισθοχωρεί, ο ριζοσπαστισμός υποχωρεί, τότε ο οπορτουνισμός μεγαλώνει. Δεν είχαμε καμιά αυταπάτη ότι τον νικήσαμε. Και ο οπορτουνισμός, είναι ένα ρεύμα που πολλές φορές είναι και πολύ πιο ισχυρό από την εκλογική του δύναμη. Μάλλον το μεγάλωμά του τώρα είναι που θα αποδείξει αρκετά πράγματα. Όταν είναι αδύναμος κάνει πολύ μεγαλύτερη ζημιά. Δεν είχαμε εμείς τέτοια άποψη, ούτε είχαμε έναν συναγωνισμό, και ποτέ δεν υποτιμούμε αυτόν τον κίνδυνο.

Δε μου λες, όλα τα κινήματα στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης πως αδρανοποιήθηκαν και έχασαν; Ποτέ δεν πρόκειται να υποτιμήσουμε αυτό το ρεύμα και όταν είναι εκλογικά μηδέν θα ξαναφουντώσει σε άλλες φάσεις. Άρα λοιπόν δεν είμαστε αδιάβαστοι πάνω σε αυτό το θέμα, ούτε και αιφνιδιαζόμαστε καθόλου.

Όμως, εδώ, υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα. Μπορούμε να μιλάμε τώρα για οπορτουνισμό; 'Η για μετεξέλιξη σε σοσιαλδημοκρατία; Τώρα είχαμε και ένα ρεύμα ανάμειξης, της σοσιαλδημοκρατίας με αυτό που λέμε το κομμάτι του οπορτουνισμού. Θέλει πιο βαθύτερη μελέτη και να περιμένει κανείς τις εξελίξεις, αλλά μάλλον μιλάμε για κάποιο άλλο τώρα φαινόμενο.

Κι αυτό το φαινόμενο δεν ξέρω αν έχει προκύψει σε άλλη χώρα. Αυτό δεν το θυμάμαι, αν θυμάται κανείς εδώ απ' το ΠΓ αλλά δε μου φαίνεται. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει, απ' όσο ξέρω στη σύγχρονη ιστορία της Ευρώπης η σοσιαλδημοκρατία να ενταχθεί στον οπορτουνισμό. Έχει γίνει; Που;

Μπράβο, έχεις δίκιο. Ναι, στην Ιταλία με τη διάλυση του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Κράξι. Δηλαδή η σοσιαλδημοκρατία εξαφανίστηκε και στη θέση πήγε το ιστορικό ΚΚ Ιταλίας. Και εδώ στην Ελλάδα γίνεται αυτό. Έχεις δίκιο Χρήστο, έτσι είναι. Άρα αυτό δεν είναι εύκολο ρεύμα να το αντιμετωπίσεις - τη σοσιαλδημοκρατικοποίηση.

 

Κυρία Παπαρήγα η επίσημη ανεργία αγγίζει το 22% και οι ελαστικές μορφές απασχόλησης επεκτείνονται, το Εθνικό Σύστημα Υγείας καταρρέει, τα λουκέτα στα μαγαζιά πολλαπλασιάζονται. Αυτή η τραγική κατάσταση διαμορφώθηκε παρά τη σθεναρή αντιπολίτευση και των βουλευτών του ΚΚΕ και των δυναμικών συγκεντρώσεων του ΠΑΜΕ. Ωστόσο, αυτό το τοπίο δε σας φέρνει πιο κοντά με άλλες αριστερές δυνάμεις και συγκεκριμένα με τον ΣΥΡΙΖΑ. Πολλοί πολίτες αναρωτιούνται τι απομένει λοιπόν; Να διαμορφωθούν συνθήκες κυβερνητικής αυτοδυναμίας για το Κομμουνιστικό Κόμμα προκειμένου ο τόπος να ανακάμψει υπέρ των λαϊκών συμφερόντων;

«Εμείς, σε καμιά περίπτωση δε θεωρούμε ότι οι αγώνες που έγιναν αυτά τα χρόνια ήταν μονοπώλιο του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ. Ότι παίξαμε ουσιαστικό ρόλο, προωθητικό και μάλιστα και στην ανάδειξη του χαρακτήρα της κρίσης, των αιτημάτων, στις μορφές πάλης ναι! Και κυρίως, η μεγάλη μας συμβολή είναι ότι θεωρούμε - και αυτή θα είναι και τα επόμενα χρόνια - το κύριο μέτωπο πάλης είναι ο τόπος δουλειάς, ο κλάδος. Πολλές μορφές πάλης μπορεί να υπάρχουν.

Το κίνημα, το είπαμε και προηγούμενα το λέμε σε επίσημα ντοκουμέντα, ήταν αναντίστοιχο με την επίθεση που δέχθηκε. Στην Ελλάδα έγιναν 30 απεργίες, δεν έχουν γίνει σε καμιά άλλη χώρα της Ευρώπης. Το κίνημα που χρειάζεται σήμερα: Όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να είναι γραμμένοι στα σωματεία, να παίρνουν μέρος στις αποφάσεις και στις δράσεις. Έχουμε φαινόμενα κρίσης μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα. Όλα τα τριτοβάθμια όργανα και δευτεροβάθμια, είναι στα χέρια - τι να πω τώρα; - εργοδοτικών συνδικαλιστών, σάπιων συνδικαλιστών που φοβούνται ή συνδικαλιστών που ενδιαφέρονται για τη θεσούλα τους και τα προνόμια τα συνδικαλιστικά, εργατική αριστοκρατία. Τα μυαλά μας δεν πήραν αέρα. Δεν νομίζουμε ότι η μεγάλη αλλαγή και η ανατροπή στην Ελλάδα θα έρθει με πέντε απεργίες και με δέκα διαδηλώσεις. Αυτό είναι αυταπάτη. Εδώ έγινε ένας ολόκληρος Γαλλικός Μάης και μετά εξελέγη ο Πομπιντού. Και έχουμε απαίτηση τώρα από ένα κίνημα με αυτή την κατάσταση με όλα τα κόμματα στον ευρωμονόδρομο, με όλα τα κόμματα που βλέπουν επίκεντρο δράσης το κοινοβούλιο - όλα τα «μεγάλα» γεγονότα που προβλήθηκαν ήταν στο κοινοβούλιο. Και με μόνο το ΚΚΕ να πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα, είχαμε απαίτηση δηλαδή όλα να 'ρθουν πάνω - κάτω;

Ο λαός θα σωθεί με τα ίδια του τα χέρια. Δε θα τον σώσει καμιά κυβέρνηση. Και όταν εμείς λέμε λαϊκή εξουσία δε λέμε εξουσία του ΚΚΕ. Ακριβώς, λοιπόν, όταν ο λαός παρά τους αγώνες του, δεν είναι ο ρυθμιστής των εξελίξεων, δε μπορεί το ΚΚΕ, να μπει σε μια κυβέρνηση η οποία, όχι μόνο δεν πρόκειται να λύσει τα προβλήματα του λαού, αλλά ακόμη κι αν κάνει ένα θετικό έργο για κάποιο διάστημα θα θελήσει να υποκαταστήσει το λαό και να τον βάλει στο περιθώριο. Τα ζήσαμε και με το ΠΑΣΟΚ. Τα πρώτα χρόνια πήρε ορισμένα θετικά μέτρα, και από εκεί άρχισε και το κίνημα να πηγαίνει πίσω. Ένα κίνημα που είχε δυναμώσει.

Δε ζητάμε καμιά αυτοδυναμία. Εμείς ζητάμε ο λαός να αλλάξει το συσχετισμό δύναμης μέσα στο κίνημα και στην κοινωνία. Αν δε γίνει αυτό, κοινοβούλιο, έστω, ας πούμε, καλύτερου συσχετισμού, δεν πρόκειται να προκύψει.

 

Ο ιστορικός ρόλος του ΚΚΕ είναι μια εσαεί αριστερή αντιπολίτευση της συνέπειας ή υπάρχει κάποια προοπτική εξουσίας και τι κάνει το ΚΚΕ για να την πραγματώσει;

«Κοίταξε, Κομμουνιστικό Κόμμα που δεν έχει συνέπεια, αργά ή γρήγορα, δε θα έχει καμία αξία για το λαό, αλλά τη συνέπεια μπορείς να τη δείχνεις και όταν είσαι αντιπολίτευση και όταν είσαι και στην εξουσία. Η συνέπεια πρέπει να είναι μόνιμο χαρακτηριστικό.

Δεν μπορώ να καταλάβω την ερώτηση. Έτσι μπορεί να παρεξηγηθεί η ερώτηση σου: Κάνετε κι εσείς κανέναν ιστορικό συμβιβασμό να μπείτε στην κυβέρνηση. Ο λαός θα νικήσει. Η ανθρωπότητα έχει γενικά προοδευτική πορεία, παρά τα ζιγκ - ζαγκ. Εμείς θα πρωταγωνιστήσουμε στη νίκη του λαού. Αυτός είναι ο ρόλος μας. Συνεπείς πρέπει να είμαστε κι όταν έχουμε 5% και όταν έχουμε 15% κι όταν έχεις, ας πούμε, και 40%. Η συνέπεια πρέπει να είναι πάντα ένα μόνιμο χαρακτηριστικό. Έτσι που μου λες είναι "κοίταξε να δεις με τη συνέπεια σας δε βγάζετε τίποτα, γίνεται και λίγο ασυνεπείς". Αν τώρα λέγαμε να μπούμε στην κυβέρνηση θα ανακαλύπτανε απότομα ότι το ΚΚΕ είναι το καλύτερο της Ευρώπης, το ανοιχτό μυαλό, θα μας βρίσκαν όμορφους, ό,τι θέλεις θα μας βρίσκανε. Και για να τελειώσω, εμείς δε θέλουμε απλώς να είμαστε συνεπείς, θέλουμε να είμαστε και ικανοί, γιατί μπορεί να είσαι συνεπής και να μην έχεις την αντίστοιχη ικανότητα. Εμείς δε θέλουμε απλώς να είμαστε τα καλά παιδιά, οι συνεπείς για το κίνημα. Θέλουμε και ικανότητα και δεν είναι εύκολος ο ρόλος της αντιπολίτευσης. Ήταν εύκολο όταν μόνοι μας καταψηφίζαμε το Μάαστριχτ στη Βουλή και μέσα στον κόσμο δε μας καταλάβαιναν; Τώρα μας καταλαβαίνουν μερικοί με την ΕΕ. Ήταν ωραία το 90, όταν ο σοσιαλισμός ανατρέπονταν και όλοι "βουρ" και ρίχναν λάσπη κι εμείς μόνοι μας λέγαμε όχι θα ψάξουμε να βρούμε τι έφταιξε. Είναι εύκολο να οργανώνεις την ταξική πάλη κόντρα σε όλες τις άλλες πολιτικές δυνάμεις;

Η αγωνία που έχουμε είναι να μπορούμε να παίζουμε σωστά το ρόλο μας και κριτήριο για εμάς είναι εάν εμπνέουμε εμπιστοσύνη και ελπίδα στο λαό, να αποκτήσει εμπιστοσύνη στη δύναμη του και όχι απλώς να έχει εμπιστοσύνη σε μας, σα μεσσίες. Δεν είμαστε μεσσίες. Και δυστυχώς αρκετά κόμμα και κομμουνιστικά στάθηκαν εκεί, ότι ένα κόμμα πρέπει να προσφέρει ντε και καλά, σε κάθε περίπτωση, κυβερνητική θέση. Πού είναι αυτά τα κόμματα τώρα;

Άρα το εκλογικό ποσοστό το θέλουμε να είναι ισχυρό, το δικαιούμαστε, αλλά ταυτόχρονα μας ενδιαφέρει να μη βλάψουμε το λαό, με αντάλλαγμα κυβερνητικές θεσούλες. Με την ευκαιρία, μερικοί βιάζονται, πριν γίνουν κυβέρνηση μοιράζουν θεσούλες. Είναι κάτι το φοβερό. Τι να πω; Όχι, είναι εξαγορά. Εξαγορά. Και μη θυμώνεις όταν σου κάνουν αυτό που κάνεις κι εσύ. Ο νοών νοείτω».

 

 

 

ΑΘΗΝΑ 13/6/2012                          ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ


Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας © 2016