banner naskotika
Η φωτογραφία που χρησιμοποιείται στην αφίσα είναι από εκδήλωση του ΚΕΘΕΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ για την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών




Θέσεις του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ για το 12ο Συνέδριο

Δείτε τις θέσεις σε μορφή PDF

Εισαγωγή

Προχωράμε προς το 12ο Συνέδριο της ΚΝΕ με αισιοδοξία ότι οι νέοι και οι νέες μπορούμε να ανοίξουμε τον δρόμο σε αυτό που πραγματικά είναι νέο, αναγκαίο και πρωτοπόρο, ένα μέλλον με σύγχρονα δικαιώματα στη μόρφωση, τη δουλειά, τη ζωή μας. Γιατί πιστεύουμε ότι οι λαοί δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη. Γιατί δεν πρόκειται να κάνουμε βήμα πίσω από τη μεγάλη πρόκληση της εποχής μας, να δυναμώσει ο αγώνας για να φτιάξουμε έναν κόσμο στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων, τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Μας ενδιαφέρει, στο έδαφος των εξελίξεων και των καινούριων στοιχείων που έχουν εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια, να επεξεργαστούμε σχέδιο δράσης για τις σύγχρονες ανάγκες της μαθητικής και φοιτητικής νεολαίας εργατικής - λαϊκής καταγωγής, των νέων της κατάρτισης και της μαθητείας, των νέων εργαζομένων, καθώς και των μικρότερων ηλικιών της νεολαίας, με ταυτόχρονη παρέμβαση στα ανάλογα μέτωπα πάλης. Παλεύουμε να φτάσουν οι θέσεις, η ιδεολογία, η ιστορία του ΚΚΕ σε ευρύτερα τμήματα της νεολαίας, να ισχυροποιηθεί η ΚΝΕ. Έχουμε οδηγό το σύγχρονο, επαναστατικό Πρόγραμμα του ΚΚΕ, τις αποφάσεις του 20ου Συνεδρίου του Κόμματος, την απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης για τη νεολαία, συνολικά τις επεξεργασίες του Κόμματος, τις οποίες πρέπει να εξειδικεύσουμε προσεγγίζοντας τους νέους και τις νέες των εργατικών - λαϊκών δυνάμεων.

 

Το 12ο Συνέδριο της ΚΝΕ θα πραγματοποιηθεί τον Φλεβάρη του 2019. Με τη δημοσίευση των Θέσεων του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ για το 12ο Συνέδριο ξεκινά αυτή η κορυφαία για την Οργάνωσή μας εσωοργανωτική διαδικασία. Οι θέσεις αφορούν τα μέλη και τα στελέχη της ΚΝΕ και είμαστε σίγουροι ότι η μελέτη τους, η πλούσια συζήτηση στα καθοδηγητικά όργανα της ΚΝΕ και τις Οργανώσεις Βάσης (ΟΒ), ο γόνιμος προβληματισμός και η κριτική και αυτοκριτική εξέταση της πείρας μας, η συζήτηση για το πώς θα γίνουμε πιο αποτελεσματικοί στο κέρδισμα περισσότερων νέων με την επαναστατική πολιτική του ΚΚΕ, θα βγάλει την ΚΝΕ πιο δυνατή. Ταυτόχρονα, θέλουμε να φτάσουν οι Θέσεις στους χιλιάδες νέους που έχουμε έρθει σε επαφή μέσα στους αγώνες και τις εκδηλώσεις μας όλα τα προηγούμενα χρόνια, στους χιλιάδες νέους που δεν νιώθουν εμπιστοσύνη στο σύστημα, το αμφισβητούν, σκέφτονται ανατρεπτικά, ώστε να συμβάλουμε -σε συνδυασμό και με τη δική τους πείρα- οι παραπάνω τάσεις να αποκτήσουν πιο ουσιαστικό περιεχόμενο, να μετατραπούν σε δράση και νεανική πρωτοβουλία στην αντικαπιταλιστική πάλη. Τους καλούμε να πάρουν μέρος ενεργά στην προσυνεδριακή συζήτηση των Θέσεων του ΚΣ, στις εκδηλώσεις μας και στον προσυνεδριακό διάλογο, που θα διεξαχθεί και δημόσια μέσα από το Όργανο του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ, τον “Οδηγητή”.

Η γνώμη, η συμβολή, οι σκέψεις και οι παρατηρήσεις του καθενός μετρούν. Η διαδικασία του Συνεδρίου, από τον προσυνεδριακό διάλογο ως τη διεξαγωγή του, θα αποδείξει για πολλοστή φορά ότι η ΚΝΕ είναι “η μέρα με τη νύχτα” με τις οργανώσεις νεολαίας των αστικών και οπορτουνιστικών κομμάτων που τα συνέδριά τους είναι κυρίως μία ακόμη “μάχη για την καρέκλα”, μια κοκορομαχία για προσωπική προβολή και ικανοποίηση των εκάστοτε προσωπικών συμφερόντων. Αυτά τα στοιχεία είναι ξένα για την Οργάνωσή μας, γιατί ο δικός μας σκοπός ύπαρξης και δράσης είναι εντελώς διαφορετικός. Δρούμε ως ομοϊδεάτες εθελοντές για να ανατρέψουμε το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα, για να δενόμαστε και να χτίζουμε σχέσεις εμπιστοσύνης και μαχητικής δράσης με τη νεολαία των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων, για να κερδίσουμε τους νέους και τις νέες στην πάλη για τη νέα, τη σοσιαλιστική-κομμουνιστική κοινωνία.

Στον πυρήνα των Θέσεων του ΚΣ βρίσκεται το πώς η ΚΝΕ δυναμώνει ολόπλευρα ως νεολαία του ΚΚΕ και αποκτά την ικανότητα να εκπληρώσει τον πρωτοπόρο ρόλο της, για να συμβάλλει με νεανικές δυνάμεις στην ανασύνταξη του εργατικού και λαϊκού κινήματος, να συνδέει τις ανησυχίες, την ανάπτυξη αγώνων των νέων από τις πιο μικρές ηλικίες με την προώθηση της αντικαπιταλιστικής - αντιμονοπωλιακής πάλης, στα πλαίσια της κοινωνικής συμμαχίας, την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, για την εργατική εξουσία.

Μας απασχολεί ιδιαίτερα πώς θα ανταπεξέλθουμε στους υψηλούς και απαραίτητους στόχους οικοδόμησης και στρατολογίας της ΚΝΕ. Για να φτιάξουμε γερές, μεγάλες Οργανώσεις, ριζωμένες σε κάθε σχολείο, σχολή, τμήμα, χώρο δουλειάς και γειτονιά, πόλη και χωριό, δίνοντας και με αυτό τον τρόπο “πνοή”, ζωντάνια, ελπίδα στους νέους που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο, «που δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό».

Έχουμε τη φιλοδοξία να διαπαιδαγωγηθούμε ως επαναστατική νεολαία του ΚΚΕ, να κατακτήσουμε τις αρετές και τα χαρακτηριστικά του κομμουνιστή, του επαναστάτη ικανού να δρα μέσα σε όλες τις συνθήκες, της αντοχής σε “βαριές και στατικές εποχές”, της ετοιμότητας για πιο απότομες καμπές και εξελίξεις. Μαθαίνουμε πώς να αλλάξουμε τον κόσμο, μελετώντας την επαναστατική ιδεολογία, συμμετέχοντας στην καθημερινή πάλη, αφομοιώνοντας την πείρα και τα συμπεράσματα από την ιστορία του κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος, παρακολουθώντας τις εξελίξεις της επιστήμης και της τεχνικής, κατακτώντας με αγώνα και ατομική προσπάθεια το αναγκαίο μορφωτικό και επιστημονικό επίπεδο, με βάση τις ανάγκες της εποχής και της πάλης, ερχόμενοι σε επαφή με τις τέχνες και τον πολιτισμό.

Ασκώντας τον δικό μας σημαντικό ρόλο στην οργάνωση και ανάπτυξη αγώνων των νέων εργατικής - λαϊκής καταγωγής, εκπαιδευόμαστε στις απαιτήσεις και τα καθήκοντά μας, με βάση τον όμορφο στόχο, που έχουμε όλοι και όλες, να γίνουμε μέλη του ΚΚΕ.

Έχουμε μια ανοιχτή και ζεστή αγκαλιά για τους χιλιάδες συναδέλφους, συμφοιτητές και συμμαθητές μας με τους οποίους έχουμε αντικειμενικά κοινό συμφέρον από την ανατροπή του συστήματος. Μέσα στην καθημερινή ζωή και δράση επιδιώκουμε να δώσουμε απαντήσεις στα ερωτήματα και τα αδιέξοδα που βιώνει η νεολαία. Διαδίδοντας την ανατρεπτική πρόταση του ΚΚΕ, να ανάψουμε τη φωτιά του αγώνα σε κάθε χώρο νεολαίας παλεύοντας από κοινού για τα δικαιώματά μας. Παίρνοντας και στη συνέχεια παραδίδοντας σε άλλους, νεότερους, τη σκυτάλη της πάλης ενάντια στο σύστημα, της συλλογικότητας, της ανιδιοτέλειας, της αλληλεγγύης. Ανοίγοντας τον δρόμο για το μέλλον, τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Η Οργάνωσή μας μέσα στο 2018 συμπλήρωσε 50 χρόνια αγωνιστικής δράσης στο πλευρό του ηρωικού ΚΚΕ, που εδώ και 100 χρόνια, συνεχίζει να γράφει Ιστορία, παραμένοντας το πιο νέο Κόμμα στην ελληνική κοινωνία, ακριβώς γιατί παλεύει για το πραγματικά σύγχρονο και νέο: την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό, την κοινωνία της πραγματικής ελευθερίας. Η νιότη και η φρεσκάδα των ιδεών του πηγάζουν και από την πολιτική και ιδεολογική του ωρίμανση, βασισμένη στην 100χρονη πορεία του.

Η 50χρονη πορεία της ΚΝΕ είναι η νεανική έφοδος στο μέλλον για αυτή τη νέα κοινωνία! Η πάλη για να κερδίσουμε το μυαλό, τη συνείδηση, την καρδιά, τη στάση και δράση των νέων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων είναι καθοριστικό στοιχείο της ταξικής πάλης και της κοινωνικής συμμαχίας ενάντια στους καπιταλιστές.

 


 

 

 

Α. ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΜΑΧΗΤΙΚΑ ΤΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ - ΚΕΡΔΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ!

1.

Οι ανάγκες και τα όνειρα της νεολαίας δε χωράνε στις συμπληγάδες του καπιταλισμού.

Η προσπάθεια της ΚΝΕ, στο πλευρό του ΚΚΕ, να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις της εποχής μας διεξάγεται σε σύνθετες συνθήκες, μέσα σε εξελίξεις που επιδρούν αντιφατικά στη συνείδηση των νέων των εργατικών και λαϊκών δυνάμεων. Στα μάτια ενός νέου σήμερα εμφανίζεται ένας κόσμος με περιτύλιγμα, που πολλές φορές μπορεί να είναι παραπλανητικό, να κρύβει τον εκμεταλλευτικό και εν τέλει επικίνδυνο χαρακτήρα του σημερινού συστήματος. Την ίδια ώρα, η εικόνα του “ακίνητου”, αλλά και “ανίκητου” καπιταλισμού, μετά τις ανατροπές των σοσιαλιστικών χωρών εδώ και 30 χρόνια, σίγουρα επιδρά ανασταλτικά στην ορμή της πάλης ενάντιά του. Ιδιαίτερα επιδρά η απόσταση, λόγω ηλικίας, που έχει η σημερινή νεολαία από περιόδους ανόδου της ταξικής πάλης και επαναστατικών αλλαγών σε μια σειρά χώρες, επιδρά η οπωσδήποτε προσωρινή, όμως μακροχρόνια, υποχώρηση του επαναστατικού κινήματος στην Ελλάδα και διεθνώς.

Η αλήθεια, όμως, είναι ότι στη σημερινή κοινωνία που ζούμε, τον καπιταλισμό, η δυνατότητα του ανθρώπου να γνωρίζει τον κόσμο και να παράγει τα πιο σύγχρονα και καινοτόμα επιτεύγματα και ανακαλύψεις της επιστήμης και της τεχνολογίας δεν αντιμετωπίζονται ως παράγοντες που μπορούν να ανεβάσουν το επίπεδο ζωής, να βελτιώσουν αλματωδώς το περιεχόμενο και τον τρόπο της εκπαίδευσης, να αναπτύξουν ένα σύγχρονο και δωρεάν, δημόσιο σύστημα υγείας και πρόνοιας, να μειώσουν τον χρόνο εργασίας εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα δουλειά σε όλους, να αναπτύξουν υποδομές για την αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου. Αντιθέτως, στα χέρια των καπιταλιστών και του κράτους τους γίνονται παράγοντες έντασης της εκμετάλλευσης, αύξησης της κερδοφορίας τους.

Αυτός είναι ο κόσμος του καπιταλισμού, όπου η ανάπτυξη της ρομποτικής και της τεχνητής νοημοσύνης συνοδεύεται με αύξηση της ανεργίας και τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων. Είναι ο σύγχρονος καπιταλιστικός κόσμος των “smart” συσκευών, αλλά και του 1,3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων που δεν έχουν πρόσβαση στην ηλεκτρική ενέργεια. Είναι ο κόσμος της υπερπληθώρας τροφίμων στα ράφια και τις αποθήκες των σούπερ-μάρκετ, αλλά και των 3,5 εκατομμυρίων παιδιών που πεθαίνουν κάθε χρόνο από την πείνα. Ο κόσμος που παράγεται τεράστιος πλούτος κάθε χρόνο και την ίδια στιγμή περισσότεροι από 500 εκατομμύρια νέοι αναγκάζονται να ζουν με λιγότερα από 2€ την ημέρα, ενώ το 1/4 των νέων στην Ευρώπη και το 1/3 των νέων στην Ελλάδα ζουν στα όρια της φτώχειας.

Η ανάπτυξη της παραγωγικότητας, λόγω και της τεχνολογικής ανάπτυξης, αντί να φέρει γενική μείωση του εργάσιμου χρόνου και αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, φέρνει ανεργία, υποαπασχόληση και επιδείνωση των όρων ζωής. Η έρευνα σε μια σειρά τομείς των επιστημών, η ανάπτυξη της ιατρικής για να μπορεί να αντιμετωπίζει τις πιο δύσκολες ασθένειες και να είναι προσβάσιμη σε όλους, η υποδομή σε έργα αντιπλημμυρικής, αντιπυρικής και αντισεισμικής προστασίας εξαρτώνται από το αν είναι κερδοφόρα ή όχι για την τάξη των καπιταλιστών. Όχι τυχαία, μια σειρά νέες ανακαλύψεις “πατεντάρονται” από μονοπώλια μένοντας αναξιοποίητες για το σύνολο της ανθρωπότητας. Το δικαίωμα των νέων στην ολοκληρωμένη μόρφωση, απαλλαγμένη από ανορθολογισμούς και αντιεπιστημονικές θεωρίες, έρχεται σε σύγκρουση με το ανταγωνιστικό κυνήγι δεξιοτήτων που υπαγορεύει η καπιταλιστική παραγωγή.

Η αιτία δεν είναι άλλη παρά η αντίθεση του καπιταλιστικού συστήματος. Το γεγονός ότι από τη μία βαθαίνει ο κοινωνικός χαρακτήρας της εργασίας (δηλαδή η εργασία του καθενός εξαρτάται από πολλών άλλων) και από την άλλη η ατομική ιδιοποίηση του αποτελέσματός της. Αυτή είναι η σαπίλα του συστήματος. Η μείωση του χρόνου εργασίας, η μείωση του ορίου συνταξιοδότησης, η ανάπτυξη του ελεύθερου χρόνου, η ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας του κάθε ανθρώπου, η αξιοποίηση όλων των σύγχρονων δυνατοτήτων μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο από μια άλλη οργάνωση της κοινωνίας και της οικονομίας, μόνο στη σοσιαλιστική - κομμουνιστική κοινωνία.


 

2.

Η ζωή των νέων στην Ελλάδα.

Οι εξελίξεις σε εθνικό, αλλά και διεθνές επίπεδο τα προηγούμενα χρόνια και κυρίως όσα προδιαγράφονται, επιβεβαιώνουν την ανάγκη να δυναμώσει περισσότερο και με πιο γοργά βήματα ο αγώνας για να απαλλαγούμε από το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης.

Όμως, η γενική τάση στη νεολαία της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων είναι να δέχεται παθητικά την απώλεια δικαιωμάτων, κατακτημένων σε μεγαλύτερες γενιές, σε συνθήκες πιο δυναμικής ανάπτυξης του καπιταλιστικού συστήματος, αλλά και πιο ευνοϊκού διεθνούς συσχετισμού. Τα μέτρα των τελευταίων χρόνων έχουν αφήσει ανεξίτηλη σφραγίδα στις ζωές και το μέλλον των νέων στη χώρα μας, που σήμερα μορφώνονται, σπουδάζουν, αναζητούν εργασία ή κάνουν τα πρώτα τους βήματα σε ένα εργασιακό περιβάλλον που το συνθέτουν η μεγάλη ανεργία, η ευκαιριακή εργασιακή απασχόληση, οι “ευέλικτες” εργασιακές σχέσεις, οι πολύ χαμηλοί μισθοί στην πλειοψηφία των κλάδων, οι αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στην παιδεία, την υγεία και την ασφάλιση.

Είναι πλέον καθεστώς οι συγκαλυμμένες μορφές μισθωτής εργασίας που φέρνουν μεγαλύτερα κέρδη σε επιχειρήσεις ορισμένων κλάδων. Τέτοιες μορφές είναι οι εργαζόμενοι στην “Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία”, οι επενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι, οι εργολαβικοί, οι εργαζόμενοι με μπλοκάκι, μαζί με τα δεκάδες είδη συμβάσεων μισθωτής εργασίας (κυρίως ατομικές), που περιορίζουν μισθούς, αυξάνουν το ωράριο, την εντατικοποίηση. Οι μισθοί (εκτός εξαιρέσεων) δεν αρκούν να καλυφθούν βασικές ανάγκες. Συνεχώς επεκτείνεται η απλήρωτη εργασία στο όνομα της πρακτικής άσκησης, η μετανάστευση χιλιάδων νέων για αναζήτηση δουλειάς σε άλλες χώρες. Η εργασιακή ανασφάλεια με τα συχνά διαλείμματα ανεργίας οδηγεί σε ένα διαρκές κυνήγι προσόντων, ενώ ο προσανατολισμός και η αξιοποίηση των λεγόμενων προγραμμάτων νεανικής επιχειρηματικότητας (start-up, γυναικεία επιχειρηματικότητα, “νέα γεωργία” στους νέους αγρότες) για την πλειονότητα είναι χωρίς μακροπρόθεσμη προοπτική.

Στην εκπαίδευση προχωράνε τόσο αλλαγές στο περιεχόμενο, ενισχύοντας τις σάπιες αξίες και τα ιδανικά του συστήματος της εκμετάλλευσης, όσο και οι αναγκαίες προσαρμογές για την καπιταλιστική οικονομία, που συμβάλλουν εν τέλει και στην ενίσχυση της ευελιξίας του εργατικού και επιστημονικού δυναμικού που έχει ανάγκη η καπιταλιστική αγορά. Οι ανάγκες των νέων για πολιτισμό, αθλητισμό, ψυχαγωγία, διακοπές συνθλίβονται από την εμπορευματοποίησή τους.

Όλα τα παραπάνω επιδρούν στις φιλικές, κοινωνικές σχέσεις, στους δεσμούς με τον οικογενειακό και προσωπικό περίγυρο των νέων ανθρώπων, “κοστίζουν” σε ψυχικό, συναισθηματικό πλούτο στην πορεία ζωής κάθε νέου για να ολοκληρώνει και να εξελίσσει πολύπλευρα την προσωπικότητά του. Θεριεύουν οι ανασφάλειες, οι φόβοι, αλλά και η επιθετικότητα, στοιχεία που καταλήγουν έως και στην όξυνση φαινομένων, όπως η λεγόμενη νεανική παραβατικότητα, ο σχολικός εκφοβισμός (bullying) κ.ά.

Η κατάσταση που ζούμε οι νέοι σήμερα δεν πρόκειται ν’ αλλάξει, επειδή η καπιταλιστική οικονομία στην Ελλάδα πέρασε σε φάση ανάκαμψης από την κρίση που ξέσπασε το 2009. Οφείλεται σε αναδιαρθρώσεις αναγκαίες για το κεφάλαιο, για τον καπιταλιστικό ανταγωνισμό, γι’ αυτό είχαν διακηρυχτεί και προ κρίσης, στον έναν ή στον άλλο βαθμό προωθούνται και σε άλλες χώρες, οικονομικά πιο ισχυρές από την Ελλάδα. Γι’ αυτό θα διατηρούνται μια σειρά αντιλαϊκοί νόμοι και θα ψηφίζονται νέοι με βάση τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που φτάνουν μέχρι το 2060, όταν δηλαδή θα είμαστε πλέον παππούδες και γιαγιάδες. Νόμοι, για την ισχύ και για την ενίσχυση των οποίων, δεσμεύονται η ΝΔ και άλλοι επίδοξοι διαχειριστές του συστήματος της εκμετάλλευσης.

Αυτή η πείρα, αλλά και τα νέα προβλήματα που θα δημιουργούνται και μπροστά σε μια νέα, μεγαλύτερη και βαθύτερη κρίση, μπορούν να αποτελέσουν στοιχεία που μαζί με τη δική μας δράση θα βοηθούν στο να αντιμετωπίζονται οι νέες αυταπάτες για “το τέλος των μνημονίων” και για «ανάκαμψη που θα έχει θετικό αντίκτυπο στη ζωή της νεολαίας», για “δίκαιη” ή “βιώσιμη” ανάπτυξη.

 


 

3.

Ζούμε επικίνδυνες εξελίξεις που έχουν τη σφραγίδα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Ο κίνδυνος για την εκδήλωση ενός γενικευμένου πολέμου στην περιοχή προβάλλει ολοένα και πιο απειλητικά.

Ο λαός και η νεολαία δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα προς όφελός μας από τις διεθνείς ενώσεις και συμμαχίες των καπιταλιστών, όπως είναι η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, γενικότερα από τα σχέδια των καπιταλιστών. Όσο και να προσπαθούν να πείσουν η κυβέρνηση και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα ότι ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΗΠΑ «μας προστατεύουν», γνωρίζουμε ότι κανένας σύμμαχος δεν υπάρχει για τον λαό μας στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, κανένας λαός δεν προστατεύθηκε από τις συμμαχίες με τα καπιταλιστικά κέντρα. Αυτό διδάσκουν με τραγικό τρόπο τα εγκλήματα στη Συρία, τη Λιβύη, την Ουκρανία και αλλού, που τα κανόνια του πολέμου των ιμπεριαλιστών σαρώνουν τους λαούς. Αυτό διδάσκει η εμπειρία των λαών των χωρών, που στο όνομα άλλοτε της “οικονομικής/νομισματικής ολοκλήρωσης” και άλλοτε της “οικονομικής βοήθειας” από διάφορα κοράκια, όπως η ΕΕ, το ΔΝΤ και άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και οργανισμούς, ακολουθείται πιστά ο δρόμος της σφαγής των λαϊκών δικαιωμάτων για την εξασφάλιση των κερδών των λίγων.

Το ΝΑΤΟ αποτελεί μία ιμπεριαλιστική πολεμική μηχανή, επικίνδυνη για όλους τους λαούς. Από την ίδρυσή του έως και τις μέρες μας το ΝΑΤΟ έχει χαράξει με το αίμα δεκάδων λαών τον δρόμο για να “περάσουν” τα κέρδη των μονοπωλίων. Για τον ίδιο λόγο το ΝΑΤΟ εντείνει σήμερα την παρουσία και παρέμβασή του στα Δυτικά Βαλκάνια (ΠΓΔΜ, Αλβανία κ.λπ.), στο Αιγαίο και τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή και αλλού.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένωση καπιταλιστικών κρατών, από τη φύση της αντιλαϊκή, εχθρική στις ανάγκες της νέας βάρδιας των εργαζομένων όλων των κρατών-μελών της. Η επίθεση στη ζωή και το μέλλον κάθε νέου και νέας των λαϊκών οικογενειών, το χτύπημα των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών, οι αντιδραστικές αλλαγές στην εκπαίδευση και την υγεία στην Ελλάδα και τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν τη σφραγίδα της ΕΕ.

Η ΕΕ δεν μπορεί να εξασφαλίσει την οικονομική σύγκλιση, τη συνοχή ανάμεσα στα κράτη-μέλη της και στο εσωτερικό του καθενός ξεχωριστά, όπως προβάλλεται στους νέους και μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα. Την ίδια στιγμή που εξελίσσονται διεργασίες για διεύρυνσή της (π.χ. ορισμένες χώρες της πρώην ΕΣΣΔ και των Δυτικών Βαλκανίων), δυνάμωμα των δεσμών των κρατών-μελών της, των αρμοδιοτήτων της, εντείνονται και οι συγκρούσεις και αντιθέσεις στην παραπάνω κατεύθυνση, ενισχύονται τάσεις διαχωρισμού χωρών με αποτέλεσμα σε πολλά ζητήματα κράτη-μέλη να βαδίζουν “χώρια”, να συγκροτούν επιμέρους ομάδες και συμμαχίες, έως και να αποχωρούν από την ΕΕ (βλ. Βρετανία).

Η γενική τάση διεύρυνσης του διεθνούς εμπορίου και εξαγωγής κεφαλαίου, καθώς και εργατικού δυναμικού, συνοδεύτηκε από ανακατατάξεις στον συσχετισμό μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών, στον μεταξύ τους ανταγωνισμό. Οι μεταξύ τους αντιθέσεις πήραν τη μορφή εμπορικού πολέμου, ενίσχυσης του προστατευτισμού (π.χ. εκ μέρους των ΗΠΑ). Στην ΕΕ ενισχύθηκε ο “ευρωσκεπτικισμός”, που εκφράζεται και με την αντιδραστικοποίηση του αστικού πολιτικού συστήματος, σε όλο του το φάσμα, με την ενίσχυση ακροδεξιών, φασιστικών δυνάμεων.

Δυναμώνει και η στρατιωτική αντιπαράθεση κυρίως των δυνάμεων του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία, αλλά και αντιθέσεις μεταξύ κρατών-μελών του, π.χ. Τουρκίας - Ελλάδας, ακόμα και Τουρκίας - ΗΠΑ. Ιμπεριαλιστικός πόλεμος μαίνεται σε διάφορες περιοχές, όπως στη Συρία, το Ιράκ, τη Λιβύη, την Ουκρανία, την Παλαιστίνη, την Υεμένη, το Αφγανιστάν. Πολεμικές δυνάμεις συγκεντρώνονται στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας.

Οι συμμαχίες και ενώσεις των καπιταλιστών δεν απαλλάσσονται ποτέ από τον σφοδρό ανταγωνισμό ανάμεσα στα μονοπώλια και τα καπιταλιστικά κράτη, επιφυλάσσοντας στους λαούς διαρκή βάσανα έως και πολέμους, προσφυγιά. Ο κίνδυνος ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου είναι πιο ισχυρός απ’ ό,τι πριν μερικά χρόνια. Η πραγματική διέξοδος βρίσκεται στην καθημερινή πάλη και σύγκρουση με αυτές τις ενώσεις, στη συνεργασία των λαών, με τον λαό να έχει την εξουσία στα χέρια του.

Οι νέοι και οι νέες της Ελλάδας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής, γίναμε μάρτυρες των συνεπειών της φρίκης του πολέμου, του δράματος των χιλιάδων ξεριζωμένων προσφύγων και μεταναστών, που αναγκάστηκαν να φύγουν από την πατρίδα τους, που πνίγονται στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο, που στοιβάζονται σε κέντρα υποδοχής και σε hot spot στη χώρα μας και όχι μόνο. Ο πόλεμος είναι ήδη εδώ, στη γειτονιά μας, και είναι αυταπάτη να πιστεύει κανείς ότι όταν καίγεται το σπίτι του γείτονα, το δικό του θα παραμείνει άθιχτο.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα πλούσια σε πλουτοπαραγωγικές πηγές, όπως και η υπόλοιπη περιοχή. Αυτή η πραγματικότητα, όμως, από ευλογία γίνεται κατάρα για τους λαούς της περιοχής, γιατί για τον έλεγχο όλου αυτού του πλούτου και τον έλεγχο των δρόμων μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων διασταυρώνονται ανταγωνιστικά σχέδια των μεγαλύτερων καπιταλιστικών κρατών και μονοπωλίων, των γειτονικών, καθώς και του ελληνικού αστικού κράτους.

Τα περί γεωστρατηγικής αναβάθμισης, που είναι ο κύριος στρατηγικός στόχος του κεφαλαίου στην Ελλάδα και η στρατηγική της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, καθώς και της ΝΔ και άλλων αστικών κομμάτων, δεν αφορούν αναβάθμιση των συμφερόντων και κάλυψη των αναγκών των λαών. Η ουσία αφορά στην αναβάθμιση της αστικής τάξης της Ελλάδας στον ανταγωνισμό της με τις αστικές τάξεις άλλων κρατών για αύξηση της κερδοφορίας της από τη συμμετοχή στο μοίρασμα των σχεδίων εκμετάλλευσης στην περιοχή. Σε γη, θάλασσα και αέρα της ελληνικής επικράτειας συγκεντρώνονται όλο και περισσότερες ΝΑΤΟϊκές και αμερικάνικες βάσεις, πολεμικά μέσα, δηλαδή ορμητήρια, αλλά και στόχοι επιθέσεων.

Στο έδαφος αυτό, αναβαθμίζονται οι ευθύνες της ΚΝΕ στο πλευρό του Κόμματος σε όλους τους χώρους, όπου μορφώνεται, ζει και δουλεύει ειδικά η νέα βάρδια της εργατικής τάξης.

Η πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο βρίσκεται σε εξέλιξη σήμερα, στη μάχη που δίνουμε, στο πλάι του Κόμματος, για την αποκάλυψη και μαχητική εναντίωση στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην περιοχή μας, στον βρώμικο ρόλο και την πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που οδηγεί τον λαό και τη νεολαία σε νέες περιπέτειες και δεινά. Στη μάχη για να σταματήσει κάθε εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς, πολεμικούς σχεδιασμούς και προετοιμασίες. Για να φύγει το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο, να κλείσουν οι βάσεις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ. Κανένα νέο παιδί, φαντάρος ή μέλος των ενόπλων δυνάμεων να μη βρεθεί εκτός συνόρων. Οι νέοι και οι νέες δεν μπορεί να συμβιβάζονται με τη στήριξη επιθετικών ενεργειών και πολέμων στο όνομα ότι θα έρθουν επενδύσεις.

Αυτός ο αγώνας θα παίρνει υπόψη του τις νέες κάθε φορά εξελίξεις, τα νέα δεδομένα που επιδρούν στη ζωή, τη συνείδηση, τις διαθέσεις και τη στάση των μαζών, των νέων που συγκεντρώνουμε την προσοχή μας. Άρα, αντίστοιχα θα κλιμακώνεται και θα διαμορφώνονται τα συνθήματα, η παρέμβασή μας.

Στην πρώτη γραμμή για την υπεράσπιση της ζωής και του μέλλοντος του λαού και του τόπου μας, θα ανοίγουμε τον δρόμο για να μην εγκλωβίζονται η εργατική τάξη και τα παιδιά της στους στόχους των εκμεταλλευτών, αλλά να θέτουν τα δικά τους ταξικά συμφέροντα και ανάγκες συνεχώς στο επίκεντρο της πάλης τους. Να μην εμπιστεύονται τους εκμεταλλευτές, τα κόμματα και τις κυβερνήσεις τους, τους φταίχτες και ενόχους της πολεμικής σφαγής, γιατί η μόνη πατρίδα που αυτοί προσκυνούν και προστατεύουν είναι αυτή των αμύθητων κερδών.

Σε αυτόν τον αγώνα θα πρωτοστατήσουμε, στο πλευρό του Κόμματός μας, για να βγουν μισθωτοί και συνταξιούχοι, βιοπαλαιστές αγρότες και αυτοαπασχολούμενοι, τα παιδιά τους, νικητές απέναντι τόσο σε κάθε πιθανό ξένο εισβολέα όσο και απέναντι στην καπιταλιστική εξουσία της εκμετάλλευσης και των πολέμων ή της δήθεν “ειρήνης με το πιστόλι στον κρόταφο” των λαών. Ως “έπαθλο” της πάλης αυτής ο εργαζόμενος λαός να κατακτήσει την εξουσία, να οικοδομήσει τη μόνη κοινωνία χωρίς ανεργία, κρίσεις και πολέμους, τη σοσιαλιστική – κομμουνιστική.

Τo ΟΧΙ των κομμουνιστών στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο είναι μέρος της πάλης κατά των αιτιών που τον προκαλούν, κατηγορηματική καταδίκη του καπιταλισμού, που τον γεννά. Ο 20ός αιώνας με δύο παγκόσμιους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και εκατοντάδες τοπικούς και οι πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα προσφέρουν πολλές αποδείξεις. Το ΟΧΙ των κομμουνιστών στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο είναι ΟΧΙ στην οικονομική, στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική κάθε αστικής κυβέρνησης και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών σε συνθήκες “ιμπεριαλιστικής ειρήνης”, συνέχεια της οποίας είναι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος.


 

4.

Τις ελπίδες μας για μια καλύτερη ζωή δεν μπορούμε να τις εναποθέσουμε σε επίδοξους παλαιούς και νέους σωτήρες, σε αστικά και οπορτουνιστικά κόμματα, όποια μορφή κι αν παίρνουν.

Το προηγούμενο 11ο Συνέδριό μας είχε γίνει μόλις 1 μήνα πριν αναλάβει την κυβερνητική εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ. Τέσσερα χρόνια μετά, οι νέοι έχουν αποκτήσει τη δική τους πικρή πείρα από τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Η πείρα αυτή είναι σημαντική και μπορεί να αξιοποιηθεί, να “μπολιαστεί” με τα συμπεράσματα που προκύπτουν και από όλα τα προηγούμενα χρόνια, που στο τιμόνι της διακυβέρνησης βρέθηκαν εναλλάξ αλλά και σε συνεργασία το ΠΑΣΟΚ (νυν ΚΙΝΑΛ), η ΝΔ, άλλα αστικά κόμματα μαζί τους, που όλα μαζί ματαίωναν διαδοχικά τις ελπίδες του λαού και της νέας γενιάς για βελτίωση της ζωής τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπήρξε ποτέ πολιτική δύναμη που τάχα δεν τα κατάφερε «γιατί αν και ήθελε εμποδίστηκε από τα μεγάλα, εγχώρια και ξένα συμφέροντα». Αυτό το επιχείρημα προβάλλεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να πείσει ότι είναι ένα εκ διαμέτρου διαφορετικό κόμμα από τη ΝΔ, αναπαράγοντας παραπλανητικά ως διαχωριστική γραμμή το “αριστερά - δεξιά”, για να εκτονώσει τη δυσαρέσκεια από την εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής του.

Στην πραγματικότητα, η δυνατότητα του ΣΥΡΙΖΑ να πλασάρεται ως “νέα” πολιτική δύναμη, επειδή δεν είχε κυβερνήσει, αξιοποιώντας και την πολιτική - ιδεολογική αφετηρία του -ως οπορτουνιστικό κόμμα- και την αντίστοιχη φρασεολογία, αποτέλεσε το ισχυρό “ατού” του, το όπλο με το οποίο στόχευσε ειδικά στη νέα γενιά για να καρπωθεί τη θέλησή της για σημαντικές αλλαγές στη χώρα. Το 2015 ξεγέλασε με κούφια “αριστερά” συνθήματα, ακόμα και με ασαφή “αντι-ευρώ” ρητορική, παρέχοντας στην εγχώρια και ξένη τάξη του κεφαλαίου το πλεονέκτημα της λαϊκής, της νεανικής συναίνεσης στο πέρασμα της αντιλαϊκής πολιτικής. Αυτό το πολιτικό “ατού” είναι που εξαργύρωσε και εξαργυρώνει ακόμα ο ΣΥΡΙΖΑ, για να παίρνει διαπιστευτήρια και συγχαρητήρια από την αστική τάξη και τα επιτελεία της, από τα μεγάλα, μονοπωλιακά συμφέροντα, εγχώρια και διεθνή, όπως τον ΣΕΒ, τα κοράκια της ΕΕ, το ΝΑΤΟ, την πρεσβεία και στελέχη των ΗΠΑ, τον “διαβολικά καλό” Τραμπ.

Δεν έχουν περάσει παρά λίγα χρόνια από τις εκλογικές αναμετρήσεις του 2012, όταν και έγινε αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά και του 2015 όταν ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε στην κυβέρνηση και στη συνέχεια έστησε ένα δημοψήφισμα-παγίδα για τον λαό και τη νεολαία. Όλες οι εξελίξεις που έκτοτε μεσολάβησαν, η συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής από τον ΣΥΡΙΖΑ κυριολεκτικά «από εκεί που την άφησαν» η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν επιβεβαιώνουν ότι είναι μονόδρομος αυτή η κατάσταση. Αντίθετα, επιβεβαιώνουν τη θέση του ΚΚΕ ότι καμία κυβέρνηση στο έδαφος του καπιταλισμού δεν μπορεί να διαχειριστεί το σύστημα της εκμετάλλευσης με θετικά αποτελέσματα για τον λαό και τα παιδιά του, ότι είναι αναγκαία η ανατροπή εκ βάθρων.

Η χαμηλή εκτίμηση και έλλειψη εμπιστοσύνης αρκετών νέων, ιδιαίτερα προς τα πολιτικά κόμματα που έχουν κυβερνήσει είναι δικαιολογημένη. Το ζητούμενο είναι να μην εγκλωβίζεται σε εμπιστοσύνη προς τα πιο σταθερά στοιχεία της εκμεταλλευτικής αστικής εξουσίας (π.χ. στρατό, αστυνομία, καπιταλιστική ιδιοκτησία) και να μην εκφράζεται ούτε σε μια παθητική αποδοχή της κατάστασης π.χ. «έτσι θα είναι πάντα τα πράγματα, δεν αλλάζουν» ούτε να καταλήγει σε μια θολή αντίδραση ή να εγκλωβίζεται σε αυτό που πλασάρεται κάθε φορά ως δήθεν “νέο”, “ελεύθερο” ή και “αντισυστημικό”. Επιδιώκουμε κάτω από την παρέμβαση των δυνάμεων της ΚΝΕ να διοχετευτεί σε ενεργό δράση για το δυνάμωμα και την αγωνιστική ανασυγκρότηση του κινήματος, σε εναντίωση συνολικά στο σύστημα, σε μαχητική συμπόρευση με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ.

Αυτή η προσπάθειά μας θα είναι σε διαρκή αντιπαράθεση με την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος, που είναι σε εξέλιξη, αλλά και με το σημερινό αστικό πολιτικό δίπολο ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ, την επιδίωξή τους για κυβερνήσεις συνεργασίας. Ουσιαστικά τον ίδιο στόχο υπηρετούν κι άλλες πολιτικές αναμορφώσεις διάφορων μπαλαντέρ, με πρώτο και κύριο το ΚΙΝΑΛ, το μεταμορφωμένο ΠΑΣΟΚ.

Ο νέος διπολισμός υπηρετεί τη διασφάλιση νέων, πετυχημένων για το κεφάλαιο κυβερνητικών εναλλαγών, με εγκλωβισμό της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού και των νέων σε πλαστά διλήμματα. Για παράδειγμα, η ΝΔ αναφέρεται στην “αριστεία και τις ευκαιρίες” - ο ΣΥΡΙΖΑ στις “ίσες ευκαιρίες”. Η ΝΔ προτάσσει την καταστολή για την αντιμετώπιση του προσφυγικού-μεταναστευτικού, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες στο αίσχος της Μόριας και πάει χέρι-χέρι με αυτούς που προκάλεσαν τον πόλεμο και τη φτώχεια. Η ΝΔ καταδικάζει τους αγώνες του λαού και της νεολαίας, ο ΣΥΡΙΖΑ τους υπονομεύει με την εκφυλιστική του ιδεολογία και πολιτική και δεν διστάζει να τους καταστείλει.

Τον ίδιο στόχο υπηρετεί από τη ΝΔ και η παρουσίαση του ΣΥΡΙΖΑ ως λίγο-πολύ “κομμουνιστικής δύναμης”. Του αποδίδει χαρακτηριστικά που δεν έχει για να εμφανίζεται ως η μόνη, γνήσια αστική πολιτική δύναμη, αλλά κυρίως για να φθείρει τον πραγματικό ταξικό αντίπαλο, την ιδεολογία και πολιτική του εργατικού κινήματος. Στην προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να εμφανίζεται με αντισυστημική, προοδευτική δήθεν μεταμφίεση έχει “μαχητικούς” συνοδοιπόρους και διάφορες ομάδες οπορτουνιστών, αλλά και δήθεν αντιεξουσιαστών, ιδιαίτερα στην -στοχευμένη στη νεολαία- προσπάθεια της πλήρους διαστροφής του πραγματικού, ταξικού, προοδευτικού, ανατρεπτικού περιεχομένου της συνολικής πολιτικής πρότασης του ΚΚΕ, όπως και συγκεκριμένες κρυστάλλινες θέσεις μας για παλιά και “νέα” ζητήματα της ιδεολογικής, πολιτικής διαπάλης.

Απόδειξη της σαπίλας του αστικού συστήματος συνιστά και το γεγονός ότι οι διεργασίες στο πολιτικό σκηνικό αφορούν και “χωράνε” και τη ναζιστική-φασιστική Χ.Α., που συμμετέχει σε αυτές με “υπόγειους” και φανερούς τρόπους και με μετακινήσεις στελεχών της σε άλλα μορφώματα του “δεξιού” και “ακροδεξιού” χώρου.

Το πραγματικό, αντιλαϊκό περιεχόμενο των εξελίξεων στο πολιτικό σκηνικό αποκαλύπτεται στην πολιτική πρακτική και τη στάση όλων των αστικών κόμματων στα κομβικά ζητήματα, τις βασικές ιεραρχήσεις και επιδιώξεις της ελληνικής αστικής τάξης, όπου ομονοούν όλα τα κόμματα των καπιταλιστών.

Οι νέοι και οι νέες στη χώρα μας έχουν μοναδικό συμφέρον και δυνατότητα να παρέμβουν στις εξελίξεις, να τις διαμορφώσουν οι ίδιοι σε όφελός τους, συμπορευόμενοι με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, δυναμώνοντας το ΚΚΕ με όλους τους τρόπους, για να ενισχυθούν οι ίδιοι στον αγώνα για τη ζωή που τους αξίζει. Το ΚΚΕ αποτελεί το μοναδικό πολιτικό αντίβαρο στο σαπισμένο αστικό πολιτικό σύστημα, εκφράζει τη γνήσια εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση σε όλα τα κόμματα και τις κυβερνήσεις που υπηρετούν τους καπιταλιστές. Προτείνει και πρωτοστατεί στο άνοιγμα του δρόμου για τη μόνη φιλολαϊκή διέξοδο και προοπτική, την αντεπίθεση της εργατικής τάξης και του λαού, την εργατική εξουσία.


 

5.

Το πραγματικά σύγχρονο και νέο σήμερα είναι ο αγώνας για τις σύγχρονες ανάγκες της νεολαίας, η πάλη για τον σοσιαλισμό, που προβάλλει επίκαιρος και αναγκαίος όσο ποτέ.

H πραγματική απάντηση στις ανησυχίες κάθε νέου βρίσκεται στη συμμετοχή του στην πάλη για την κοινωνία που είναι η νιότη και η ομορφιά του κόσμου, την κοινωνία του σοσιαλισμού-κομμουνισμού. Παρά το ότι ο 20ος αιώνας έκλεισε με τη δραματική ανατροπή του σοσιαλισμού, του μοναδικού αντίπαλου του καπιταλισμού, δεν αλλάζει ότι η εποχή μας παραμένει εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό και αυτό θα το επιβεβαιώσει ο 21ος αιώνας. Κανένα από τα κοινωνικά συστήματα που γνώρισε η ανθρωπότητα δεν επικράτησε με μιας. Η ιστορία προχωρά πάντα προς τα μπρος, παρά τα προσωρινά ζιγκ-ζαγκ.

Η απελευθέρωση των σύγχρονων δυνατοτήτων της κοινωνίας μπορεί να γίνει μόνο με την κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, με την ανατροπή της εξουσίας της, την εδραίωση της εργατικής εξουσίας, που θα κοινωνικοποιήσει τα μέσα παραγωγής, θα οργανώσει την παραγωγή και τις κοινωνικές υπηρεσίες με τον κεντρικό σχεδιασμό, δηλαδή με τις νέες κομμουνιστικές σχέσεις παραγωγής, θα αναμορφώσει όλες τις κοινωνικές σχέσεις.

Η εργατική εξουσία και η οργάνωση της παραγωγής με σκοπό την κοινωνική ευημερία προϋποθέτει την καθολική συμμετοχή των εργαζομένων στην άσκηση της εξουσίας. Είναι ανώτερου τύπου δημοκρατία, που φέρνει τη νέα γενιά και τον λαό στο προσκήνιο της κοινωνικής - πολιτικής ζωής. Οι επαναστατικές αρχές της σοσιαλιστικής εξουσίας αφορούν τη συνέλευση στον χώρο δουλειάς και τη θέση των εκλεγμένων αντιπροσώπων ως πρωτοπόρων εργαζομένων της σοσιαλιστικής οικοδόμησης που ελέγχονται, ανακαλούνται αν δεν ανταποκρίνονται στα καθήκοντά τους και τον ενεργό ρόλο κάθε νέου και νέας στη διαμόρφωση και υλοποίηση των αποφάσεων.

Η οικοδόμηση του σοσιαλισμού - κομμουνισμού στηρίζεται σε ό,τι πιο προοδευτικό, σύγχρονο και καινοτόμο υπάρχει στην ανθρωπότητα, αξιοποιεί τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα με στόχο την κοινωνική ευημερία. Κάθε νέος θα μπορεί να έχει στη διάθεσή του όλα όσα χρειάζεται ώστε να διαμορφώνεται ολόπλευρα η προσωπικότητά του, να αναπτύσσονται πολύπλευρα όλες του οι ικανότητες, τα ιδιαίτερα ταλέντα και κλίσεις του, ώστε να μπορεί με την καινοτόμα σκέψη και τη δημιουργικότητά του να συμβάλει στη συνολική πρόοδο και ανάπτυξη της κοινωνίας, στην εξασφάλιση της λαϊκής ευημερίας.

Σε αυτήν την κοινωνία που δεν υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, η επιστημονική και τεχνολογική πρόοδος θα γνωρίσουν πρωτοφανή ανάπτυξη απαλλαγμένες από το στενό κίνητρο του καπιταλιστικού κέρδους. Η ανθρωπότητα θα βρεθεί μπροστά σε καινοτόμες επαναστατικές ανακαλύψεις, που θα αλλάζουν διαρκώς την ικανότητά της να παράγει, αλλά και να έχει ελεύθερο χρόνο, δυνατότητες να γνωρίσει την ιστορία, τη ζωή, τον πολιτισμό άλλων λαών, να αναπτύξει τη συνεργασία και φιλία μεταξύ διαφορετικών λαών.

Η συμμετοχή σήμερα στον οργανωμένο αγώνα διαμορφώνει σχέσεις συντροφικές, στηριγμένες στις ανώτερες αξίες της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης, του αμοιβαίου σεβασμού, της βαθιάς αγάπης προς τον εργαζόμενο άνθρωπο, που αποτελούν μία μικρή εικόνα από τον νέο κόσμο του σοσιαλισμού - κομμουνισμού, η οικοδόμηση του οποίου θα ανοίξει τον δρόμο στη ριζική αναμόρφωση των σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων συμπεριλαμβανομένων των σχέσεων ανάμεσα στα δύο φύλα, των σχέσεων ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά.


 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΝΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 13ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ

ΒΑΖΟΥΜΕ ΥΨΗΛΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΑ ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΜΑΣ

 

Β. ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΑΖΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΜΕ ΟΡΟΥΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗΣ - ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ - ΜΟΡΦΩΤΙΚΗΣ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ

Το βασικό καθήκον της ΚΝΕ: Να συναντηθούμε και να συνεπάρουμε χιλιάδες νέους και νέες, περισσότερους απ’ ό,τι έχουμε καταφέρει ως τώρα, με όπλα τις πρωτοπόρες ιδέες και θέσεις μας, την πρωτοπόρα δράση για την οργάνωση της πάλης για ό,τι αφορά τη νέα γενιά

 

6.

Η ΚΝΕ είναι η μοναδική ζωντανή δύναμη στη νεολαία που παλεύει οργανωμένα και μαχητικά ενάντια στη χειροτέρευση της ζωής της, που μπορεί να εναντιωθεί στα σχέδια που έχει το σημερινό σύστημα για τη νεολαία, να εμπνεύσει και να συσπειρώσει γύρω της ευρύτερες νεανικές δυνάμεις για το άνοιγμα του δρόμου για την επαναστατική ανατροπή.

Η Οργάνωσή μας απευθύνεται με ταξικά κριτήρια σε νέους και νέες με διαφορετικό επίπεδο πολιτικής συνείδησης, έχοντας επίγνωση του αρνητικού συσχετισμού που επικρατεί και των συνθηκών που αντικειμενικά διαμορφώνουν τη σκέψη και τη στάση της νεολαίας σήμερα. Η μεγάλη πλειοψηφία της νεολαίας ανήκει στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα και έχει τις προϋποθέσεις συνθηκών ζωής για να καταλάβει και να προβληματιστεί. Μας απασχολεί πώς θα βελτιώσουμε τους αγωνιστικούς - ιδεολογικούς - πολιτικούς δεσμούς και την επικοινωνία μας με τη νεολαία στις σημερινές συνθήκες, πώς δεν θ’ αφήνουμε κανένα στα “νύχια” του συστήματος, πώς αποκτούμε κοινή δράση με νέες δυνάμεις, πώς διευρύνεται ο περίγυρος της ΚΝΕ γύρω από κάθε ΟΒ, πώς ατσαλώνεται και δρα πρωτοπόρα ένα σημαντικό τμήμα νέων σε όλους τους χώρους.

Δεν έχουμε καταφέρει να αντιμετωπίζεται αυτό το καθήκον με σταθερότητα, επιμονή, με την αντίστοιχη επεξεργασία σχεδίου και καθοδηγητική βοήθεια. Είναι κρίσιμο να αποκτήσουμε αυτή την ικανότητα για εύστοχη δράση και επικοινωνία, ώστε να δίνουμε πιο δουλεμένα την πολιτική του Κόμματος, τους στόχους πάλης και προοπτικής του, που μπορούν να δώσουν απαντήσεις, λύσεις, τροφή για σκέψη και προβληματισμό στη νεολαία των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων. Πιο πειστικά να δίνουμε το κίνητρο για να παλέψουν οι χιλιάδες νέοι που μπορεί σήμερα να έχουν απόσταση στον τρόπο σκέψης, αλλά αντικειμενικά είναι κοντά μας στις συνθήκες ζωής, παιδείας και δουλειάς, μας περιμένει το ίδιο παρόν και μέλλον αν δεν δράσουμε από κοινού για να το ανατρέψουμε. Με όλα τα στελέχη μπροστά σε αυτή την υπόθεση, την απόκτηση άμεσης πείρας από τη μαζική πολιτική δουλειά, μπορεί να γενικεύεται η θετική πείρα, να αντιμετωπίζονται οι δυσκολίες της καθημερινής δουλειάς που σήμερα εντοπίζουμε.

Το ανέβασμα της πολιτικής και ταξικής συνειδητοποίησης αυτών των νέων είναι δική μας ευθύνη και απαιτεί να δημιουργούμε και να κρατάμε δεσμούς πιο μαζικά.Απαιτεί σχέδιο οργανωμένης παρέμβασης αγωνιστικών διεργασιών και κινητοποιήσεων, συσκέψεων, εκδηλώσεων που θα στηρίζονται στην επεξεργασία κατάλληλου περιεχομένου, επιχειρημάτων, συνθημάτων, στόχων πάλης και δράσεων διεκδίκησης, ώστε να εμπνέουν τη συμμετοχή δυνάμεων στον αγώνα και να δυναμώνει η πεποίθηση από όλο και περισσότερους ότι είναι αναγκαία η ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας.

Η αποτελεσματικότητά μας, όμως, εξαρτάται από το αν κάθε μέλος και στέλεχος της ΚΝΕ καταξιώνεται στο χώρο του, στον περίγυρό του ως πρωτοπόρος αγωνιστής που μάχεται για το πρόγραμμα του Κόμματος, για τις θέσεις και τους στόχους της ΚΝΕ. Όχι μόνο ως προπαγανδιστής, αλλά και ως πόλος συσπείρωσης, οργάνωσης, με ικανότητα να συνδέεται με άλλους νέους. Σε αυτή τη βάση, το ατομικό κύρος συμβάλλει στην άνοδο του κύρους και της επιρροής του Κόμματος και της ΚΝΕ. Ο νέος και η νέα θέλει χρόνο να σκεφτεί, να πειστεί, γι’ αυτό μεγάλη σημασία έχει τα μέλη της ΚΝΕ να γνωρίζουμε καλά τον κάθε χώρο, τα προβλήματά του, το επίπεδο συνείδησης που παρεμβαίνουμε και οπωσδήποτε τις θέσεις του Κόμματος και τις πιο συγκεκριμένες, εξειδικευμένες της ΚΝΕ.


 

7.

Αντιμετωπίζουμε την παρέμβαση του αντιπάλου που αξιοποιεί όλες τις μορφές και διαύλους, παίρνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, την κατάσταση, την μικρή κοινωνική και πολιτική πείρα, τις διαθέσεις της νέας γενιάς. Η δράση μας έρχεται σε αντιπαράθεση με την κυρίαρχη ιδεολογία από διάφορα κανάλια.

Σε αντιπαράθεση με θεσμούς του κράτους, που παρεμβαίνουν μέσα από προγράμματα, σεμινάρια, μαθήματα και άλλες δραστηριότητες στους νέους στους χώρους δουλειάς, στη μαθητεία, στα πανεπιστήμια και ΤΕΙ, στα σχολεία.

Το δικό της ρόλο παίζει η εργοδοσία, που με διάφορους τρόπους προσπαθεί να καλλιεργήσει την άποψη ότι οι εργαζόμενοι έχουν κοινά συμφέροντα με τους εκμεταλλευτές τους. Ιδιαίτερο ρόλο έχει ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός που και με τη λογική του “κοινωνικού εταιρισμού” προωθεί τον συμβιβασμό στην πάλη του εργατικού κινήματος.

Στους χώρους εκπαίδευσης, το ίδιο το περιεχόμενο των σχολικών και πανεπιστημιακών συγγραμμάτων, το περιεχόμενο των μαθημάτων συμβάλλει καθοριστικά στη διαμόρφωση κριτηρίου σκέψης, στάσης ζωής στα όρια του συστήματος.

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι και με τις πολιτικές νεολαίες στους χώρους μόρφωσης κυρίως, δουλειάς και στις γειτονιές. Οι προσπάθειες για να στηθεί οργάνωση νεολαίας του κυβερνώντος κόμματος μπορεί να μην έχουν καρποφορήσει, αλλά δεν πρέπει να υποτιμάται η επίδραση της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ σε νεότερες ηλικίες. Η ΟΝΝΕΔ, νεολαία της ΝΔ, ειδικά στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ (ΔΑΠ), αλλά προσπαθώντας και στους μαθητές (ΜΑΚΙ), ευθαρσώς προτάσσει τα αιτήματα των καπιταλιστών ως αναγκαίες “τομές”, ως τον σύγχρονο δρόμο που δήθεν συμφέρει τη νεολαία να βαδίσει. Σε αυτό το παιχνίδι, αν και όχι με τον ίδιο τρόπο, συμβάλλουν και όσες δυνάμεις έχουν παραμείνει στη νεολαία ΠΑΣΟΚ, με παρουσία και δράση κυρίως σε ΑΕΙ και ΤΕΙ (ΠΑΣΠ), ενώ ειδικό ρόλο αναχώματος στη ριζοσπαστικοποίηση και συμπόρευση νέων δυνάμεων με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, στην παρεμπόδιση του ζωντανέματος και της κατεύθυνσης που χρειάζεται σήμερα να πάρει το κίνημα βάζουν διάφορα οπορτουνιστικά σχήματα, αναρχοαυτόνομες δυνάμεις. Απαιτείται συνεχές μέτωπο απέναντι στη Χ.Α. και άλλα φασιστικά μορφώματα που παρεμβαίνουν σχεδιασμένα στη νεολαία, ιδιαίτερα στις λαϊκές περιοχές.

Παίρνουμε υπόψη την παρέμβαση της Εκκλησίας που με ειδικό, πολύμορφο τρόπο επιχειρεί να επιδρά σε νέους και νέες από τη μικρή τους ηλικία. Με κατανόηση στις βαθιές ιστορικές ρίζες της θρησκευτικής πίστης σε διάφορα θρησκευτικά δόγματα, χρειάζεται να ενισχύσουμε ως ΚΝΕ τη σταθερή και ουσιαστική ιδεολογική αντιπαράθεση με τον μεταφυσικό ιδεαλισμό, τον ανορθολογισμό, τη μοιρολατρία, την παθητική στάση και αποδοχή της σημερινής βαρβαρότητας. Δεν παραιτούμαστε από την προσπάθεια οι Κνίτες και οι Κνίτισσες, με τη φιλοδοξία να γίνουν μέλη του Κόμματος, να απαλλάσσονται από θρησκευτικές προκαταλήψεις, να εναρμονίζουν τις επιλογές τους με τις αρχές και την ηθική που απορρέει από την κομμουνιστική ιδεολογία, την επιστημονική κοσμοθεωρία μας, τις πρωτοπόρες ιδέες και θέσεις μας.


 

8.

Δυναμώνουμε την αντιπαράθεση με τους παράγοντες και τις ιδέες που βάζουν εμπόδια στη ριζοσπαστικοποίηση της συνείδησης των νέων.

• Το σύστημα προβάλλει ως “συγκρούσεις” αυτό που το βολεύει, για να “υπονομεύσει” την πραγματική σύγκρουση που διεξάγεται.

Η αντίληψη περί “αναχρονιστικής” ταξικής επαναστατικής βίας δένει με αυτήν της καταδίκης της “βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται”, ενώ καθαγιάζεται η νόμιμη βία των αφεντικών και του κράτους τους. Παρουσιάζονται ως “τομές” και “ρήξη” επιμέρους πολιτικές αλλαγές, που όχι μόνο δε θίγουν, αλλά ευνοούν την κυριαρχία του κεφαλαίου.

Προβάλλονται ως “αντισυστημικές” πολιτικές δυνάμεις, θέσεις και δράση που δεν ενοχλούν την αστική εξουσία, αντίθετα συντελούν στην απομάκρυνση νέων από τον επαναστατικό αγώνα. Εξάλλου, διαφοροποιημένα, αλλά τελικά συντονισμένα -εντονότερα κατά περιόδους- αναπαράγονται από όλο το πολιτικό φάσμα τα περί “συστημικού ΚΚΕ”.

Σε αυτό το κάδρο εντάσσονται και οι ιδέες και ενέργειες αναρχικών και άλλων ομάδων που με “συγκρουσιακό” περιτύλιγμα ενεργούν τελείως ακίνδυνα, τελικά ωφέλιμα, για το σύστημα, εχθρικά στον ταξικό οργανωμένο αγώνα, κατά περιπτώσεις ενισχύουν και τις λογικές “ανάθεσης”. Χρησιμοποιούν διάφορες μορφές δήθεν “αυτοοργάνωσης”, “στέκια”, οργανωμένες ομάδες φιλάθλων κ.ά.

Την ίδια στιγμή, τολμούν να αυτοπροσδιορίζονται ως “αντισυστημικοί”, κόντρα στο “παλιό και διεφθαρμένο κατεστημένο” η Χ.Α. και άλλες φασιστικές ομάδες, που αποτελούν τους πιο φανατισμένους οπαδούς του καπιταλισμού.

Προβάλλουμε πλατιά τη γνήσια αντισυστημική δράση, που είναι η πάλη και δράση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, στην πρώτη γραμμή του αγώνα, για κάθε ζήτημα, για την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, την προώθηση της κοινωνικής συμμαχίας, για να δυναμώνει η πάλη των νέων, φτάνοντας έως την εφ’ όλης της ύλη σύγκρουση με τον ταξικό αντίπαλο, την πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού.

• Στον δήθεν “ρεαλισμό” της υποταγής απαντάμε με τον ρεαλισμό της ανατροπής.

Με όχημα τον “ρεαλισμό”, το σύστημα επιχειρεί να πείθει πως εφικτό είναι μόνο αυτό που συμφέρει το κεφάλαιο και προωθεί τους στρατηγικούς στόχους του, πως είναι αναγκαίο και “ρεαλιστικό” η σημερινή γενιά να δουλεύει και να ζει με όρους χειρότερους από την προηγούμενη.

Κατακτήσεις και δικαιώματα που χτυπήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια παρουσιάζονται σήμερα ως “παθογένειες” και “υπερβολές” που μάλιστα οδήγησαν δήθεν στην κρίση. Ο ρεαλισμός τους σημαίνει ματαίωση των ονείρων της νέας γενιάς, κυριολεκτικά την καταδικάζει σε ολοένα μεγαλύτερα δεινά, την αφήνει απροετοίμαστη μπροστά σε επικίνδυνες εξελίξεις.

Οι δυνάμεις της ΚΝΕ είναι οι μόνες που μπορούν να προβάλλουν πλατιά τον ρεαλισμό της δράσης, τσαλακώνοντας τη λογική του “μικρότερου κακού”, των μειωμένων απαιτήσεων. Να αναδείξουμε αποφασιστικά ότι μπορούμε να βελτιώσουμε τη ζωή μας μόνο στο δρόμο του οργανωμένου αγώνα, όσο η νέα γενιά μαζί με το λαό αποκτά δύναμη, αποφασιστικότητα και πείρα, διαμορφώνεται σε γενιά της ανατροπής.

• Η ελευθερία για τον λαό έρχεται μαζί με την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Οι ίδιοι που στερούν από τη νέα γενιά την ελευθερία να ζήσει ανθρώπινα και να εξελιχθεί, προσπαθούν ταυτόχρονα να την πείσουν ότι στον καπιταλισμό «καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει», αρκεί να μην αμφισβητήσει την καπιταλιστική ιδιοκτησία και εξουσία.

Στην πραγματικότητα, η ελευθερία έχει πολύ διαφορετικό περιεχόμενο ανάλογα με την τάξη απ’ όπου προέρχεται ή ανήκει ένας νέος. Οι νέοι της εργατικής τάξης και του λαού κάθε άλλο παρά ελεύθεροι είναι να μορφωθούν ολόπλευρα, να εργαστούν με δικαιώματα, να οργανώσουν το μέλλον τους με μόνιμη και σταθερή δουλειά, να συμμετέχουν στα πολιτιστικά δρώμενα, να πάνε διακοπές κ.λπ. Όποια ελευθερία τούς αναγνωρίζει το σύστημα, σταματάει εκεί που αρχίζει η ελευθερία των καπιταλιστών να εκμεταλλεύονται, ενώ καταπατιέται και βίαια όταν τολμήσουν να αμφισβητήσουν αυτό το καθεστώς της εκμετάλλευσης. Την ίδια στιγμή, οι ελευθερίες που απολαμβάνουν τα αφεντικά δε σταματούν κυριολεκτικά πουθενά: κλέβουν τον πλούτο από αυτούς που τον παράγουν, θησαυρίζουν, κλείνουν και μεταφέρουν επιχειρήσεις, σπέρνοντας στο δρόμο των κερδών τους φτώχεια, κρίσεις, πολέμους, μετανάστευση, προσφυγιά.

Η ελευθερία για κάθε νέο παιδί της εργατικής τάξης και του λαού γεννιέται όταν δει καθαρά τις αιτίες και τους φταίχτες που τον κρατούν δεμένο στο καθεστώς της καταπίεσης, κατακτιέται όσο βαθύτερα γνωρίζει την άδικη κοινωνική πραγματικότητα και τον δρόμο για να την αλλάξει, στον αγώνα για την ανατροπή της τάξης των “δεσμωτών” μας, των καπιταλιστών. Ο σοσιαλισμός, όπου οι ίδιοι οι εργαζόμενοι είναι κυρίαρχοι της παραγωγής και της ζωής τους, αφέντες στον τόπο τους, στον πλούτο που παράγουν, είναι το πέρασμα στην απελευθέρωση όλης της κοινωνίας από την καπιταλιστική σκλαβιά. Ανοίγει τον δρόμο της πραγματικής ατομικής ελευθερίας, της ολόπλευρης, ανεμπόδιστης εξέλιξης των σημερινών καταπιεσμένων.

• Η αποθέωση του ατομικού δρόμου από το σύστημα κρύβει την πραγματική διαχωριστική γραμμή στην κοινωνία.

Σε συνθήκες υψηλής ανεργίας και ελαστικών μορφών και σχέσεων απασχόλησης προβάλλεται ως διέξοδος αποκλειστικά ο προσωπικός ανταγωνισμός, το κυνήγι της ατομικής “ευκαιρίας”, η λογική του “να κερδίσω μια θέση σε βάρος των άλλων”, “ο θάνατός σου - η ζωή μου”, η “ατομική” επιβίωση. Στην ουσία επιχειρείται κάθε νέος και νέα να στέκονται μόνοι απέναντι στη ζωή και τα προβλήματα, μοναχικά και “ταξικά ουδέτερα” να προσπαθούν να αντιληφθούν και να βελτιώσουν τη θέση τους, ατομικά να παλεύουν για το μέλλον τους. Να διαμορφώσουν μια αρνητική στάση απέναντι στην ταξική οργάνωση και πάλη, τον συλλογικό αγώνα, που αποτελεί μονόδρομο για να κατακτήσει η νέα γενιά τα σύγχρονα δικαιώματά της σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο.

Προωθείται ένα πλέγμα αντιλήψεων, στρεβλών, αντιδραστικών, πολλαπλά χρήσιμων για το σύστημα: η αποθέωση του υποκειμενισμού, η απολυτοποίηση της ατομικής εμπειρίας ως τρόπου ορισμού της πραγματικότητας, οι εκκλήσεις των αστικών επιτελείων για “σεβασμό στη διαφορετικότητα και τον αυτοπροσδιορισμό”, που φτάνει έως και στην προβολή της τοξικοεξάρτησης σαν προϊόν ελεύθερης επιλογής, κάθε είδους πλαστές διακρίσεις και αντιεπιστημονικές θεωρίες, όπως αυτές του “κοινωνικού φύλου”, που καμιά σχέση δεν έχουν βέβαια με τη συνεπή πάλη ενάντια στα φαινόμενα ρατσισμού, bullying και περιθωριοποίησης ανθρώπων με διαφορετικές επιλογές.

Με όλα τα παραπάνω θέλουν να αποπροσανατολίσουν από το κύριο, ότι η πλειοψηφία της νεολαίας αποτελεί τη νέα βάρδια της εργατικής τάξης, ότι μπορεί να διεκδικήσει το μέλλον της, τα κοινωνικά και ατομικά της δικαιώματα, μόνο αν δει ποιοι και γιατί της τα στερούν, πώς και με ποιους μπορεί να τα κατακτήσει, δηλαδή με κοινωνικούς όρους και όχι απλά ως ένα άθροισμα ατομικών προσπαθειών.

 

• Αντιπαλεύουμε τις αναχρονιστικές αντιλήψεις και θεωρίες για τις σχέσεις των δύο φύλων, για τα αίτια της ανισοτιμίας και τη θέση της γυναίκας, τις εκφυλιστικές και αναχρονιστικές αντιλήψεις για την οικογένεια.

Η εξέλιξη της καπιταλιστικής κοινωνίας και της θέσης της γυναίκας σε αυτή, η τυπική νομική ισότητα θολώνουν σε πολλές νέες κοπέλες τις σύγχρονες πλευρές της ανισοτιμίας και των διακρίσεων με βάση το φύλο.

Ιδιαίτερα στις σύγχρονες συνθήκες, γίνεται συστηματική προβολή ορισμένων νομοθετικών παρεμβάσεων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στα πλαίσια δήθεν της καταπολέμησης των διακρίσεων. Με το μανδύα του «προοδευτισμού», προσπαθούν να κρύψουν ότι οι συνθήκες ζωής και εργασίας της πλειοψηφίας των γυναικών, μαζί με τους νέους μηχανισμούς χειραγώγησης και ενσωμάτωσης, ενισχύουν τις κοινωνικές διακρίσεις σε μισθούς, εργασιακές σχέσεις, σε κάθε πλευρά της οικονομικής, οικογενειακής, κοινωνικής ζωής της γυναίκας.

Στο όνομα των «ίσων ευκαιριών» για άνδρες και γυναίκες, αστικά κόμματα, ιμπεριαλιστικές ενώσεις και οργανισμοί εφαρμόζουν πολιτικές που «διαγράφουν» τις ιδιαίτερες ανάγκες της γυναίκας λόγω της μητρότητας, αυξάνουν το βαθμό εκμετάλλευσης. Έχουν συμφέρον από την αύξηση της απασχόλησης των γυναικών, χωρίς μέτρα προστασίας του γυναικείου οργανισμού, της εργαζόμενης μητέρας, αλλά με ελαστικές εργασιακές σχέσεις, όπως η «τηλεργασία», η μερική απασχόληση, δήθεν για να εξασφαλίσει η γυναίκα χρόνο για την οικογένεια και τα παιδιά.

Την ίδια στιγμή, για χάρη της διαχείρισης της παρατεταμένης καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, αναβίωσαν και θεωρίες για τον πρωταρχικό ρόλο της γυναίκας στην οικογένεια, ως μητέρα. Προπαγανδίζουν ότι η γυναίκα πρέπει να διακόψει την εργασία της για ένα χρονικό διάστημα μέχρι να πάνε τα παιδιά στο σχολείο.

Πρόκειται για ιδέες και πρακτικές που επηρεάζουν αρνητικά τη στάση της γυναίκας και απέναντι στην εργασία και απέναντι στη μητρότητα, παρουσιάζοντας ως ζήτημα ατομικής ευθύνης και ικανότητας της νέας κοπέλας την επιλογή ανάμεσα στην «επαγγελματική ανέλιξη» ή στη δημιουργία οικογένειας. Σε κάθε περίπτωση, στον καπιταλισμό η μητρότητα αποτελεί ατομική υπόθεση και όχι κοινωνική ευθύνη, ενώ η επιλογή του νέου ζευγαριού να δημιουργήσει οικογένεια περιορίζεται από οικονομικούς και κοινωνικούς παράγοντες.

Οι παραπάνω παράγοντες διαμορφώνουν επιπλέον εμπόδια στη συμμετοχή της νέας γυναίκας στο κίνημα, ιδιαίτερα στο Κόμμα και στην ΚΝΕ.

Κάθε κοπέλα, μέλος της ΚΝΕ, συμμετέχει ενεργά στην ΟΓΕ. Συνολικά ως ΚΝΕ δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για να φωτίσουμε σε ακόμα περισσότερες νεανικές συνειδήσεις ότι βάση για την κατάργηση των ανισότιμων σχέσεων μεταξύ άντρα και γυναίκας είναι η συμμετοχή της γυναίκας στην κοινωνική εργασία και προϋπόθεση για την απελευθέρωσή της από κάθε κοινωνική ανισότητα είναι η ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος. Δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις ώστε να δυναμώσει η πάλη για την ισοτιμία και τη χειραφέτηση των γυναικών της εργατικής – λαϊκής οικογένειας.

• Αποκαλύπτουμε τη δικτατορία του κεφαλαίου πίσω από τη βιτρίνα της αστικής δημοκρατίας.

Ο δρόμος κάλυψης των αναγκών της νέας γενιάς δεν περνάει μέσα από τους αστικούς θεσμούς και διαδικασίες, αλλά σε σύγκρουση με το αστικό κράτος ως όργανο επιβολής των συμφερόντων τους.

Όλη μας η ιδεολογική-πολιτική παρέμβαση και δράση, αυτοτελώς και στο κίνημα, συνιστά αναμέτρηση με τους αστικούς θεσμούς και τους νόμους των εκμεταλλευτών. Το κράτος σήμερα με τους διάφορους θεσμούς και μόνιμους ειδικούς μηχανισμούς του, με το σύνολο των λειτουργιών του οργανώνει τη βία των εκμεταλλευτών ενάντια στους καταπιεζόμενους, προασπίζει την ατομική καπιταλιστική ιδιοκτησία και το νόμο του κέρδους, διασφαλίζει τη διαιώνιση της εκμετάλλευσης. Μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα, το αστικό πολιτικό σύστημα και μια σειρά ακόμα θεσμούς του αστικού κράτους οργανώνεται η ιδεολογική κυριαρχία της αστικής τάξης.

Με το σύνολο της παρέμβασής μας χρειάζεται να αποκαλύπτουμε:

• Το αληθινό πρόσωπο της αστικής δημοκρατίας ως μορφής της δικτατορίας του κεφαλαίου, τις αιτίες που οι αστικές κυβερνήσεις και το αστικό κοινοβούλιο δε θα μπορέσουν ποτέ να εκφράσουν τα συμφέροντα του λαού και των παιδιών του, γιατί είναι “ναός” της δημοκρατίας των λίγων, με “ιερό” το καπιταλιστικό κέρδος, “θρησκεία” την καπιταλιστική εκμετάλλευση.

•Τον ρόλο της αστικής δικαιοσύνης, που λειτουργεί εξαρτημένα από τις επιταγές της κυρίαρχης τάξης, σταθερά μεροληπτεί υπέρ των αφεντικών (π.χ. διώξεις, καταδίκες φοιτητών, μαθητών που αγωνίζονται, εργαζομένων, κήρυξη σχεδόν όλων των απεργιών παράνομων/καταχρηστικών κ.λπ.). Αυτό αποδεικνύεται από:

  • Το δυνάμωμα του νομοθετικού οπλοστασίου απέναντι στον εχθρό-λαό (τρομονόμοι, νομοθεσία ΕΕ ενάντια στη “ριζοσπαστικοποίηση”, χτύπημα δικαιώματος στην απεργία κ.λπ.), που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν καταργεί, αλλά αξιοποιεί και αναβαθμίζει, υπηρετώντας τη θωράκιση της αστικής εξουσίας.
  • Ειδικά το αστικό Σύνταγμα, ως ο “νόμος των νόμων” στον καπιταλισμό, που στον πυρήνα του έχει την προστασία της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, το απαράβατο “δικαίωμα” της αστικής τάξης να εκμεταλλεύεται την τάξη των εργατών, ονοματίζοντας ως “δημόσιο”, “γενικό συμφέρον” όλης της κοινωνίας το συμφέρον για κερδοφορία μίας ισχνής κοινωνικής μειοψηφίας. Ο αντιλαϊκός αυτός πυρήνας του Συντάγματος δε διορθώνεται με καμία τροποποίηση. Ούτε η δρομολογούμενη συνταγματική αναθεώρηση προωθεί αλλαγές για “περισσότερη δημοκρατία”, όπως προφασίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλα αστικά κόμματα, αντίθετα προσαρμόζει το αστικό κράτος, ώστε πιο αποτελεσματικά να ασκείται η εξουσία του κεφαλαίου σε βάρος του λαού.

• Τον ρόλο της τοπικής και περιφερειακής διοίκησης, που βρίσκεται “πιο κοντά” στο λαό, αποτελώντας το “μακρύ χέρι” της κεντρικής διοίκησης (κυβέρνησης) για την προώθηση των σχεδιασμών του κεφαλαίου, αλλά και την ενσωμάτωση μέσα από παρεμβάσεις διαχείρισης της φτώχειας-ανεργίας, άλλων μεγάλων λαϊκών προβλημάτων.

• Δυναμώνουμε την πάλη ενάντια στον φασισμό και το σύστημα που τον γεννά.

Τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ έχουμε βάλει τη δική μας “σφραγίδα” στην πάλη ενάντια στους φασίστες και το σύστημα που τους γεννά, στην απομόνωσή τους σε όλους τους χώρους, στην ανάδειξη σε ευρύτερες μάζες νέων του βρώμικου συστημικού ρόλου τους. Η σταθερή, πολύμορφη παρέμβασή μας με όρους συλλογικής δράσης μπορεί να “παγώνει” και να περιορίζει αποφασιστικά την επίδραση των φασιστικών-εθνικιστικών ιδεών και δράσης.

Οι φασιστικές, ρατσιστικές και εθνικιστικές δυνάμεις είναι γνήσια “παιδιά” του καπιταλισμού, τον υπηρετούν με το σύνολο των θέσεων και της δράσης τους. Δεν παρεμβαίνουν, όπως υποστηρίζουν, σε εχθρικό γι’ αυτούς έδαφος. Η κυρίαρχη, αστική ιδεολογία είναι που καρπίζει σάπιες, απάνθρωπες ιδέες, που η φασιστική-εθνικιστική ιδεολογία ενσωματώνει, όπως ο αντικομμουνισμός, η έχθρα απέναντι στο εργατικό-λαϊκό κίνημα, αλλά και ο ατομισμός, ο διαχωρισμός των ανθρώπων με βάση την “άριστη φύση” ορισμένων κ.ά.

Δεν είναι τυχαία εξάλλου η ανοχή που απολαμβάνουν, η συνύπαρξη αστών πολιτικών με ναζί σε εκδηλώσεις, η αντιμετώπιση της Χ.Α. ως κομμάτι των διεργασιών αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος, η προκλητική θαλπωρή που βρίσκουν σε οργανώσεις αστικών πολιτικών δυνάμεων στο κίνημα, ιδιαίτερα σε χώρους νεολαίας.

Τον φασισμό δεν μπορεί να τον αντιμετωπίσει η αστική δημοκρατία. Αυτή τον “υποθάλπει” στους κόλπους της. Οι διεργασίες για μία πιο “καθώς πρέπει” Χ.Α. δεν αποδυναμώνουν, αντίθετα θρέφουν το ναζιστικό έκτρωμα, δεν αναιρούν, αλλά διευρύνουν το έδαφος για τη δράση φασιστικών ταγμάτων εφόδου “του δρόμου”.

Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικός αν δε σημαδεύει την καρδιά της “μητέρας” του ναζιστικού τέρατος, τα μονοπώλια, τον ίδιο τον καπιταλισμό. Ο αντικαπιταλιστικός αγώνας με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, αυτός είναι ο ορμητικός, μαχητικός, αποτελεσματικός αντιφασιστικός αγώνας, όπου έχει τη θέση του μαζί μας κάθε νέος που δε συμβιβάζεται με το φασιστικό έκτρωμα.

Μερίδα αστικών κομμάτων, συμπεριλαμβανομένων φασιστικών-εθνικιστικών δυνάμεων κραυγάζουν υπέρ της πατρίδας, οξύνουν την κόντρα γύρω από “εθνικά θέματα” (π.χ. εξελίξεις με ΠΓΔΜ, ελληνοτουρκικά) σπέρνοντας και ευθέως αλυτρωτικές θέσεις, το μίσος για τους άλλους λαούς. Από την άλλη, οι κοσμοπολίτικες απόψεις, με κύριο εκφραστή την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, προπαγανδίζουν ότι η ειρήνη, η φιλία και συνεργασία των λαών περνούν από τον “μονόδρομο” των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ.

Οι φαινομενικά αντίθετες θέσεις του εθνικισμού και του κοσμοπολιτισμού στην πραγματικότητα αλληλοσυμπληρώνονται, αλληλοτροφοδοτούνται και συναντιούνται. Είναι οι δύο μανδύες που ντύνεται η αστική ιδεολογία, για να στρατεύσει τον λαό και τη νεολαία στον κεντρικό στόχο της αστικής τάξης, τη γεωστρατηγική αναβάθμισή της στα πλαίσια ευρύτερων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών. Ακόμα και όταν οι αστοί μιλούν για φιλία και συνεργασία δεν εννοούν παρά τις λυκοφιλίες και τις μπίζνες τους, όταν μιλούν για ειρήνη εννοούν την “ειρήνη με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών“, την ειρήνη της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης που ετοιμάζει νέους πολέμους.

Η υπεράσπιση της χώρας μας σε όφελος του λαού, όπως για αυτή παλεύει το ΚΚΕ και η ΚΝΕ, μπορεί να εκφράσει τον γνήσιο λαϊκό πατριωτισμό και τα φιλειρηνικά αισθήματα των νέων, ενισχύοντας τον προλεταριακό διεθνισμό, την κοινή πάλη των λαών της γειτονιάς μας και του κόσμου. Η μελέτη του Δοκιμίου Ιστορίας του ΚΚΕ, ιδιαίτερα της περιόδου 1939-1949 μπορεί να τροφοδοτήσει τα μέλη και τους φίλους της ΚΝΕ με τις απαραίτητες γνώσεις και συμπεράσματα που σχετίζονται με τη δράση αυτών των δυνάμεων και την αντιμετώπισή τους από το Κόμμα στην Ελλάδα (π.χ. άνοδος και κυριαρχία του φασισμού μέσα από το αστικό κοινοβούλιο σε χώρες της Ευρώπης – Γερμανία, Ιταλία κλπ - την περίοδο του μεσοπολέμου, ο Μεταξάς στην Ελλάδα κτλ.).


 

Γ. ΚΝΕ ΒΑΘΙΑ ΡΙΖΩΜΕΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΠΟΡΑ ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΜΑΖΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΟΥΝ, ΝΑ ΣΥΣΠΕΙΡΩΝΟΥΝ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ.

9.

Η ΚΝΕ έπαιξε καθοριστικό ρόλο να εκφραστούν “σκιρτίματα” μαχητικής δράσης στους χώρους νεολαίας, μέσα σε μια περίοδο, που κυβέρνηση και οι υπόλοιπες δυνάμεις του συστήματος κάνουν τα πάντα για να επικρατήσει “σιγή νεκροταφείου”.

Η συμμετοχή γενικά της νεολαίας στους αγώνες που αναπτύχθηκαν ήταν περιορισμένη και κατά βάση αποσπασματική. Παρά το ότι δεν χαρακτηρίστηκε η προηγούμενη περίοδος από κάποιο ξέσπασμα, πιο μαζική κίνηση μαζών νεολαίας, δεν πρέπει να υποτιμήσουμε αυτούς τους αγώνες που αναπτυχθήκαν με την καθοριστική συμβολή της ΚΝΕ στη συμμετοχή στην πάλη του εργατικού-λαϊκού κινήματος, όπως πιο ιδιαίτερα στους μαθητές, που υπάρχει μια μικρή ανάταση με τα συλλαλητήρια στις πόλεις της Ελλάδας τα τελευταία τρία χρόνια.

Η συμμετοχή νέων σε μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις, στις κινητοποιήσεις ενάντια σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, στις επικίνδυνες εξελίξεις και την εμπλοκή της χώρας, η μαζική αλληλεγγύη που εκφράζεται στα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων, η σημαντική στήριξη διάφορων, πολύμορφων πρωτοβουλιών ενάντια στον φασισμό, οι εστίες αγώνα που αναπτύσσονται σε τμήματα νεολαίας σε χώρους δουλειάς και μόρφωσης, όπως και σε συνοικίες και πόλεις με αφορμή φυσικές καταστροφές από πυρκαγιές, πλημμύρες κ.λπ. με δυναμική έκφραση αλληλεγγύης από τη νεολαία, είναι παρακαταθήκη.

Έχουμε επίγνωση πως η πλειοψηφία των νέων βρίσκεται μακριά από τους οργανωμένους φορείς του κινήματος, δε γνωρίζει ή και υποτιμά τη δύναμη της ταξικής πάλης. Επιδρούν οι λογικές και η πρακτική των δυνάμεων του συστήματος, που δρουν και στο κίνημα, οδηγώντας στην άποψη περί κομματικοποίησης συλλόγων και σωματείων, λαμόγιων συνδικαλιστών κ.λπ., αλλά και αντικειμενικά -όχι βέβαια ανυπέρβλητα εμπόδια- όπως οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, εποχιακές, σε συνδυασμό με τη γενικότερη κατάσταση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Σε πανεπιστήμια, ΤΕΙ αλλά και στα σχολεία καλλιεργείται η αντιδραστική γραμμή “έξω τα κόμματα”. Πατά σε μια διαμορφωμένη κατάσταση εκφυλισμού και πελατοκρατείας, ειδικά στα ΑΕΙ-ΤΕΙ με ευθύνη ΔΑΠ-ΠΑΣΠ, που έχει στόχο την απαξίωση του κινήματος, να χτυπήσει το δικαίωμα στην οργάνωση, να μετατρέψει τους φοιτητικούς συλλόγους και τα μαθητικά συμβούλια σε φορείς συνεργασίας των υπουργείων και των διοικήσεων, να βάλει εμπόδια στην παρέμβαση των δυνάμεων της ΚΝΕ.

Η ΚΝΕ είναι η δύναμη που με συνέπεια εναντιώνεται σ’ αυτούς τους σχεδιασμούς. Η “στάσιμη” εικόνα που σήμερα φαίνεται να επικρατεί στο κίνημα δεν είναι δεδομένη, παγιωμένη, όπως άλλωστε έχει δείξει και η ιστορία. Γίνονται διεργασίες μέσα στις λαϊκές και νεανικές συνειδήσεις. Οι περισσότερες είναι βουβές, υπόγειες, δεν εκφράζονται με αποφασιστικότητα οργάνωσης, προσωπική και μαζική συμμετοχή σε αγώνες στο κίνημα, όμως γίνονται. Οι ίδιες οι ανάγκες των νέων είναι η βάση για την ανάπτυξη αγωνιστικών διεργασιών, που υπό προϋποθέσεις μπορούν να οδηγήσουν σε απότομα ξεσπάσματα.

Κρίσιμο είναι πώς αποκτάμε την ικανότητα, πρωτοστατώντας στην πάλη και την οργάνωση του αγώνα, έτσι ώστε σε κάθε φάση να εξαντλούμε όλες τις δυνατότητες, για να εκφράζεται η πιο θετική διεργασία για την έκβαση της ταξικής πάλης.


 

10.

Η ανασύνταξη του εργατικού κινήματος και η συγκρότηση συμμαχίας κοινωνικών δυνάμεων με αντικαπιταλιστική – αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση είναι ο δρόμος και η ελπίδα για τα όνειρα και τις ανάγκες της νεολαίας. Δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για τη συμβολή μας με πολλές και μαχητικές νεανικές δυνάμεις σε αυτή την υπόθεση.

Παραμένει σημαντικό ζήτημα για την πορεία ανασύνταξης του εργατικού κινήματος η ένταξη νέων εργαζόμενων και ανέργων στο εργατικό κίνημα. Είναι δυνάμεις που μπορούν να συμβάλουν στη συνέχεια, τη ζωντάνια, τη μαχητικότητά του.

Οι νέοι και νέες εργατικής και λαϊκής καταγωγής που σήμερα μορφώνονται και αύριο θα ενταχθούν στην παραγωγή ως μισθωτοί εργαζόμενοι, επιστήμονες ή και ως αυτοαπασχολούμενοι και αγρότες στις πόλεις και στα χωριά, έχουν κάθε συμφέρον σήμερα να παλέψουν οργανωμένα, μαζικοποιώντας τα εργατικά σωματεία, τους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους, τη μαθητική κοινότητα, τις ενώσεις αυτοαπασχολούμενων, τους αγροτικούς συλλόγους.

Από αυτή τη σκοπιά εξετάζουμε τα καθήκοντα των στελεχών και των μελών της ΚΝΕ. Έχουμε ιδιαίτερη ευθύνη στη διαπαιδαγώγηση περισσότερων νεανικών δυνάμεων με τις αξίες του αγώνα, της συλλογικής δράσης, της αλληλεγγύης, της εμπιστοσύνης στις δυνατότητες της εργατικής τάξης. Η δουλειά μας είναι σημαντική στην τροφοδότηση του εργατικού κινήματος, του ΠΑΜΕ, με νέες μαχητικές δυνάμεις που από τα μαθητικά και φοιτητικά τους χρόνια στα πρώτα βήματα στην εργασία τους θα έχουν συνδέσει την ουσιαστική αναβάθμιση της ζωής τους και των δικαιωμάτων τους με την πορεία της ταξικής πάλης. Οι προσπάθειές μας για το δυνάμωμα του φοιτητικού και μαθητικού κινήματος και τη συμπόρευση και σύνδεσή τους με το ταξικά προσανατολισμένο συνδικαλιστικό κίνημα έχουν σημασία και από αυτή τη σκοπιά, ενώ ιδιαίτερη ευθύνη, κυρίως από το γυναικείο δυναμικό της Οργάνωσής μας, είναι η εξειδικευμένη προσπάθεια που απαιτείται στις κοπέλες, εργαζόμενες, φοιτήτριες, άνεργες που πρέπει να εκφράζεται και με τη συμμετοχή τους στους συλλόγους και τις ομάδες γυναικών της ΟΓΕ.

Η αγωνιστική ανασύνταξη του κινήματος σε όλα τα τμήματα νεολαίας θα προχωρά στο βαθμό που δυνάμεις, οι οποίες σήμερα βρίσκονται εκτός της οργανωμένης πάλης εντάσσονται σε αυτή. Είναι οι νέοι που προβληματίζονται, έχουν πολιτικό κριτήριο, αλλά δεν έχουν αποφασίσει ακόμα να ενταχτούν για διάφορους λόγους στην οργανωμένη πάλη. Είναι, όμως και οι νέοι που σκέφτονται με πολύ διαφορετικό τρόπο από τον δικό μας, έχουν αντιφάσεις, δισταγμούς, λανθασμένες αντιλήψεις, συγχύσεις ακόμα και αδιαφορία για σημαντικά ζητήματα που καθορίζουν τη ζωή τους. Μας απασχολεί συχνά και σωστά η ικανότητά μας στην εκλαΐκευση και την προώθηση της γραμμής μας, έτσι ώστε να υιοθετείται από ευρύτερες δυνάμεις. Η αλήθεια είναι πως η έλλειψη κοινωνικής πείρας και ιστορικής μνήμης για την πλειοψηφία των νέων εμποδίζει να προσεγγίζονται έννοιες όπως “κατάκτηση”, “αγώνας”, “δικαίωμα”, “ταξική πάλη”.

Οι δυνάμεις της ΚΝΕ έχουμε συμβολή στη διαμόρφωση νέων μορφών οργάνωσης. Συγκροτώντας δομές εκεί που δεν υπάρχουν, εκεί που κάτω από τη χρόνια επίδραση της γραμμής των δυνάμεων του συμβιβασμού επικρατεί διαλυτική - εκφυλιστική κατάσταση, παίρνοντας πρωτοβουλίες ώστε κάθε σωματείο ή σύλλογος να πατάει καλύτερα στους χώρους που δραστηριοποιείται. Οι δεκάδες επιτροπές ετών σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ, οι επιτροπές αγώνα σε συλλόγους που επικρατεί η διάλυση, οι πρωτοβουλίες σε γειτονιές -της Αθήνας κυρίως- για επιτροπές νέων εργαζομένων και ανέργων είναι παραδείγματα δουλειάς που αποτυπώνουν το έδαφος και την ανάγκη να ανέβει η οργάνωση των νέων στους μαζικούς φορείς.

Ενθαρρύνουμε δράσεις που αφορούν στην οργάνωση των νέων για επιμέρους διεκδικήσεις, ιδιαίτερες πλευρές της ζωής τους όπως ο αθλητισμός, ο πολιτισμός, οι διακοπές, οι ανάγκες των νέων ζευγαριών κ.λπ., καλλιεργώντας σταθερά την ανάγκη οι όποιες μορφές οργάνωσης προκύπτουν από αυτές τις διεργασίες να αποτελούν τμήμα των συλλόγων, σωματείων κ.λπ.

Η επεξεργασία ειδικών αιτημάτων, αιχμών, μετώπων πάλης που απαιτούνται σε κάθε χώρο δουλειάς, σχολείο, τμήμα, σχολή, γειτονιά είναι αναγκαία για την προώθηση της γραμμής μας. Για να ανέβει η οργάνωση και η συμμετοχή στο σύλλογο, το σωματείο απαιτείται να κατανοείται αυτή η ανάγκη από την πλειοψηφία των νέων μέσα από αυτά που βλέπει και ζει. Οι δυνάμεις της ΚΝΕ δουλεύουμε, ζυμώνουμε, οργανώνουμε επιμέρους διεκδικήσεις με κριτήριο το συμφέρον των νέων των λαϊκών οικογενειών και του εργαζόμενου λαού και παίρνουμε μέτρα ώστε να αντιμετωπιστούν μέσα από τον συλλογικό οργανωμένο αγώνα τα όποια ζητήματα προκύπτουν. Διαμορφώνουμε, παράλληλα, το περιεχόμενο των διεκδικήσεων με αντίστοιχο σχέδιο πρωτοβουλιών που θα συμβάλλουν στη γενίκευση της πάλης και την ανάπτυξη αντικαπιταλιστικής-αντιμονοπωλιακής συνείδησης.

Η κλιμάκωση του σχεδιασμού, συνδυασμένα με την αυτοτελή ιδεολογικοπολιτική δουλειά και με επεξεργασμένη τακτική στο κίνημα μπορεί να συμβάλει στην πολιτικοποίηση του αγώνα. Προσπάθεια που δεν μπορεί να γίνει μόνο με συνθήματα ή χρησιμοποιώντας με τυπικότητα την πλειοψηφία σε ένα όργανο του κινήματος, αλλά θέλει μεθοδική δουλειά που εμπλουτίζεται με τα συμπεράσματα μέσα στη δράση. Είναι πείρα η δράση μας μπροστά στη δημιουργία του πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, που η επεξεργασμένη θέση, η αφομοίωσή της από τις δυνάμεις της ΚΝΕ, το σχέδιο δράσης που αναπτύξαμε, η ειδική διαμόρφωση πλαισίων πάλης και αιτημάτων συνέβαλαν στην ένταση της διαπάλης, τη συσπείρωση ευρύτερων δυνάμεων.

Μέσα στους μαζικούς φορείς δρουν και άλλες πολιτικές δυνάμεις οι οποίες προσπαθούν να συσπειρώσουν κόσμο είτε σε γραμμή υπεράσπισης του συστήματος είτε σε αδιέξοδες και χωρίς προοπτική λογικές που τελικά οδηγούν στην ενσωμάτωση. Αυτές οι δυνάμεις σε πολλές περιπτώσεις έχουν τον συσχετισμό στους φορείς, στοιχείο που δυσκολεύει ακόμα περισσότερο την οργάνωση της πάλης. Εμείς πρωτοσταστούμε και ηγούμαστε στον αγώνα, όχι μόνο επειδή πρώτοι πυροδοτούμε αγωνιστικές διεργασίες, χαρακτηριστικό που έχουμε κατοχυρωμένο και χρειάζεται να παραμείνει, αλλά γιατί η γραμμή μας συμβάλλει στο δυνάμωμα της οργάνωσης, της διεκδίκησης, της συμμετοχής στην πάλη. Αυτή η προσπάθεια ισχύει και εκεί που μπορεί συνδικαλιστικά να υπερέχουμε στον συσχετισμό. Η έντονη ιδεολογική-πολιτική αντιπαράθεση που απαιτείται να δίνουμε με τις άλλες δυνάμεις δεν μπορεί να στέκεται μόνο σε ζητήματα διεκδικήσεων και αιτημάτων -που κι αυτό έχει μεγάλη σημασία- αλλά και στην προοπτική, τον προσανατολισμό, τον σκοπό που χρειάζεται να έχει το κίνημα. Να δίνει δηλαδή απάντηση στο ερώτημα «για ποιο σκοπό να παλέψω».


 

Δυνατή ΚΝΕ στους χώρους δουλειάς, κατάρτισης, μαθητείας, στη νέα βάρδια της εργατικής τάξης

11.

Δυναμώνουμε την προσπάθεια για την οικοδόμηση πλατιών αγωνιστικών δεσμών στους εργασιακούς κλάδους και τις επιχειρήσεις που συγκεντρώνουν χιλιάδες νέους ηλικιακά εργαζόμενους.

Οι προσπάθειες που ανέπτυξαν τα μέλη της ΚΝΕ μαζί με τους συναδέλφους τους στην οργάνωση του αγώνα στους τόπους δουλειάς είναι σημαντική. Έχει δώσει πολύτιμη πείρα η προσπάθεια για ανάπτυξη αγώνων και μαζικοποίηση των σωματείων, για την ανάπτυξη και οικοδόμηση περισσότερων Οργανώσεων της ΚΝΕ στους κλάδους, ιδιαίτερα των τηλεπικοινωνιών, του εμπορίου-υπηρεσιών, του επισιτισμού-ξενοδοχείων, της υγείας, των μεταφορών κ.ά., που συγκεντρώνουν χιλιάδες νέους εργαζόμενους και έχει η ΚΝΕ ξεχωριστή ευθύνη.

Το πρωτοπόρο κομμάτι των νέων εργαζομένων, που σήμερα είναι οργανωμένοι στο σωματείο, συμμετέχει στις συνελεύσεις, απεργεί, συγκρούεται με την εργοδοσία, παλεύει για την αλλαγή των συσχετισμών υπέρ των ταξικών δυνάμεων με τη δική μας καθοριστική παρέμβαση μπορεί να πολλαπλασιαστεί. Τα μέλη της ΚΝΕ που έχουν αναδειχθεί σε Διοικητικά Συμβούλια σωματείων, σε παραρτήματα και επιτροπές αγώνα στους χώρους δουλειάς πρέπει να συμβάλλουν πρωτοπόρα σε αυτό, να κατοχυρώνονται στην πράξη, να αποκτούν κύρος, να ανανεώνουν και να ισχυροποιούν τους δεσμούς του Κόμματος και της ΚΝΕ με τις νέες ηλικίες των εργαζομένων.

Τέτοιες δυνατότητες φανερώθηκαν στις αρχαιρεσίες σε κλαδικά συνδικάτα του Επισιτισμού, των Τηλεπικοινωνιών, του Εμπορίου, τα δημόσια νοσοκομεία και την ΟΕΝΓΕ με την ανάδειξη νέων στις διοικήσεις, την εγγραφή νέων στα σωματεία τους και τη συμμετοχή στις αρχαιρεσίες. Η προσπάθεια στησίματος νέων επιχειρησιακών σωματείων όπως στην First Data, την PDS και τη Μellon, οι αγώνες που έγιναν για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ) σε κλάδους και επιχειρήσεις, όπως στη Ναυπηγοεπικευαστική Ζώνη, στην Cosco, στον όμιλο ΟΤΕ – Cosmote κόντρα στη συμβιβασμένη πλειοψηφία της Ομοσπονδίας, προσπάθεια η οποία συσπείρωσε στο κλαδικό Σωματείο του ΣΕΤΗΠ και κινητοποίησε νέους εργαζόμενους. Η προσπάθεια στησίματος Σωματείων και Σωματειακών Επιτροπών, στον κλάδο του εμπορίου με αιχμή τους όρους εργασίας και τη νομική κατοχύρωση της Κυριακής ως μέρα αργίας για τους εργαζόμενους.

Ουσιαστική δουλειά που αφήνει παρακαταθήκη είναι η προσπάθεια να πατήσουν οι κεντρικές κατευθύνσεις του Κόμματος στους χώρους δουλειάς που παρεμβαίνουμε. Η ανάπτυξη αγωνιστικής στάσης σε όλη τη χώρα μπροστά σε ζητήματα απληρωσιάς, απολύσεων, εργατικά ατυχήματα, μέχρι και θανατηφόρα, π.χ. delivery, σε περιπτώσεις που η εργοδοσία βάζει τους εργαζόμενους να επιστρέφουν πίσω ένα κομμάτι του μισθού τους, οι συνθήκες δουλειάς, απέναντι στα εξοντωτικά ωράρια και την εργοδοτική τρομοκρατία -ιδιαίτερα στους εργαζόμενους στη “σεζόν”- επιβεβαίωσαν στην πράξη στους νέους αυτών των χώρων την ανάγκη οργάνωσης και συλλογικής διεκδίκησης, αλληλεγγύης μέσα στο χώρο δουλειάς.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν σημαντικά βήματα, αλλά δεν αναιρούν ότι ο βαθμός οργάνωσης της εργατικής τάξης, ιδιαίτερα της νέας βάρδιάς της, είναι μικρός και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε.

Ο εργοδοτικός-κυβερνητικός συνδικαλισμός (ΠΑΣΟΚ-ΠΑΣΚΕ και ΝΔ-ΔΑΚΕ) έχει διαμορφώσει στη νεολαία αρνητική στάση για την συνδικαλιστική δράση και τα σωματεία. Είναι χαρακτηριστική η άρνησή τους να γράφονται στα σωματεία εργαζόμενοι με διαφορετικές σχέσεις εργασίας, στην πλειονότητά τους νέοι που κάνουν μαθητεία. Παλεύουμε ενάντια στην πολυδιάσπαση (“παλιούς” - “νέους”, “ορισμένου χρόνου” - “αορίστου” - “μόνιμους”, “εργολαβικούς”, “επινοικιαζόμενους”, “πρακτικάριους”, “μαθητεία” κ.ά.) και στην αστική παρέμβαση να στρέφει το ένα τμήμα ανταγωνιστικά έναντι άλλων.

Μπαίνουμε μπροστά για να ενταχτούν πιο σταθερά στη ζωή των σωματείων χιλιάδες νέοι και νέες που επιλέγουν να οργανωθούν μπροστά σε αγωνιστικές διαδικασίες ή τις αρχαιρεσίες. Δίνουμε το χέρι σε περισσότερους νέους να αναλάβουν δουλειά στα εργατικά σωματεία, με εμπιστοσύνη και στήριξη, πολλαπλασιάζοντας τις δυνάμεις που θα είναι τα “πόδια των σωματείων” μέσα στους χώρους δουλειάς.

Έχουμε στον προσανατολισμό μας όλα τα ζητήματα που αφορούν στους όρους ζωής και διαβίωσης των νέων εργαζομένων. Η πάλη για κατοχύρωση ΣΣΕ απαντά στις ανησυχίες των νέων που αφορούν στους όρους δουλειάς και που επιδρούν καταλυτικά στην προσωπική και κοινωνική τους ζωή, στο άγχος, την ανασφάλεια που αντιμετωπίζουν. Στους χώρους όπου οι δυνάμεις μας οργάνωσαν με επεξεργασμένο πλαίσιο και σχέδιο δράσης τη διαφώτιση και την ανάγκη διεκδίκησης ΣΣΕ, και αφού απαντήσαμε μέχρι και στο ερώτημα «τι είναι η ΣΣΕ;» υπήρχε απήχηση που εκφράστηκε και με συμμετοχή νέων στις κινητοποιήσεις από συγκεκριμένους κλάδους.

Η παρουσία σε χώρους νεολαίας των σωματείων, Εργατικών Κέντρων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, ανοίγουν δρόμους, αγκαλιάζεται από αρκετούς νέους που δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον. Ξεχωρίζει η παρέμβαση που οργανώθηκε, με την πρωτοπόρα δράση των κομμουνιστών, από Εργατικά Κέντρα και σωματεία, με περιοδείες και εκδηλώσεις σε χώρους δουλειάς που συγκεντρώνουν νεολαία, σε χώρους μαθητείας, κατάρτισης, σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, για την οργάνωση της αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και μετανάστες, για την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Πρέπει να δυναμώσει αυτή η σύνδεση των ταξικών σωματείων και μαζικών φορέων με τους χώρους νεολαίας, με πιο επεξεργασμένο τρόπο και σε σταθερή βάση.

Σημαντικό ρόλο για την προσέλκυση νέων, χωρίς πείρα στην οργανωμένη πάλη δυνάμεων παίζουν και οι μορφές που κάθε φορά επιλέγουμε να αξιοποιήσουμε θέματα που απασχολούν σοβαρά τη νεολαία. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της πορείας Πάτρας - Αθήνας ενάντια στην ανεργία που έγινε με πρωτοβουλία των κομμουνιστών που πλειοψηφούν στον Δήμο της Πάτρας, η οποία αγκαλιάστηκε και συσπείρωσε ευρύτερες δυνάμεις Εργατικών Κέντρων, σωματείων και μαζικών φορέων νεολαίας, αθλητικών και πολιτιστικών συλλόγων.

Οι νέοι, παρότι σήμερα βασανίζονται από την ανεργία, την ανασφάλεια για το αύριο, τα οικονομικά προβλήματα, τα δικά τους και των οικογενειών τους, πολύ σωστά ιεραρχούν τις βασικές τους ανάγκες στον αθλητισμό, τον πολιτισμό, την ψυχαγωγία, την αναψυχή. Είναι παράγοντες διαμόρφωσης κοινωνικής συνείδησης και στάσης, άρα είναι υπόβαθρο και για τη διαμόρφωση της πολιτικής συνείδησης, της αγωνιστικής δράσης. Το Εργατικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 5Χ5 του ΠΑΜΕ αποτελεί ανάσα για εκατοντάδες νέους, γι’ αυτό σταθερά μαζικοποιείται, συμβάλλοντας και με αυτόν τον τρόπο περισσότεροι νέοι να γνωρίσουν και να δεθούν με το σωματείο τους.

Για τους ίδιους λόγους τα Στέκια Εργαζομένων και Νεολαίας πρέπει να πολλαπλασιαστούν σε όλη την Ελλάδα να γίνουν τα “σπίτια” των σωματείων στις λαϊκές συνοικίες. Η δραστηριότητα που αναπτύσσεται όπου υπάρχουν (λαϊκά φροντιστήρια, μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε πρόσφυγες και μετανάστες, πολιτιστικές και αθλητικές ομάδες, έμπρακτη έκφραση αλληλεγγύης σε Έλληνες και μετανάστες, σε πρόσφυγες) έχει συμβάλλει στον εμπλουτισμό της δράσης των παραρτημάτων των σωματείων, Σωματειακών Επιτροπών και επιτροπών ανέργων, αλλά και στη συσπείρωση και δράση δυνάμεων στη συνοικία. Τα όργανα έχουν ευθύνη στο πώς σε κάθε γειτονιά που διαθέτει τέτοια υποδομή αξιοποιείται για τη μαζική παρέμβαση στους εργαζομένους και τους άνεργους, τους νέους από τα ΑΕΙ, ΤΕΙ, ΙΕΚ, ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ. Πρωτοστατούμε στη δημιουργία τέτοιων χώρων παντού, με σχέδιο και καλό συντονισμό, αλλά και στη βελτίωση της λειτουργίας τους εκεί που ήδη υπάρχουν.

Πρωτοστατούμε στην αλληλεγγύη, στην ανάπτυξη κοινών αγώνων με τους νέους μετανάστες και πρόσφυγες ενάντια στο σύστημα των πολέμων και της προσφυγιάς, ενάντια στα ακόμα περισσότερα εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσουν αυτοί οι νέοι για να μορφωθούν, να δουλέψουν, να επιβιώσουν. Σηκώνουμε ασπίδα προστασίας ενάντια στη δράση ναζιστικών και φασιστικών συμμοριών που στοχοποιούν και επιτίθενται σε μετανάστες εργάτες.


 

12.

Να μετρήσουμε βήματα στην παρέμβαση στις σχολές επαγγελματικής εκπαίδευσης, κατάρτισης, στη μαθητεία, στις ΑΕΝ.

Ο χώρος της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης είναι χώρος πολυπληθής, με παιδιά εργαζομένων, ανέργων, αυτοαπασχολούμενων και μικρών ΕΒΕ, που για να στηρίξουν την οικογένεια και τις ανάγκες τους αναγκάζονται να βγουν γρήγορα στη δουλειά. Η κατεύθυνση μαζικοποίησης και αναβάθμισης της μαθητείας ανταποκρίνεται σε μία νέα μορφή θεσμοθέτησης του υποκατώτατου μισθού με υποκατώτατα δικαιώματα.

Μπορούμε να περάσουμε σε νέα φάση, πιο ποιοτικής και μαζικής παρέμβασης σε αυτούς τους χώρους, με στόχο να οικοδομήσουμε γερές ΟΒ σε κάθε σχολή επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, στις σχολές των ΕΠΑΣ του ΟΑΕΔ, τα Δημόσια ΙΕΚ (Υπ. Παιδείας, ΟΑΕΔ, Υπ. Υγείας, Υπ. Τουρισμού κ.ά.), τα Ιδιωτικά ΙΕΚ και χρειάζεται να δούμε κατάλληλη παρέμβαση στις δίχρονες σπουδές των Πανεπιστημίων. Η πρωτοπόρα δράση των μελών και των φίλων της ΚΝΕ σε αυτούς τους χώρους, αφενός είναι προϋπόθεση για την αγωνιστική στάση απέναντι στα μαθήματα της εργοδοσίας, αφετέρου το μεγαλύτερο μέρος αυτών των νέων είναι το αυριανό εργατικό δυναμικό και μάλιστα σε κλάδους στρατηγικής σημασίας για την κομματική οικοδόμηση.

Η δράση της ΚΝΕ πρέπει να έχει επίκεντρο τη σχολή, τον χώρο μαθητείας και την ανάπτυξη αγωνιστικής δράσης και διεκδίκησης μπροστά σε οξυμένα προβλήματα που είναι μεγάλα. Οι δυσκολίες εντοπίζονται στην απουσία Συλλόγων σε αρκετές σχολές, εκεί που δεν έχουν ακόμα πατήσει γερά οι δομές οργάνωσης του αγώνα. Δυσκολεύει και ο περιορισμένος χρόνος μαθητείας και κατάρτισης, 2 χρόνων. Πυρήνες αγωνιστικής δράσης στις σχολές διαμορφώθηκαν κυρίως με την όξυνση προβλημάτων, όπως το κόστος μετακίνησης των σπουδαστών, η διαγραφή τους από τα μητρώα του ΟΑΕΔ, η απουσία εργαστηρίων ή καθηγητών, και αφού οι ίδιοι οι σπουδαστές ξεκίνησαν να κάνουν συνελεύσεις, να συζητάνε πώς θα οργανώσουν τον αγώνα τους. Έτσι ερχόταν στην επιφάνεια όλο το φάσμα των εμποδίων που συναντούν στη γνώση του επαγγέλματος που επέλεξαν, αλλά και των εμποδίων στην πρακτική, τη μαθητεία και τη δουλειά τους μετά τη σχολή.

Αποτέλεσμα της προσπάθειάς μας είναι και η συγκρότηση Συλλόγων Σπουδαστών των Δημοσίων ΙΕΚ σε περισσότερες πόλεις τα τελευταία δύο χρόνια, μέσα από μαζικές διαδικασίες και τη συμμετοχή χιλιάδων σπουδαστών σε όλη τη χώρα. Από τα καθοδηγητικά όργανα χρειάζεται να αναβαθμιστεί η στήριξη των μελών που δρουν αγωνιστικά μέσα από τους Συλλόγους Σπουδαστών Δημοσίων ΙΕΚ, Ιδιωτικών Σχολών και τα 7μελή και 3μελή στις ΕΠΑΣ του ΟΑΕΔ, έτσι ώστε να γίνουν φορείς μαζικής οργάνωσης και διεκδίκησης των σπουδαστών στις σχολές. Σε περιοχές, που δεν έχει συγκροτηθεί ακόμα Σύλλογος Σπουδαστών στα Δημόσια ή Ιδιωτικά ΙΕΚ, μπορούμε να δούμε μέσα από μαζικές διαδικασίες συνελεύσεων να συγκροτείται επιτροπή αγώνα. Να επιμένουμε στην επεξεργασία αιτημάτων και πλαισίων. Παράλληλα, τα μέλη της ΚΝΕ που δρουν στα σωματεία πρέπει να συμβάλουν στον προσανατολισμό των σωματείων για ανάπτυξη δράσης και διεκδίκησης για τους νέους της κατάρτισης και της μαθητείας, με βάση την ειδικότητα και τον κλάδο.

Οι πλευρές που αφορούν στην καθημερινή ζωή του σπουδαστή είναι βάση για συζήτηση σε κάθε ειδικότητα, σε κάθε επαγγελματική σχολή, για να συντονιστεί η οργανωμένη, συλλογική διεκδίκηση όλων των νέων στην τεχνικοεπαγγελµατική εκπαίδευση.

Όσο περισσότερο συμβάλλουμε να γίνονται πιο μαζικές οι διαδικασίες των Συλλόγων στα ΙΕΚ και των Συμβουλίων στις ΕΠΑΣ του ΟΑΕΔ, όσο καλύτερα επεξεργαζόμαστε την πανελλαδική πείρα σταθερά μέσα στη χρονιά και εντάσσουμε στην παρέμβαση εργατικά σωματεία, τόσο περισσότερο κερδίζει έδαφος στους νέους αυτών των χώρων η συλλογική οργάνωση και δράση στη σχολή σήμερα και στη δουλειά αύριο. Τα σωματεία και τα Εργατικά Κέντρα, που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, έχουν κύρος και χαίρουν εκτίμησης, γιατί ως ένα βαθμό έχουν επεξεργαστεί πλαίσιο διεκδικήσεων για τους νέους από αυτές τις σχολές, τους δίνουν το δικαίωμα να γίνουν μέλη των σωματείων, παλεύουν για να έχουν ισότιμα δικαιώματα οι νέοι από αυτούς τους χώρους στις επιχειρήσεις σε αντίθεση με το σύνολο του εργοδοτικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Αντίστοιχα ξεχωρίζει η ευθύνη της ΚΝΕ για την οικοδόμηση γερών Οργανώσεων με όρους προοπτικής στις ΑΕΝ, με δεσμούς που θα κρατιούνται και μετά το πέρας της σχολής, όποιο επαγγελματικό δρόμο και αν ακολουθήσουν. Η δυνατότητα που έχουμε σε αυτούς τους χώρους, το μεγάλο κύρος του Κόμματος και των ταξικών σωματείων στον κλάδο, ιδιαίτερα στους μηχανικούς, είναι αποτέλεσμα της μακροχρόνιας πρωτοπόρας παρέμβασης του ΚΚΕ.

Η καθοδηγητική στήριξη από το ΚΣ πρέπει να εξασφαλίζει την ιδεολογική και πολιτική στήριξη των δυνάμεών μας, την προετοιμασία τους για την περίοδο του εκπαιδευτικού ταξιδιού, αλλά και της ζωής τους συνολικότερα στη στεριά και τη θάλασσα, προκειμένου να ανταπεξέρχονται στη σκληρή αντιπαράθεση εφ’ όλης της ύλης με το εφοπλιστικό κεφάλαιο που παρεμβαίνει ωμά και πολύμορφα στο μπάρκο, στις ίδιες τις ΑΕΝ, ακόμα και στα ναυτικά ΕΠΑΛ. Βοηθάει η επεξεργασία της θέσης μας για τη ναυτική εκπαίδευση και μπορεί να αξιοποιηθεί περισσότερο. Η παρέμβαση και ο καλός συντονισμός με την ΠΕΜΕΝ μας ανοίγει δρόμους, ιδιαίτερα στην προσέγγιση, οργάνωση και δράση με τους νέους του κλάδου.


 

Δυνατή ΚΝΕ στα σχολεία σημαίνει δυνατοί και μαχητικοί μαθητικοί αγώνες

13.

Η θετική πείρα από την αποφασιστική παρέμβασή μας στα σχολεία αποτελεί τη βάση για ορμητική ανάπτυξη των δυνάμεών μας.

Χωρίς εφησυχασμό χρειάζεται να κατοχυρώσουμε τα θετικά στοιχεία, που, αν και όχι ομοιόμορφα, αποτυπώνονται στη δουλειά μας. Τον καλύτερο προσανατολισμό των καθοδηγητικών οργάνων και την πιο ενιαία προσπάθεια προσαρμογής των γενικών κατευθύνσεων της Οργάνωσης στους μαθητές. Τη μελέτη και υλοποίηση ενός πιο στοχευμένου σχεδίου οικοδόμησης και ανάπτυξης στα σχολεία λαμβάνοντας υπόψη περισσότερα ζητήματα που επιδρούν, απασχολούν και προβληματίζουν. Την πιο μαζική κατοχύρωση των δυνάμεών μας στο μαθητικό κίνημα και στην πρωτοβουλία των κινήσεων σε αυτό σε σχέση με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις. Την πιο πλατιά συζήτηση και ζύμωση της πρότασής μας για το σχολείο των σύγχρονων αναγκών και δυνατοτήτων.

Τα παραπάνω εκφράστηκαν και στα Μαθητικά Φεστιβάλ, που αποτελούν βασικό σταθμό στη δράση μας στους μαθητές, συνένωση και κορύφωση όλων των προσπαθειών συζήτησης, οργάνωσης, αντιπαράθεσης στο επίπεδο της πόλης και της γειτονιάς. Χρειάζεται όμως να γίνει αποφασιστικό βήμα στην παραπέρα αναβάθμισή τους με πιο πλούσια δραστηριότητα που θα προηγείται και θα έπεται της ολοκλήρωσής τους.

Η ανάγκη να γίνουμε πιο ικανοί στη μάχη των ιδεών είναι πρώτα και κύρια καθήκον των καθοδηγητικών οργάνων, των μαθητικών καθοδηγητών και των ΟΒ που πρέπει να συζητάνε και να σχεδιάζουν την παρέμβαση στα σχολεία και τις τάξεις των συντρόφων, τη βοήθεια σε κάθε σύντροφο λαμβάνοντας υπόψη όσα οι μαθητές διδάσκονται, όσα ακούνε μέσα και έξω από τα σχολεία. Η πολύμορφη δράση πρέπει να αποτελεί συνέχεια της πλούσιας εσωοργανωτικής συζήτησης μέσα στη μαθητική ΟΒ. Εκεί να μαθαίνουν πρώτα και κύρια οι δικές μας δυνάμεις για να ατσαλώνονται απέναντι στην κυρίαρχη ιδεολογία και να ετοιμάζονται για να ανοίγουν αποφασιστικά τη συζήτηση στις παρέες τους, στα σχολεία τους, μέσα στο μάθημα. Έχουν γίνει βήματα σε αυτή την κατεύθυνση που μπορούν να αναπτυχθούν περισσότερο με την πιο σταθερή αξιοποίηση του “Οδηγητή”, των ειδικών στηλών για όλες τις ηλικίες των μαθητών, των επεξεργασιών της Οργάνωσης, των εκδόσεων της “Σύγχρονης Εποχής”, που μπορούν να γίνουν με μεγαλύτερη σταθερότητα “οδηγοί” δράσης των μαθητικών ΟΒ. Έτσι, μπορεί να ανοίγει ο προβληματισμός και η αμφισβήτηση σε αντιπαράθεση με τον ρόλο και το περιεχόμενο του αστικού σχολείου, στο οποίο είναι ενσωματωμένα όλα τα σύγχρονα αστικά ιδεολογήματα.

Στόχος μας είναι ενιαία να ξεδιπλώσουμε μια πολύμορφη αγωνιστική - ιδεολογική – μορφωτική – πολιτιστική – ιστορική συνεχή δραστηριότητα, να προβάλλουμε μαχητικά τις θέσεις και τις αξίες μας, να συσπειρώνουμε περισσότερους μαθητές γύρω από τη δραστηριότητα των μαθητικών ΟΒ και όλα αυτά να αποκρυσταλλώνονται στην ανάπτυξη και οικοδόμηση στα σχολεία.

Πιο συγκεκριμένα:

  • Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει ένα βήμα στην παρέμβαση και ανάπτυξη της ΚΝΕ στα Γυμνάσια που έχει τροφοδοτήσει τις ΟΒ σε ΓΕΛ και ΕΠΑΛ. Σε αυτές τις ηλικίες πρωταρχικό καθήκον αποτελεί το ζήτημα της διαπαιδαγώγησης, να μπαίνουν οι βάσεις για διαμόρφωση κριτηρίου, στάσης ζωής, έτσι ώστε να υπερασπίζονται την εργατική τάξη και το λαό, τους συμμαθητές τους, ανεξάρτητα από χρώμα και θρησκεία, να μπαίνουν οι βάσεις για να διαμορφώνεται και να καλλιεργείται ταξικό κριτήριο, να μαθαίνουν να λειτουργούν συλλογικά, να έρχονται σε επαφή με τις αξίες και τα ιδανικά του Κόμματος και της ΚΝΕ, να σφυρηλατούνται στοιχεία της προσωπικότητάς τους, όπως η υπεράσπιση του δίκιου, η τιμιότητα, το θάρρος, η ειλικρίνεια, η τόλμη, η υπευθυνότητα, το αίσθημα πρωτοβουλίας. Πρέπει να λάβουμε υπόψη χαρακτηριστικά αυτών των ηλικιών, όπως ότι είναι η φάση της ζωής τους που αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ως κοινωνικά μια σειρά ζητήματα που συμβαίνουν γύρω τους, αρχίζουν να διαμορφώνουν “στάση” για πολλά θέματα, αρχίζουν να έχουν συνολικότερες ανησυχίες, να προσπαθούν να προσδιορίσουν τον εαυτό τους μέσα στην κοινωνία κ.λπ. Η δράση μας στα Γυμνάσια μπορεί να στηρίζεται στο τρίπτυχο “Συλλογικότητα - Γνώση - Δράση” αξιοποιώντας ποικιλία θεμάτων και μορφών. Ο αντίπαλος επεξεργάζεται και εξελίσσει την παρέμβασή του σ’ αυτές τις ηλικίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η “θεματική βδομάδα” στα Γυμνάσια που απαντήσαμε με κοινή δράση μαθητών – γονιών – εκπαιδευτικών και είναι τρόπος δουλειάς που πρέπει να πάρει πιο μόνιμα χαρακτηριστικά συνολικά στα σχολεία.
  • Στα ΓΕΛ, δίπλα στη δουλειά της διαπαιδαγώγησης που είναι καθοριστική, σε αυτές τις ηλικίες πρέπει να στηρίξουμε ακόμα καλύτερα, με πιο αναβαθμισμένο περιεχόμενο, το στοιχείο της γνώσης. Οι μαθητές Λυκείου έρχονται αντιμέτωποι με την επεξεργασμένη ιδεολογική επίθεση από το αστικό κράτος, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τις άλλες πολιτικές δυνάμεις που παρεμβαίνουν στη συνείδησή τους αξιοποιώντας τις βάσεις που έχουν θέσει νωρίτερα. Αντίστοιχα, έχει διαμορφωθεί περισσότερο απ’ ό,τι στους μικρότερους μαθητές ένας τρόπος, μια μεθοδολογία σκέψης, που βασίζεται στην αποσπασματικότητα, τον ανορθολογισμό, την παπαγαλία. Το βλέμμα των μαθητών του Λυκείου είναι πιο έντονα στραμμένο στο μέλλον, τι θα κάνουν μετά το Λύκειο.
  • Η δουλειά στον χώρο των ΕΠΑΛ είναι κρίσιμη μιας και η νεολαία αυτού του χώρου βγαίνει πιο νωρίς στην παραγωγική διαδικασία (ήδη από τις πρώτες τάξεις των ΕΠΑΛ εργάζεται σε διάφορους κλάδους και τελειώνοντας την Γ’ Λυκείου μπαίνει στην παραγωγή ή στη μαθητεία). Χρειάζεται να προσαρμόζουμε και να σταθεροποιούμε ένα πιο συγκεκριμένο σχέδιο παρέμβασης, αλλά και εσωοργανωτικής συζήτησης στα ΕΠΑΛ, για να μην υπάρχει στασιμότητα στη στρατολογία σ’ έναν κρίσιμο χώρο που ιεραρχούμε. Αυτή η ευθύνη αφορά πρώτα και κύρια το ΚΣ. Η αναβάθμιση της παρέμβασής μας στα ΕΠΑΛ ξεκινά από τη στήριξη των καθοδηγητικών οργάνων λαμβάνοντας υπόψη ζητήματα και αντιλήψεις που “ζυμώνει” ο αντίπαλος, όπως ότι «οι μαθητές των ΕΠΑΛ δεν παίρνουν τα γράμματα», πως «η άγρια εκμετάλλευση -που στον καπιταλισμό βαφτίζεται μαθητεία- αποτελεί ευκαιρία για τους μαθητές». Η ίδια η δράση μας επιβεβαιώνει πως βοηθάνε στην παρέμβασή μας στα ΕΠΑΛ η ανάδειξη των εξελίξεων στους κλάδους που αντιστοιχούν στις ειδικότητες και τους τομείς των ΕΠΑΛ, η αντιπαράθεση με το περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων, η ανάδειξη της ανάγκης για ολόπλευρη μόρφωση που συνδέεται με την ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας.

14.

Η συμβολή της ΚΝΕ στην ανάπτυξη του μαθητικού κινήματος.

Στο τετράχρονο που μεσολάβησε από το 11ο Συνέδριο μέχρι σήμερα, κάτω από την παρέμβαση της ΚΝΕ στα σχολεία, έγιναν βήματα στο ζωντάνεμα των μαθητικών κοινοτήτων, στην ανάπτυξη αγώνων με πολύμορφες δράσεις διεκδίκησης και μαθητικής δημιουργίας γύρω από το σύνθημα “Σχολείο να μορφώνει και όχι να εξοντώνει”. Αυτό εκφράζει τόσο τη δυσαρέσκεια για το σημερινό σχολείο όσο και για τις επικείμενες αλλαγές στα Λύκεια που παρουσίασε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Το γεγονός πως οι δυνάμεις της ΚΝΕ μπήκαν από την πρώτη στιγμή αποφασιστικά μπροστά στη μάχη της διαφώτισης, συγκρούστηκαν με την προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ και το κλίμα εφησυχασμού που διαμόρφωνε, πρωτοστάτησαν στην οργάνωση του αγώνα για τα σύγχρονα δικαιώματα των μαθητών είχε σαν αποτέλεσμα να καταφέρουμε να στραπατσάρουμε σε ένα κομμάτι μαθητών το “φιλομαθητικό προφίλ” που προσπαθεί να χτίζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Αντίστοιχη προσπάθεια με την κυβέρνηση κάνουν και όλα τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, ιδιαίτερα μετά τη μείωση του ορίου ηλικίας για δικαίωμα ψήφου στα 17.

Στις μαθητικές κινητοποιήσεις που εκδηλώθηκαν τα τελευταία 4 χρόνια εκφράστηκε έντονα από μεγάλο κομμάτι μαθητών μια πιο γενικευμένη δυσαρέσκεια για την κατάσταση στη μόρφωση, στο μέλλον τους, στις οικογένειές τους, συνολικά στη ζωή τους. Σημαντικό εργαλείο της δουλειάς μας που έθεσε στο επίκεντρο της συζήτησης τον παραπάνω προβληματισμό δίνοντας τροφή για σκέψη αλλά και απαντήσεις σε πολλούς μαθητές ενεργοποιώντας τους αποτέλεσε η επεξεργασμένη, για αυτές τις ηλικίες, έκδοση της Μαθητικής Επιτροπής του Κ.Σ. “Τι σχολείο έχουμε ανάγκη σήμερα”. Βοήθησε η προσαρμογή ζητημάτων της παρέμβασής μας με βάση την ζωντανή πραγματικότητα που ζουν οι μαθητές στο σχολείο και στο σπίτι, τις εμπειρίες τους.

Οι δυνάμεις μας άνοιξαν τη διαπάλη για πολλά περισσότερα θέματα που απασχολούν τους μαθητές μαζί με αυτά της παιδείας, για σοβαρά γεγονότα της περιόδου, όπως οι επιπτώσεις της καπιταλιστικής κρίσης στη ζωή των μαθητών, η προσπάθεια ποινικοποίησης των μαθητικών αγώνων, ο πόλεμος, ο χαρακτήρας και ο ρόλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, η ανάγκη απομόνωσης των φασιστών, δράσεις αλληλεγγύης για τα προσφυγόπουλα, τον Παλαιστινιακό λαό, πολιτιστικές-αθλητικές δραστηριότητες κ.ά. Τα παραπάνω θέματα ακούμπησαν σε υπαρκτές ανησυχίες των μαθητών και έδωσαν “πνοή” στο σύνολο της δράσης στο σχολείο, συνέβαλαν στην εμπλοκή περισσότερων στη δράση.

Παράλληλα, επιβεβαιώνεται η ικανότητα και η δυνατότητα της Οργάνωσής μας να επιδρά, να διαμορφώνει διαθέσεις κόντρα στο κυρίαρχο ρεύμα της ενσωμάτωσης, να ζωντανεύουν οι μαθητικές κοινότητες. Η πρωτοπόρα στάση των μελών της ΚΝΕ στα μαθητικά συμβούλια και στο σύνολο της δράσης της μαθητικής κοινότητας είναι όρος για να διαμορφώνονται εστίες συλλογικής συζήτησης και αγωνιστικής δράσης, να τραβιούνται στον αγώνα νέες δυνάμεις. Αποτελεί στόχο μας να διευρύνουμε και να κατοχυρώσουμε τα βήματα που έχουμε μετρήσει στη δράση μας. Πιο αποφασιστικά να αναμετρηθούμε με το διαπιστωμένο εμπόδιο στη δράση μας πως δεν έχουμε οργανωμένες δυνάμεις στην πλειοψηφία των σχολείων.

Τα βήματα που έγιναν στην ανάπτυξη αγώνων στους μαθητές δεν αντιστρέφουν τη γενική χρόνια κατάσταση που υπάρχει στο μαθητικό κίνημα, με την πλειοψηφία των μαθητικών συμβουλίων και των Γενικών Συνελεύσεων τάξεων και σχολείων να μη συνεδριάζουν και το περιεχόμενο της δράσης τους σε πολλές περιπτώσεις να είναι υπό τις κατευθύνσεις του υπουργείου και διευθυντών.

Τα τελευταία χρόνια, με ενεργή συμμετοχή των μαθητών-μελών της ΚΝΕ, έχουν διαμορφωθεί οι Συντονιστικές Επιτροπές μαθητών που ο ρόλος τους είναι κυρίως να οργανώνουν και να συντονίζουν τους αγώνες των μαθητών.

Η Συντονιστική Επιτροπή μαθητών Αθήνας έχει σημαντικό ρόλο στην πανελλαδική οργάνωση των μαθητών, ξεχωρίζει για τη δραστηριότητα που αναπτύσσει, είναι αναγνωρισμένη τόσο στην Αττική όσο και πανελλαδικά. Η δημιουργία των 14 συντονιστικών επιτροπών που υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα πήγε ένα βήμα πιο μπροστά με την πανελλαδική συνάντηση που πραγματοποιήθηκε μετά από πολλά χρόνια, το σχολικό έτος 2017-18.

Η πραγματοποίηση της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας ήταν ώριμη και αναγκαία. Πατούσε στον υπαρκτό προβληματισμό κυρίως των μαθητών που συμμετείχαν στις μαθητικές κινητοποιήσεις των προηγούμενων χρόνων -και όχι μόνο αυτών- για την ανάγκη συντονισμού της δράσης των σχολείων ευρύτερα. Είναι χαρακτηριστικά στοιχεία ο ενθουσιασμός των δυνάμεων της ΚΝΕ για αυτή την πανελλαδική συνάντηση, ο τρόπος που αγκαλιάστηκε από εκατοντάδες μαθητές πανελλαδικά.

Από αυτή τη σκοπιά μπορούν να συγκροτηθούν συντονιστικές επιτροπές και σε άλλες πόλεις, με στόχο να ακουμπάνε στους ίδιους τους μαθητές, να στηρίζονται στο επίπεδο των σχολικών μονάδων. Στόχος μας είναι μέσα και από τη δραστηριότητα στην οποία οι δυνάμεις της ΚΝΕ θα συνεχίσουν να πρωτοστατούν να γίνεται γνωστή η ύπαρξη και η δράση τους, τα αιτήματα και οι διεκδικήσεις τους σε περισσότερα σχολεία και μαθητές. Ο συνδυασμός αυτής της δράσης και με άλλες πρωτοβουλίες, όπως συναυλίες, αθλητικά τουρνουά συμβάλλουν στην επιτυχία τους. Όσο θα απλώνεται η δράση τους θα συμμετέχουν και μαθητές ευρύτερα, με περισσότερους προβληματισμούς, αλλά και μαθητές που επηρεάζονται από άλλες δυνάμεις. Αυτό ανεβάζει τον πήχη της απαίτησης για ακόμα πιο ολόπλευρη στήριξη των μαθητικών μας δυνάμεων, ώστε να μπορούν πιο αποτελεσματικά να σηκώσουν μια τέτοια δουλειά, με όρους πιο έντονης διαπάλης.

Όλη αυτή η προσπάθεια θέτει τις βάσεις για να ανοίξει πιο θαρρετά η συζήτηση για τη δομή του μαθητικού κινήματος, με όρους που θα ευνοούν την πιο μαζική, πολύμορφη και με διάρκεια συλλογική και αγωνιστική δράση στα σχολεία, ενάντια και στις προσπάθειες τόσο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όσο και της ΝΔ που ετοιμάζουν αλλαγές για τη λειτουργία των μαθητικών κοινοτήτων με στόχο να “τις βάλουν στο χέρι”.

Η δημιουργία και η ύπαρξη συντονιστικών επιτροπών δεν υποκαθιστά τις δράσεις και τις πρωτοβουλίες των σχολικών μονάδων, αλλά ενοποιεί δράσεις, ενισχύει τον σχεδιασμό κατά τόπους. Το δυνάμωμα, η ζωντάνια της μαθητικής κοινότητας ακόμα και με νέες μορφές οργάνωσης των μαθητών, εκτός από 5μελή και 15μελή συμβούλια μπορεί να δώσει μεγάλη πνοή στους μαθητικούς αγώνες, στο συντονισμό τους.

Δυνατή ΚΝΕ σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ, για φοιτητικό-σπουδαστικό κίνημα μαχητικό, μαζικό, που βάζει στο στόχαστρο το σύστημα και διεκδικεί τις σύγχρονες ανάγκες στις σπουδές και το εργασιακό μέλλον των φοιτητών


 

15.

Η πορεία του ΜΑΣ κρίσιμο στοιχείο της ανασύνταξης τους φοιτητικού και σπουδαστικού κινήματος.

Το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα εξακολουθεί να βρίσκεται σε βαθιά κρίση και υποχώρηση. Αυτό εκφράζεται σε φαινόμενα εκφυλισμού και στην αποχή από τις συλλογικές διαδικασίες, όπως και από τις φοιτητικές εκλογές.

Τα παραπάνω οφείλονται και έχουν έκφραση στον αρνητικό συσχετισμό που παραμένει. Στοιχεία αυτού είναι πως οι παρατάξεις ΔΑΠ και ΠΑΣΠ έχουν την πλειοψηφία στα όργανα των συλλόγων, ενώ οι δυνάμεις του οπορτουνισμού, παρότι μετρούν σταθερά μείωση, αθροιστικά είναι ακόμα υπολογίσιμη δύναμη.

Ταυτόχρονα, όμως, συντελούνται και σημαντικές διεργασίες κάτω από τη δική μας καθοριστική παρέμβαση, που εκφράζεται με την ενίσχυση του ΜΑΣ (οι σύλλογοι που συσπειρώνονται σε αυτό είναι 44 από τους 17 που συνέβαλαν στην ίδρυσή του) και με ορισμένα -μικρά ακόμα- βήματα που γίνονται στους συλλόγους που είναι πρώτη δύναμη η Πανσπουδαστική ΚΣ.

Η ευθύνη μας, αλλά και οι δυνατότητες για πιο αποφασιστικά και γοργά βήματα στην προσπάθεια ανασύνταξης του φοιτητικού κινήματος αναδεικνύονται από τη σταθερή συσπείρωση δυνάμεων, που εκφράζεται τα τελευταία χρόνια με το ψηφοδέλτιο της Πανσπουδαστικής να παραμένει στη 2η θέση πανελλαδικά στα ΑΕΙ και με υψηλά ποσοστά στα ΤΕΙ -την ώρα που ΔΑΠ, ΠΑΣΠ και ΕΑΑΚ μετρούν σημαντική πτώση σε απόλυτο αριθμό ψήφων-τις περισσότερες πρωτιές σε συλλόγους (67 σύλλογοι πανελλαδικά), την αυξημένη συμμετοχή συλλόγων κάθε χρόνο στο ΜΑΣ, τη δημιουργία του πανελλαδικού συντονιστικού οικότροφων φοιτητών (συμμετέχουν 11 σύλλογοι από τους 17 που φαίνεται να είναι ενεργοί).

Στην πλειοψηφία των συλλόγων που η Πανσπουδαστική ΚΣ είναι 1η δύναμη, μέσα από την αγωνιστική δράση που αναπτύσσουν, γίνονται κάποια βήματα και στη συμμετοχή και οργάνωση των φοιτητών, υπάρχει έδαφος να ενισχυθούν αρκετά. Είναι λίγοι ακόμα οι σύλλογοι που με τη δική μας δουλειά η δράση τους ξεχωρίζει στη γενική άσχημη κατάσταση. Δηλαδή σύλλογοι που λειτουργούν, συμμετέχουν φοιτητές στις γενικές συνελεύσεις, εξασφαλίζουν την επικοινωνία των φοιτητών (εφημεριδάκι, site) οργανώνουν εκδηλώσεις και δράσεις για ζητήματα που αφορούν στο περιεχόμενο σπουδών, την επιστήμη, γενικότερες εξελίξεις, αναπτύσσουν αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες, έχουν επαφή και κοινή δράση με το κλαδικό σωματείο τους.

Τα παραπάνω έχουν ιδιαίτερη σημασία αν αναλογιστούμε την προσπάθεια περαιτέρω καταστολής στο φοιτητικό κίνημα με αιχμή το χτύπημα του φοιτητικού ασύλου. Αυτές οι διεργασίες μπορεί φαινομενικά να μην “απασχολούν” τους φοιτητές, επιδρούν όμως και εκφράζονται στην αποχή τους από τις συλλογικές διαδικασίες.

Η ένταξη στους συλλόγους νέων δυνάμεων, που σήμερα απέχουν, διστάζουν ή δεν έχουν εμπιστοσύνη σε αυτούς, είναι ευθύνη των δυνάμεων της ΚΝΕ. Η πρωτοπόρα δουλειά των δυνάμεών μας συνέβαλε να συμμετέχουν στις διαδικασίες των συλλόγων νέοι που αρχικά αδιαφορούσαν για τους συλλόγους, απείχαν από τις διαδικασίες τους. Η δράση μας άνοιξε δρόμους σε νέους που στη λογική της “ρεαλιστικότητας” -που ΔΑΠ και ΠΑΣΠ καλλιεργούν- εγκλωβίζονταν ή και υπερασπίζονταν τη σημερινή κατάσταση, φοιτητές που αρχικά τους φαίνονταν ανώφελο να παλέψουν και ουτοπία να διεκδικήσουν αυτά που έχουν ανάγκη μπήκαν στον αγώνα. Ενώ είναι αρκετές οι περιπτώσεις φοιτητών που καταφέραμε να ξεφύγουν από την απογοήτευση που τους καλλιέργησε η αδιέξοδη γραμμή και δράση των δυνάμεων των ΕΑΑΚ, σε συνδυασμό με την πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έχουμε εξαντλήσει τις δυνατότητες που έχουμε, πολλές φορές τις υποτιμούμε θεωρώντας την κατάσταση σε κάποιους συλλόγους παγιωμένη.

Σαν αποτέλεσμα των προσπαθειών μας εκφράζεται η αναγνώριση του ΜΑΣ από ευρύτερα τμήματα φοιτητών ως το πιο ζωντανό, μαχητικό κομμάτι του φοιτητικού κινήματος. Εκφράζεται μια πρωτοπορία συλλόγων που πρωτοστατεί στο μέτωπο με την αντιλαϊκή πολιτική κυβερνήσεων-ΕΕ, τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και το ΝΑΤΟ, στην οργάνωση, συμμετοχή και δράση για όλα τα ζητήματα που απασχολούν τους φοιτητές, στην αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και στον παλαιστινιακό λαό, στο μέτωπο στον φασισμό, στον συντονισμό και κοινή δράση συλλόγων και σωματείων.

Οι όποιες αλλαγές συντελούνται στην ανώτατη εκπαίδευση και προωθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όπως η “πανεπιστημιοποίηση” των ΤΕΙ, στηρίζονται στην υλοποίηση νόμων που έχουν προηγηθεί και στην παραπέρα προώθησή τους με στόχο τη δημιουργία ενιαίου χώρου ανώτατης εκπαίδευσης με βάση τις κατευθύνσεις ΕΕ-κεφαλαίου. Χρειάζεται να δυναμώσει η κατεύθυνση πως οι ανάγκες και τα δικαιώματα των φοιτητών δεν χωρούν στο σχέδιο κυβέρνησης-ΕΕ για ανώτατη εκπαίδευση πλήρως υποταγμένη στα συμφέροντα του κεφαλαίου. Η εύστοχη αποκάλυψη αυτού μπορεί να αντιμετωπίσει και τις αυταπάτες που καλλιεργούνται ενόψει της “πανεπιστημιοποίησης” των ΤΕΙ στους φοιτητές των ΤΕΙ από τη μία και τις συντεχνιακές λογικές που μπορεί να προωθούνται στους φοιτητές των πανεπιστημίων από την άλλη.

Η καταξίωση του ΜΑΣ θα προχωρά στο βαθμό που στους συλλόγους που συσπειρώνει θα δυναμώνει ο προσανατολισμός με το πλαίσιο πάλης του ΜΑΣ, θα ανεβαίνει η μαζικότητα, η συμμετοχή και η οργάνωση των φοιτητών, θα γίνονται βήματα στην αλλαγή συσχετισμών στους συλλόγους, όπου αυτοί παραμένουν αρνητικοί. Μας απασχολεί τόσο η κατεύθυνση όσο και η δομή, συνολικά η κατάσταση του φοιτητικού κινήματος. Με συγκεκριμένο σχέδιο, πρωτοβουλίες και οργάνωση, ώστε να ξεχωρίζει η μάζα των φοιτητών που παλεύει σε αγωνιστικό προσανατολισμό, να αναπτύσσεται πολύμορφη, πολύπλευρη δραστηριότητα, να αντιμετωπίζονται φαινόμενα εκφυλισμού και διάλυσης που επικρατούν στους συλλόγους. Κρίσιμο είναι η συμπόρευση του φοιτητικού- εργατικού κινήματος, που αποτελεί όρο για να δυναμώσει ο κάθε σύλλογος, ενώ συμβάλλει οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα να κάνουν υπόθεση της πάλης τους τη μόρφωση των παιδιών τους.

Μέσα από αυτή την προσπάθεια θα αντιμετωπίζουμε και ζητήματα στρεβλής κατανόησης του ρόλου και του χαρακτήρα του ΜΑΣ, που μπαίνουν εμπόδιο στην παραπέρα ανάπτυξή του.

Η αντικαπιταλιστική-αντιμονοπωλιακή γραμμή πάλης, που δουλεύουν οι δυνάμεις της ΚΝΕ στο φοιτητικό κίνημα και εκφράζεται στο συνεκτικό πλαίσιο πάλης του ΜΑΣ, δεν μπορεί να υιοθετηθεί αυτόματα και ενιαία στους συλλόγους από τους φοιτητές. Οι δυνάμεις της ΚΝΕ που δρουν στους συλλόγους (είτε αυτοί συσπειρώνονται στο ΜΑΣ είτε όχι), μπολιάζουν αυτή τη γραμμή με όρους διαπάλης, αντιπαράθεσης, οργάνωσης, συλλογικής δράσης και διεκδικήσεων. Στο βαθμό που αλλάζουν οι συσχετισμοί σε επίπεδο συλλόγων θα δημιουργείται και η δυνατότητα περισσότεροι σύλλογοι να προσεγγίζουν, να συμμετέχουν ή και να υιοθετούν το πλαίσιο πάλης του ΜΑΣ.

Το ΜΑΣ δεν είναι ούτε παράταξη της ΚΝΕ ούτε μια ταμπέλα που βάζουμε όταν θέλουμε να οργανώσουμε αγώνες. Είναι συσπείρωση φοιτητικών-σπουδαστικών φορέων με στόχους και αιτήματα που συγκρούονται με την πολιτική κυβερνήσεων-κεφαλαίου-ΕΕ παλεύοντας για τα σύγχρονα δικαιώματα των φοιτητών. Αυτή η συσπείρωση θα δυναμώνει, στο βαθμό που στους συλλόγους ανεβαίνει η μαζικότητα, η οργάνωση, η διαπάλη, η διεκδίκηση, καθήκοντα που έχουν οι δυνάμεις της ΚΝΕ. Οι πρωτοβουλίες που εκφράζονται με επιτροπές αγώνα, ετών, ιδιαίτερα μπροστά σε οξυμμένα ζητήματα και χρειάζεται να γενικευτούν, δεν αντικαθιστούν τη λειτουργία του συλλόγου, δυναμώνουν την οργάνωση μέσα στο σύλλογο.


 

16.

Διαμορφώνουμε σχέδιο για την ανάδειξη και διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών των φοιτητών και σπουδαστών.

Η λειτουργία και δράση των φοιτητικών συλλόγων δεν ταυτίζεται ούτε αναιρεί το αυτοτελές σχέδιο της ΚΝΕ. Η παρέμβαση των δυνάμεων της ΚΝΕ στους συλλόγους είναι μέρος της αυτοτελούς πολιτικής δουλειάς που απαιτείται. Είναι λαθεμένη η λογική «τώρα θα ασχοληθούμε με το κίνημα και μετά με την ΚΝΕ» ή και το αντίστροφο. Οι δυνάμεις της ΚΝΕ έχουμε ευθύνη για τη λειτουργία των φοιτητικών συλλόγων, για τη διαπάλη σε αυτούς με πλαίσιο αιτημάτων-πάλης, που αφορά και το περιεχόμενο σπουδών. Έχουμε ευθύνη για την αυτοτελή ιδεολογική-πολιτική παρέμβαση στις σχολές, με όλες τις μορφές δράσης. Τα όποια θετικά βήματα συντελούνται σε επίπεδο συλλόγου δεν θα έχουν συνέχεια εάν δεν αναπτυχθεί η ΚΝΕ οργανωτικά.

Ο όποιος δισταγμός ή υποτίμηση εκφράζεται στην παρέμβασή μας σε ζητήματα που αφορούν στο περιεχόμενο και το πρόγραμμα σπουδών, τους όρους ζωής, ψυχαγωγίας και άθλησης, το εργασιακό μέλλον, έρχεται σε αντίθεση με το γεγονός ότι μας ενδιαφέρει η συνολική ζωή των φοιτητών, ότι δίνει τη δυνατότητα να έρθουμε σε επαφή με χιλιάδες ακόμα φοιτητές, να συσπειρώσουμε ευρύτερες δυνάμεις, από καλύτερους όρους να συμβάλουμε στην πολιτικοποίηση της πάλης. Η συμμετοχή των φοιτητών στις παρεμβάσεις που έχουμε κάνει και αφορούν επιστημονικές ημερίδες και εκδηλώσεις, συναυλίες, κινηματογράφο, αθλητικές δραστηριότητες κ.λπ. επιβεβαιώνουν την ανάγκη αυτές οι πρωτοβουλίες να γενικευτούν ως μόνιμο στοιχείο παρέμβασης σε κάθε τμήμα και ίδρυμα μέσα από πολύμορφο σχέδιο.

Δίνουμε προτεραιότητα στην αντιστοίχηση σχολής με κλάδο. Η ενημέρωση, η εξήγηση, η αποκάλυψη για το τι επικρατεί μετά το πτυχίο προετοιμάζει τους φοιτητές, ώστε με ψηλά το κεφάλι να αντιμετωπίσουν την κατάσταση που επικρατεί μετά το πτυχίο. Είναι ενθαρρυντική η πρώτη οργανωμένη προσπάθεια που κάναμε μέσα από τις 9 ανακοινώσεις της ΚΝΕ που αφορούν στο μέλλον του αποφοίτου σε συγκεκριμένες σχολές. Ανοίχτηκε μέτωπο με απόψεις όπως «εάν είμαι ανταγωνιστικός θα βρω καλύτερη δουλειά», «ο καλός δεν χάνεται», «δεν μπορώ να ζητάω πολλά γιατί η επιχείρηση μου δίνει δουλειά». Αντίστοιχα, με ενδιαφέρον χιλιάδων φοιτητών αγκαλιάστηκε η πρωτοβουλία του ΜΑΣ “Μετά το πτυχίο, τι;”. Μπορεί αυτή η δουλειά να αναβαθμιστεί σημαντικά μέσα από ένα οργανωμένο, πολύμορφο σχέδιο με τις αντίστοιχες κλαδικές Οργανώσεις και σωματεία. Στην προσπάθεια εξειδίκευσης χρειάζεται να υπολογίσουμε πως η αναρχία και η ανισομετρία, που αντικειμενικά υπάρχουν στην καπιταλιστική οικονομία, δημιουργούν διαφοροποιήσεις μεταξύ των κλάδων, στοιχείο που έχει αποτύπωση στις προσδοκίες και την αντίστοιχη αντίληψη που διαμορφώνεται στους φοιτητές, χωρίς βέβαια να αναιρείται η βασική τάση που είναι η ένταση της εκμετάλλευσης. Σε σχολές υγείας, παιδαγωγικών, πολυτεχνικών σχολών, που αυτή η δουλειά επεξεργάστηκε με οργανωμένο σχέδιο, ενόψει επικείμενων αλλαγών στα προγράμματα σπουδών, στο εργασιακό μέλλον των αποφοίτων, εξελίξεων που πυροδοτούσαν τη συζήτηση για το ρόλο της επιστήμης σήμερα, π.χ. πλημμύρες, πυρκαγιές, συνέβαλαν να ανοίξει πλούσια συζήτηση με περισσότερους φοιτητές, να ανέβει το πολιτικό κριτήριο.

Μας απασχολεί τι και πώς διδάσκονται οι φοιτητές, ο προσανατολισμός και ο χαρακτήρας της έρευνας, που σήμερα είναι υποταγμένα στα μονοπώλια και έρχονται σε σύγκρουση με τον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Ο ιδεολογικός αγώνας θα είναι πιο αποτελεσματικός στο βαθμό που αντιμετωπίζει ιδεολογικά ζητήματα και του περιεχομένου σπουδών, πόσο μάλλον σε σχολές που χαρακτηρίζονται για τον ειδικό ρόλο που έχουν στην παραγωγή αστικών θεωριών και ιδεολογημάτων, ανορθολογικών και αντιεπιστημονικών θεωριών και στην αντικομμουνιστική δουλειά. Ανοίγουμε μέτωπο με τις συνεργασίες ιδρυμάτων-επιχειρήσεων που αποτελούν μέσο ιδεολογικής χειραγώγησης των φοιτητών, μέσο συναίνεσης στην περικοπή μορφωτικών και εργασιακών δικαιωμάτων. Το μέτωπο που έχουμε ανοίξει με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς ΝΑΤΟ-ΕΕ και τη σχέση τους με τα ιδρύματα έχει αφήσει αποτύπωμα και μπορεί να αναβαθμιστεί αντιμετωπίζοντας την ανοχή που φαίνεται να υπάρχει.

Η παρέμβασή μας χρειάζεται να αναδεικνύει την ανάγκη για ολόπλευρη, καθολική, αντικειμενική, σε βάθος μόρφωση. Αυτή η δουλειά μπορεί να δώσει περαιτέρω κριτήρια στις δυνάμεις της ΚΝΕ που θέλουν να κάνουν μεταπτυχιακές σπουδές, έτσι ώστε να υπηρετήσουν και από την επιστημονική τους ειδικότητα τις ανάγκες του κινήματος. Η μελέτη και η προβολή της πρότασης του Κόμματος για την ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση στη σοσιαλιστική κοινωνία μπορεί να αναβαθμίσει συνολικά την παρέμβασή μας, να δώσει απαντήσεις στις αγωνίες των νέων. Μπορεί να αποτελέσει βάση ζύμωσης, δημιουργίας συνολικότερου κριτηρίου για το τι είναι σύγχρονο, αναγκαίο και νέο, να αναδείξει την υπεροχή των κομμουνιστικών σχέσεων παραγωγής στον τομέα της έρευνας, της εργασιακής αποκατάστασης των αποφοίτων, της γενικότερης μορφωτικής και πολιτιστικής δραστηριότητας των νέων. Η θέση μας μπορεί να αποτελέσει βάση διεκδίκησης σήμερα φωτίζοντας την ανάγκη για συνολικότερη σύγκρουση με το σημερινό σύστημα, την ανάγκη να τεθούν σε άλλη βάση και σκοπό η έρευνα, η επιστήμη προκειμένου να εξασφαλιστούν οι διευρυμένες λαϊκές ανάγκες.


 

17.

Τα δικαιώματα των στρατευμένων δε σταματάνε στις πύλες των στρατοπέδων.

Η θητεία για έναν νέο εντάσσεται και επιδρά στη ζωή του και αντίστοιχα η ζωή συνολικότερα ενός νέου και της οικογένειάς του επιδρά στην περίοδο της θητείας του. Αντικειμενικά δεν μπορεί να βρει έδαφος η λογική που λέει «κάνε αυτό που σου λένε εδώ μέσα και τα άλλα άφησέ τα για μετά τη θητεία».

Η πολύμορφη δράση και διεκδίκηση της ΚΝΕ έχει συμβάλει να κατοχυρωθεί στην πράξη ότι τα δικαιώματα των νέων στρατευμένων δεν σταματάνε στις πύλες των στρατοπέδων. Ξεχωρίζει η διεκδίκηση αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης και η ενημέρωση με όλους τους τρόπους για τις εξελίξεις που αφορούν στη θητεία τους, αλλά και συνολικότερα τη ζωή τους. Είναι δίκαιες οι διαμαρτυρίες που κάνουν στρατιώτες από διάφορες μονάδες όλης της χώρας καταγγέλλοντας τις κοινές ασκήσεις και συνεκπαιδεύσεις των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων με τους μακελάρηδες των λαών, όπως το ΝΑΤΟ και άλλες δυνάμεις, όπως το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ.

Οι θέσεις του ΚΚΕ όλο το προηγούμενο διάστημα βρήκαν σημαντική απήχηση σε νέους στρατευμένους, αλλά και νέους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς, μέσα από τη σταθερή παρέμβαση των Οργανώσεων του Κόμματος και της ΚΝΕ, που πρέπει να σταθεροποιηθεί.

Χρειάζεται να αποτελεί μόνιμο στοιχείο στον προσανατολισμό των μαζικών φορέων της νεολαίας και του εργατικού κινήματος η ενασχόληση, διεκδίκηση και υπεράσπιση των δικαιωμάτων των νέων που υπηρετούν τη θητεία τους.


 

18.

Αθλητισμός: μέτωπο πλατιάς παρέμβασης και δράσης.

Πιο εύστοχα πρέπει να δένουν αυτές οι δραστηριότητες με το περιεχόμενο της αντίληψής μας για τον αθλητισμό, που μας δίνει υπεροχή και έχει ευρεία αναγνώριση από νέους στον χώρο. Δηλαδή, η προβολή ότι ο αθλητισμός συμβάλλει ο άνθρωπος να γίνεται ενεργητικός και δραστήριος, ευνοεί τη διάθεση και τη βούληση. Ο ομαδικός αθλητισμός συμβάλλει στην ανάπτυξη της συλλογικής οργάνωσης, στην ανάπτυξη ατομικών ικανοτήτων μέσα από τη συνεργασία, αρετές που χρειάζονται για τη δραστηριοποίηση σε κοινωνική δράση.

Αυτή η προσπάθεια μπορεί να αντιπαρατεθεί με την επιχειρηματικότητα στον πρωταθλητισμό, που η εμπορευματοποίηση του αθλητισμού πηγαίνει χέρι-χέρι με την καλλιέργεια του ατομισμού, της ιδιοτέλειας, του ανταγωνισμού, την καλλιέργεια της αντίληψης ότι «ο πρώτος τα παίρνει όλα, ο δεύτερος τίποτα», που συνδέει τη διάκριση με το κέρδος, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα, θεμιτά και αθέμιτα, μετατρέποντας τους αθλητές σε εργαλεία αναλώσιμα, που κινούν τη βιομηχανία θεάματος, με κίνδυνο ακόμα και την ίδια τους τη ζωή.

Παρεμβαίνουμε, σε αντιπαράθεση με όσους δρουν μέσα στη νεολαία και αξιοποιούν την αγάπη για το άθλημα και την ομάδα ταυτίζοντάς την με τα συμφέροντα των προέδρων επιχειρηματιών, εφοπλιστών, τραπεζιτών, βιομηχάνων, οργανώνοντας και τέτοιους “οπαδικούς στρατούς” που τα υπερασπίζονται μέσα και έξω από τα γήπεδα.

Έγιναν ορισμένα βήματα γύρω από τα ζητήματα της Φυσικής Αγωγής και του Αθλητισμού το προηγούμενο διάστημα, που ανέδειξαν τη δυνατότητα να έρθουμε σε επαφή με πλατιές μάζες νέων, αξιοποιώντας ως συνδετικό κρίκο την αγάπη για τον αθλητισμό, αλλά και να συνεργαστούμε με αθλητικές ομοσπονδίες, συλλόγους και διακεκριμένους αθλητές. Παραμένει το πρόβλημα ότι η δράση στο μέτωπο της Φυσικής Αγωγής και του Αθλητισμού δεν είναι συστατικό στοιχείο της δουλειάς των Οργανώσεων και των οργάνων.

Υπάρχει θετική πείρα, που μπορεί να αξιοποιηθεί, για να ανοίξει η δουλειά πιο πλατιά, στο επίπεδο των αθλητικών συλλογών και σωματείων της γειτονιάς. Η συμμετοχή εκατοντάδων νέων στα Camps και αντίστοιχες μορφές που διοργανώνονται στο πλαίσιο των Φεστιβάλ, στο τουρνουά του ΠΑΜΕ και άλλες τέτοιες δραστηριότητες που έχουν πληθύνει μπορούν να απλώσουν σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας.

Με οδηγό την αντίληψή μας ότι η βάση της Φυσικής Αγωγής πρέπει να είναι το σχολείο, το πανεπιστήμιο, η επαγγελματική σχολή, όλοι οι χώροι εκπαίδευσης και μετά οι δομές των δήμων και τα αθλητικά σωματεία, πρέπει να πάρουμε “πάνω μας” την οργάνωση και αυτής της δραστηριότητας που έχει παρακμάσει σημαντικά (σχολικά πρωταθλήματα, πανεπιστημιακός αθλητισμός, εργατικός αθλητισμός), την ανάπτυξη διεκδικήσεων και δράσεων από φορείς της νεολαίας, μαθητικά συμβούλια, φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους, εργατικά σωματεία.


 

19.

Κίνημα ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά.

Η ΚΝΕ έχει σταθερή θέση και δράση ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά γιατί επιδρούν και αλλοιώνουν τη συνείδηση, αποξενώνουν τον άνθρωπο από την κοινωνία, πέρα από τις καταστροφικές επιπτώσεις σε βασικές λειτουργίες του εγκεφάλου, τη διαμόρφωση όρων εξάρτησης. Τα αντιπαλεύουμε βεβαίως και γιατί πιστεύουμε βαθιά στη δύναμη που έχει κάθε νέος και νέα να παλέψει οργανωμένα για τη ζωή και τα όνειρά του. Και αυτή η πάλη απαιτεί συλλογικό αγώνα, γνώση, να έχουμε καθαρή σκέψη και ψηλά το κεφάλι.

Τα τελευταία χρόνια έχει ξετυλιχθεί ένα ολόκληρο σχέδιο προπαγάνδας υπέρ της απελευθέρωσης όλων των ναρκωτικών, με αιχμή την κάνναβη, μέσα από αρθρογραφία, το διαδίκτυο, εκδηλώσεις, ναρκωφεστιβάλ, συζητήσεις και επερωτήσεις στη Βουλή. Κορύφωση όλης αυτής της προσπάθειας είναι η ψήφιση των τελευταίων νομοσχεδίων για τη νομιμοποίηση της καλλιέργειας της λεγόμενης “βιομηχανικής και φαρμακευτικής” κάνναβης, που οδηγεί σε ανεξέλεγκτη καλλιέργεια και πιο εύκολο εμπόριο για οποιαδήποτε χρήση. Η απελευθέρωση των ναρκωτικών, με βάση και την πείρα από άλλα κράτη, οδηγεί στην άμβλυνση των αντανακλαστικών της νεολαίας, στην αύξηση της χρήσης, ενώ παράλληλα υπονομεύει τον αγώνα για απεξάρτηση που κάνουν χιλιάδες νέοι και οι οικογένειές τους.

Ενώ γίνεται κατανοητή η σημασία της δράσης της ΚΝΕ ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά, έγιναν κάποιες προσπάθειες κυρίως κατά την “παγκόσμια μέρα κατά των ναρκωτικών”, παραμένει καμπανιακή η ενασχόλησή μας, τόσο στην ανάγκη επεξεργασίας και βελτίωσης της διαπάλης με τον παραπάνω σχεδιασμό, της αντιπαράθεσης στη «ναρκωκουλτούρα», όσο και με την απαίτηση για σταθερή ενασχόληση. Μπορούμε να πρωτοστατήσουμε στα μαθητικά συμβούλια, στους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους, στα εργατικά σωματεία διοργανώνοντας σταθερά πολύμορφη δραστηριότητα σε συνεργασία με το Εθνικό Συμβούλιο Κατά των Ναρκωτικών (ΕΣΥΝ), αλλά και με τα κέντρα πρόληψης και τα “στεγνά” προγράμματα απεξάρτησης. Η πείρα από τη δράση του ΕΣΥΝ στα σχολεία είναι πολύτιμη και μπορεί να γενικευτεί.


 

20.

Η παρέμβαση της ΚΝΕ στις μικρότερες ηλικίες της νεολαίας.

Η ΚΝΕ έχει ευθύνη να οργανώνει σχέδιο παρέμβασης με περιεχόμενο και μορφές που απαντάνε στην πολύμορφη και επεξεργασμένη διαπαιδαγώγηση που κάνει η αστική τάξη με το κράτος και τους μηχανισμούς της από τις πιο μικρές ηλικίες, με μεγάλη πολυμορφία και γύρω από τις αστικές αξίες ζωής. Ιδιαίτερα στις ηλικίες πριν την ένταξη στην ΚΝΕ, που τα παιδιά αρχίζουν να αποκτούν κριτήρια για την κοινωνία, να διαμορφώνουν πολιτικές αντιλήψεις, χρειάζεται να αναπτυχθεί μια πλούσια διαπαιδαγωγητική δουλειά.

Η συγκροτημένη παρέμβαση στις μικρότερες ηλικίες έχει κατοχυρωθεί σαν έγνοια σχεδόν από όλες τις Οργανώσεις μας. Στο βήμα αυτό συνέβαλε αποφασιστικά η έκδοση και διακίνηση του περιοδικού για παιδιά, του “Κόκκινου Αερόστατου”, αλλά και η καθιέρωση της παιδικής κατασκήνωσης στα πλαίσια των Αντιιμπεριαλιστικών Διημέρων της ΚΝΕ.

Τα θετικά βήματα που έχουν γίνει στη δουλειά μας με τις μικρότερες ηλικίες της νεολαίας πρέπει να σταθεροποιηθούν και να ενισχυθούν.

Ειδικά για τους μαθητές της Α’ Γυμνασίου απαιτείται ομαλή μετάβαση για την απευθείας επαφή με την ΚΝΕ και τη μαθητική ΟΒ, όπου υπάρχει. Η ΚΝΕ, με τη βοήθεια του Κόμματος, να συμβάλει με έναν πιο μακροπρόθεσμο και συνολικό σχεδιασμό σ’ αυτές τις ηλικίες.

Υπάρχει πολύ θετική πείρα από ορισμένες Οργανώσεις σε σχέση με την έγνοια που δείχνουν οι μαθητικές ΟΒ, με πρώτους τους αντίστοιχους μαθητικούς καθοδηγητές, προς τα παιδιά των μικρότερων ηλικιών (βλ. ομάδες παιδιών μικρότερων ηλικιών που δηλώνουν συμμετοχή στον πανελλαδικό μαθητικό διαγωνισμό συλλογικών εργασιών της ΚΝΕ και του “Οδηγητή” ή που συμμετέχουν στα Μαθητικά Φεστιβάλ). Είναι κατανοητό ότι η όποια συμμετοχή αυτών των παιδιών αποτελεί μια σημαντική αφετηρία, δε σημαίνει όμως αυτόματα ότι θα ενταχθούν στην ΚΝΕ. Αυτός είναι ο στόχος μας, με την κατάλληλη προετοιμασία, που χρειάζεται πιο ουσιαστική επαφή αυτών των παιδιών με την ΚΝΕ, που σημαίνει εξειδικευμένη, προσωποποιημένη προετοιμασία και συζήτηση.


 

Δ. ΔΥΝΑΤΗ ΚΝΕ! ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΙ ΠΙΟ ΙΚΑΝΟΙ,

ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ!

21.

Η πορεία της ΚΝΕ από το προηγούμενο Συνέδριο βάζει τις βάσεις για να στερεωθεί μία πορεία οργανωτικής ανάπτυξης της ΚΝΕ σε όλους τους χώρους.

Η Οργάνωσή μας ανανέωσε τις δυνάμεις της σε όλους τους χώρους, τους δεσμούς της με νέους και νέες από την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Σημαντική ήταν η ανταπόκριση στις σύνθετες συνθήκες που για πρώτη φορά αντιμετώπιζε η μεγάλη πλειοψηφία του δυναμικού της ΚΝΕ και αφορούν στις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις, τις επαναλαμβανόμενες εκλογικές μάχες, το δημοψήφισμα, τη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που απαιτούσαν ανεβασμένη αντοχή, πολιτική, ιδεολογική και οργανωτική ετοιμότητα. Αν δεν είχαν επιτευχθεί βήματα σε σχέση με τους βασικούς στόχους που είχαμε θέσει στο 11ο Συνέδριο, δε θα μπορούσαμε να μετράμε σήμερα βήματα προόδου της Οργάνωσής μας. Όλη η περίοδος από το προηγούμενο συνέδριο συμπίπτει με τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (Γενάρης 2015 έως σήμερα) και την επίδρασή της, με ειδική στόχευση στις νεότερες ηλικίες, τη συγκεκριμένη διαπάλη που έχει αναπτυχθεί.

Έγινε σημαντική προσπάθεια η ΚΝΕ να ανταποκριθεί στα σύνθετα καθήκοντα της περιόδου, συνδυασμένα, με τον στόχο η Οργάνωση να γίνεται πιο γερή και μαζική, πιο ώριμη ιδεολογικά και πολιτικά, να αναπτύσσει τα επαναστατικά χαρακτηριστικά της, να ριζώνει σε περισσότερους χώρους νεολαίας.

Αυτά τα χρόνια η Οργάνωσή μας ανταποκρίθηκε στον ρόλο της ως βασικός αιμοδότης του Κόμματος με νέα μέλη και στελέχη, ως σχολείο κομμουνιστικής διαπαιδαγώγησης χιλιάδων νέων μελών της ΚΝΕ. Εκατοντάδες μέλη και στελέχη της ΚΝΕ περνάνε και αξιοποιούνται κάθε χρόνο αποκλειστικά στο Κόμμα, τροφοδοτώντας κλαδικές κι εδαφικές κομματικές οργανώσεις βάσης αλλά και σε θέσεις στελεχικής ευθύνης στα καθοδηγητικά όργανα του Κόμματος. Βάζουμε στόχο να ανέβει ο ρυθμός ανανέωσης των γραμμών της ΚΝΕ για να φέρνουμε σε πέρας αυτό το σημαντικό καθήκον.

Όλη αυτή η πορεία συνδέθηκε με τους εορτασμούς για τα 100 χρόνια του ΚΚΕ, τα 50 χρόνια της ΚΝΕ, τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση έχοντας αφήσει πολύ ισχυρό αποτύπωμα τόσο στα μέλη και στελέχη της Οργάνωσης όσο και σε ένα σημαντικό κομμάτι νέων δίπλα μας. Η σύνδεση με τα σημερινά καθήκοντα της ιστορικής πορείας του Κόμματος, του επαναστατικού και ευρύτερα του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα και παγκόσμια, με τη γνώση, μελέτη και την αφομοίωση των συμπερασμάτων αυτής της πορείας αποδείχτηκε ότι είναι πηγή έμπνευσης, πηγή καλλιέργειας μαχητικής, αγωνιστικής στάσης σήμερα, είναι αναγκαία προϋπόθεση για τη συνέχεια του Κόμματος, του κινήματος, για την εκπλήρωση των υψηλών μας σκοπών. Έτσι πρέπει και μπορούμε να συνεχίσουμε με τη μελετημένη αξιοποίηση του νέου Δοκιμίου Ιστορίας του ΚΚΕ (1918-1949) που εγκρίθηκε από Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ, τον Ιούνη του 2018, και γενικά των ντοκουμέντων για την ιστορία του Κόμματος, του εργατικού κινήματος, του ίδιου του καπιταλισμού στην Ελλάδα.

Η σημερινή ΚΝΕ είναι μια γενιά διαπαιδαγωγημένη σε σύνθετες συνθήκες, με δύσκολα καθήκοντα. Γαλουχείται αγωνιστικά, έχοντας κάνει βήματα στην προσπάθεια βελτίωσης της ιδεολογικοπολιτικής της μόρφωσης και έχοντας αποκτήσει πείρα από κρίσιμες αναμετρήσεις.

Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει, ούτε πρέπει να υπάρχει κλίμα αυτάρκειας και έλλειψη ανησυχίας για το πώς αφομοιώνονται και υπηρετούνται καλύτερα από τη δράση μας τα προγραμματικά καθήκοντα του Κόμματος. Μπορούμε να δούμε καλά τα πολλά και κρίσιμα καθοδηγητικά ζητήματα που προκύπτουν, να κατοχυρώνονται πιο στέρεα τα βήματα που μετράμε.

Το καθήκον να περάσουμε σε φάση σημαντικής ανόδου των οργανωμένων μας δυνάμεων είναι όρος για να ανταποκρίνεται η ΚΝΕ στον ρόλο της, να διευρύνεται η επίδραση των επαναστατικών ιδεών στη νεολαία, να δυναμώνει η αγωνιστική και ανυπότακτη στάση των νέων απέναντι στο σύστημα της εκμετάλλευσης, να ενισχυθεί ο αντικαπιταλιστικός, αντιμονοπωλιακός προσανατολισμός των αγώνων της νεολαίας.

Φτάνουμε στο Συνέδριο της Οργάνωσής μας μετρώντας μικρή οργανωτική ανάπτυξη, βήμα που δεν ήταν και δεν είναι δεδομένο. Το κύριο είναι ότι παραμένουν χαμηλοί οι ρυθμοί στρατολογίας σε όλα τα τμήματα νεολαίας, παρά την προσπάθεια και τα θετικά αποτελέσματα που είχαμε στην ανάπτυξη των μαθητικών μας δυνάμεων με μία σταθερότητα όλα τα προηγούμενα χρόνια και αφού τέθηκε ως στοιχείο καθοριστικό για την πορεία όλης της ΚΝΕ τα επόμενα χρόνια.

Το θέμα της οργανωτικής ανάπτυξης της ΚΝΕ μπήκε στο επίκεντρο της καθοδηγητικής δουλειάς, συγκέντρωσε την προσοχή των καθοδηγητικών οργάνων, των στελεχών και μελών μας. Ξεχωρίζει η πραγματοποίηση της διευρυμένης συνόδου του Κεντρικού Συμβουλίου για τα 50 χρόνια της ΚΝΕ, καθώς και οι προσπάθειες των Οργανώσεων στην άμιλλα που προκηρύχτηκε προς τιμήν αυτής της σημαντικής ιστορικής επετείου για την Οργάνωσή μας, αλλά και βάζοντας υψηλούς στόχους μπροστά στο 12ο Συνέδριο.

Όλη αυτή η συζήτηση επιβεβαιώνει ότι μπορούμε να περάσουμε σε μία νέα περίοδο, μεγάλης ανάπτυξης της ΚΝΕ σε όλη την Ελλάδα, με προτεραιότητα τα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου είναι συγκεντρωμένη η εργατική τάξη, αλλά και προετοιμάζοντας πλήρως για το ΚΚΕ πολύ μεγαλύτερο ποσοστό των μελών της ΚΝΕ.

Το ζήτημα της ανάπτυξης της ΚΝΕ, δεν είναι ένα ακόμη καθήκον, αλλά ο πυρήνας όλης της δράσης μας, το καταστάλαγμα που επιδιώκουμε, οι υποδομές και η προετοιμασία που θα χτίσουμε για όλο το επόμενο διάστημα. Είναι το βασικό κριτήριο επιτυχίας κάθε ενέργειας, κάθε δραστηριότητας που κάνουμε, να μπαίνουν νέες οργανωμένες δυνάμεις στην ΚΝΕ, να απλώνει ο περίγυρος της Οργάνωσης, να ανεβαίνει η ικανότητα της Οργάνωσης να διεξάγει την ιδεολογική και πολιτική αντιπαράθεση με βάση τις θέσεις και την πολιτική του Κόμματος σε κατεύθυνση σχεδιασμένης και συστηματικής επικοινωνίας με χιλιάδες νέους, αξιοποίηση δυνάμεων που ξεχωρίζουν, πολύμορφη προετοιμασία τους για να οργανωθούν στην ΚΝΕ. Αυτή η παρέμβαση να είναι στο επίκεντρο κάθε μέλους της ΚΝΕ.

Η ΚΝΕ είναι σχολείο διαμόρφωσης, διαπαιδαγώγησης νέων κομμουνιστών και όχι οργάνωση έτοιμων κομμουνιστών, χρειάζεται να προηγείται ιδεολογική και πολιτική προεργασία πριν την ένταξη κάποιου στην Οργάνωση που όμως δε λύνει ολοκληρωτικά το ζήτημα της αφομοίωσης των μελών της ΚΝΕ. Η ολόπλευρη αφομοίωση είναι μία διαδικασία που παίρνει χρόνο και αφορά τη διαπαιδαγώγηση του μέλους της ΚΝΕ μέσα στην οργανωμένη ζωή και δράση.


 

22.

Αντιστοιχίζουμε τη λειτουργία και τη ζωή της Οργάνωσης με τις μεγάλες απαιτήσεις του αγώνα.

Για να ανταποκριθούμε στις σημερινές απαιτήσεις της πιο πλατιάς και πιο εύστοχης παρέμβασης της ΚΝΕ απαιτείται πρώτα-πρώτα να βελτιώσουμε τη δική μας δουλειά. Να αντιμετωπίσουμε τις δικές μας ελλείψεις και αδυναμίες που παραμένουν και βαραίνουν αρνητικά στον σχεδιασμό του πολιτικού ανοίγματος, στον ιδεολογικό και πολιτικό εξοπλισμό, στη λειτουργία των ΟΒ και των οργάνων.

Γι’ αυτό χρειαζόμαστε όργανα-επιτελεία μάχης που πρωτοστατώντας στον καθημερινό αγώνα καθοδηγούν, επιμένοντας στην επίτευξη των συγκεκριμένων στόχων που τίθενται ανά χώρο και υπηρετούν τα συνολικά μας καθήκοντα ως κομμάτι του σχεδίου της ΚΝΕ και του ΚΚΕ. Γνωρίζουμε ότι η προώθησή τους είναι δύσκολη υπόθεση παίρνοντας υπόψη το επίπεδο συνείδησης και οργάνωσης των νέων, γενικά, την τάση αποσπασματικότητας και στρεβλής ιεράρχησης και των στρεβλών κριτηρίων που καλλιεργεί το σύστημα. Το δικό μας όπλο είναι η ανάπτυξη του θεωρητικού πολιτικού υπόβαθρου μέσα στην ΚΝΕ, η παρουσία μας εκεί που ζει η νεολαία, το “βασάνισμα” και η συλλογική συζήτηση και πείρα για το πώς αναπτύσσουμε εστίες αντίστασης και δράσης, πώς θα συνενώνονται σε ένα ρεύμα που πολιτικοποιεί, προωθεί την αντικαπιταλιστική συνείδηση και στάση.

Ανεβάζουμε τον πήχη των καθοδηγητικών μας ευθυνών, στηρίζουμε ολόπλευρα τη λειτουργία των Τομεακών Συμβουλίων (ΤΣ). Η συζήτηση, η λειτουργία, η ικανότητα των ΤΣ να ανταπεξέλθουν στα σύνθετα καθήκοντά τους είναι η αντανάκλαση της καθοδηγητικής μας δουλειάς με πρώτο το Κεντρικό Συμβούλιο.

Η ικανότητα στην εκλαΐκευση, στην επεξεργασία της αντιπαράθεσης και των επιχειρημάτων απαιτεί γνώση του χώρου λαμβάνοντας υπόψη μία σειρά από παράγοντες (κοινωνική σύνθεση, βιοτικό επίπεδο, αντιλήψεις που επικρατούν), παρακολούθηση της ιδεολογικής πολιτικής διαπάλης και των εξελίξεων, αφομοίωση και κατανόηση των θέσεων και της πολιτικής του Κόμματος. Στοιχεία που δεν κατακτιούνται αυθόρμητα, αλλά με την επιμονή των καθοδηγητικών οργάνων, έτσι ώστε να αναπτύσσεται το κριτήριο και η μέθοδος της δουλειάς. Για να είναι αποτελεσματική η καθημερινή δουλειά είναι αναντικατάστατο όπλο για όλα τα μέλη της ΚΝΕ, πρώτα και κύρια για τα στελέχη, ο “Ριζοσπάστης” και ο “Οδηγητής”, ως εργαλεία που ανοίγουν πολύπλευρους δρόμους τόσο στην καθοδηγητική δουλειά και την εδραίωση πολιτικού κριτηρίου σε μέλη και στελέχη όσο και στη διεύρυνση, τη σταθεροποίηση και το βάθεμα των πολιτικών μας δεσμών σε κάθε χώρο.

Η αποσπασματικότητα που συχνά συναντάμε στις καθημερινές μας προσπάθειες μπορεί να αντιμετωπιστεί στο βαθμό που στηρίζουμε τις Οργανώσεις να ελέγχουν και να προσανατολίζουν τη δουλειά με βάση τους γενικούς και ειδικούς στόχους που έχουμε θέσει. Να μη χάνεται μέσα “στα πολλά” το κύριο, πώς δηλαδή η ΚΝΕ δυναμώνει μέσα από την πιο πλατιά και εύστοχη παρέμβαση που αναπτύσσει για την προσέλκυση περισσότερων νέων στον αγώνα, στην κοινή δράση με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ. Ενισχύοντας την ανάγκη για διαρκή μελέτη των αποφάσεων και ντοκουμέντων του Κόμματος, ώστε με δημιουργικό τρόπο να μεταφέρεται και να γίνεται κτήμα η συλλογική πείρα στο στελεχικό δυναμικό της ΚΝΕ, που διαρκώς ανανεώνεται. Αυτή η δουλειά χτίζεται μέσα από τις αναγκαίες προσπάθειες να βγαίνουν συμπεράσματα, εκτιμήσεις, πείρα από τη δράση που αναπτύσσει η Οργάνωση σε κάθε χώρο.

Σημαντική πλευρά της καθοδηγητικής μας δουλειάς είναι η ενίσχυση του κλίματος πρωτοβουλίας στα πλαίσια της κεντρικής κατεύθυνσης, η αντικειμενική εκτίμηση του αντίκτυπου των ενεργειών μας σε κάθε χώρο, εκτιμώντας κάθε φορά τις υποδομές που αφήνουμε και πώς θα συνεχίσουμε. Έτσι, θα αναβαθμίζεται η συζήτηση και λειτουργία των ΤΣ και Γραφείων, ώστε να γενικεύουν τα θετικά και αρνητικά παραδείγματα που μπορούν να συμβάλουν στο να διευρύνεται η πείρα όλων των μελών, σε όλες τις ΟΒ. Στη διαδικασία εξέτασης της συλλογικής και ατομικής δουλειάς στην ΟΒ και τα όργανα να ενισχυθεί το πνεύμα εποικοδομητικής κριτικής και ειλικρινούς αυτοκριτικής σε όλα τα επίπεδα της νεολαίας του ΚΚΕ ως συστατικά και αναντικατάστατα στοιχεία της λειτουργίας μας με γνώμονα το ξεπέρασμα αδυναμιών, κενών και ελλείψεων στη δουλειά μας και με κορύφωση την εκλογοαπολογιστική διαδικασία. Όλη η λειτουργία μας είναι άλλωστε μια συνεχής προσπάθεια για το ξεπέρασμα κενών και αδυναμιών στη δουλειά μας, τόσο συλλογικά όσο και ατομικά.


 

23.

Εκτίμηση της δουλειάς του ΚΣ.

Το Κεντρικό Συμβούλιο που εκλέχτηκε από το 11ο Συνέδριο προσανατόλισε σωστά την Οργάνωση με βάση τις αποφάσεις του Συνεδρίου, τις αποφάσεις του Κόμματος. Τα θετικά, αλλά και οι αδυναμίες στη συνολική πορεία της ΚΝΕ είναι ο καθρέφτης της ευθύνης του.

Με την καθοριστική στήριξη του Κόμματος έδρασε στις νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν αυτά τα χρόνια. Έγινε προσπάθεια μέσα στις συνεδριάσεις και τις αποφάσεις του να εξειδικεύεται η στρατηγική και πολιτική του Κόμματος στη νεολαία με τα ιδιαίτερα ζητήματα σε κάθε χώρο, στους μαθητές, στους φοιτητές – σπουδαστές, στην εργαζόμενη νεολαία. Ιδιαίτερα στην προσπάθεια να περάσει η ΚΝΕ σε φάση ορμητικής οργανωτικής ανάπτυξης, να ανταπεξέρχεται η Οργάνωση στην ιδεολογική και πολιτική διαπάλη, σε νέα στοιχεία που εμφανίζονται. Σε αυτή τη βάση έγινε σειρά διαλέξεων στο ΚΣ.

Το ΚΣ, με ιδιαίτερη ευθύνη του Γραφείου του, παρουσίασε τις εξής αδυναμίες:

α) Δεν κατάφερνε σε όλες τις περιπτώσεις να προσαρμόζει τις γενικές πολιτικές και οργανωτικές κατευθύνσεις του Κόμματος στις ανάγκες της ΚΝΕ. Πολλές φορές είχε απόσταση η βοήθεια που απαιτούσε η υλοποίηση γενικών καθηκόντων με την καθοδηγητική στήριξη που τελικά δινόταν, δεν επικρατούσε πάντα πρακτικό πνεύμα στην αντιμετώπιση προβλημάτων και δυσκολιών.

β) Μπορούσε να γενικεύει καλύτερα τη θετική, αλλά και αρνητική πείρα από τη δράση της Οργάνωσης, από τα νέα δεδομένα που είχαμε στην πορεία της δουλειάς μας, με σκοπό να βαθαίνει περισσότερο η επεξεργασία κατευθύνσεων. Δεν γινόταν πάντα κτήμα των καθοδηγητικών οργάνων με οργανωμένο τρόπο από το ΚΣ η όποια πείρα, η προσπάθεια από την αντιμετώπιση δυσκολιών.

γ) Πολλές φορές στο όνομα της ενίσχυσης μίας συγκεκριμένης κατεύθυνσης αδυνάτιζαν συγκεκριμένες πλευρές της καθοδηγητικής δουλειάς και του δημιουργικού ελέγχου. Η κατεύθυνση για στροφή στην παρέμβασή μας στους μαθητές μετέτρεπε για ορισμένες περιόδους σε τυπικό έλεγχο τη δράση σε άλλα τμήματα νεολαίας και καθήκοντα.

δ) Δεν ενισχύθηκε όσο χρειάζεται η παρέμβαση στη μαθητεία και την κατάρτιση, αλλά και σε ορισμένους εργασιακούς κλάδους που συγκεντρώνουν χιλιάδες νέους. Απαιτούνται με μεγαλύτερη επιμονή οργανωτικά μέτρα διάταξης στελεχών και δυνάμεων, για την ένταση της πολιτικής παρέμβασης, την ουσιαστική καθοδήγηση των Οργανώσεων, την καλή συνεργασία με τις Κομματικές Οργανώσεις.

ε) Παρά την προσπάθεια που έγινε το τελευταίο διάστημα στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, υπήρχε ανάγκη να επιμείνουμε πώς οι κατευθύνσεις πατάνε καλά στις ανάγκες και τις δυνατότητες της κάθε σχολής, του κάθε τμήματος, τους συσχετισμούς στον φοιτητικό/σπουδαστικό σύλλογο, στα ζητήματα της ιδεολογικο-πολιτικής διαπάλης που αντικειμενικά ανοίγουν και με βάση το περιεχόμενο της σχολής, των σπουδών, τον κλάδο.


 

24.

Για τις βοηθητικές επιτροπές του Κεντρικού Συμβουλίου και των οργάνων της ΚΝΕ.

Με την καθοριστική βοήθεια των αντίστοιχων τμημάτων, επιτροπών και βοηθητικών ομάδων του Κόμματος έγινε προσπάθεια να αναβαθμίσουν τη δουλειά τους οι επιτροπές του ΚΣ και των οργάνων της ΚΝΕ. Δημιουργήθηκαν νέες και αναβαθμίστηκαν κάποιες.

Υπάρχει όμως ανάγκη για πιο σταθερή και ομοιόμορφη βοήθεια των επιτροπών του ΚΣ τόσο στο περιεχόμενο όσο και στην απαραίτητη στελέχωσή τους, να μην υπάρχουν συνεχείς εναλλαγές γιατί λόγω και του χαρακτήρα τους δε βοηθάει να βαθαίνουμε στα συγκεκριμένα μέτωπα και τις απαιτήσεις που έχει αυτή η δουλειά. Τα μέλη των επιτροπών πρέπει να έχουν μια ορισμένη δοκιμασμένη πρακτική πείρα, να μην αποσπώνται από αυτήν λόγω της χρέωσης τους σε μία κεντρική δουλειά, να την ανανεώνουν και να την χρησιμοποιούν.

Μπορεί να γίνει πιο εύστοχη η ανάδειξη με βάση τις ειδικές απαιτήσεις που έχει η δουλειά των επιτροπών, η ανάγκη καταμερισμού, μελέτης, ιδεολογικών μετώπων, παρακολούθησης της διαπάλης συνολικά και πιο ειδικά στο κίνημα, προκειμένου να εμπλουτίζεται η καθοδηγητική ικανότητα του ΚΣ αλλά και όλων των οργάνων της ΚΝΕ. Στην ανάδειξη στελεχών πρέπει να παίρνεται υπόψη η διαμόρφωση ισχυρών βοηθητικών επιτελείων δίπλα στο ΚΣ.

Στο βαθμό που γινόμασταν ικανοί σε αυτό καταφέρναμε να εμπλουτίζουμε το περιεχόμενο και την πολυμορφία της παρέμβασής μας, αλλά και να διευρύνουμε την επιρροή της Οργάνωσης, των ιδεών μας. Πρέπει να συνεχίσουμε τη θετική προσπάθεια των επιτροπών για την εκλαΐκευση και διάδοση ειδικών επεξεργασιών για σημαντικά θέματα για νεότερες ηλικίες, την εκπαίδευση δυναμικού των επιτροπών για αυτή τη δουλειά, που δημιουργεί υποδομή για την ΚΝΕ και το Κόμμα.

Χαρακτηριστική είναι η εκδοτική δραστηριότητα επιτροπών αλλά και η συμβολή τους στις εκδόσεις του ΚΣ: “Τι σχολείο έχουμε ανάγκη σήμερα” της Μαθητικής Επιτροπής του ΚΣ, το τέταρτο τεύχος της σειράς “Αλήθειες και Ψέματα για το σοσιαλισμό: Για την σοσιαλιστική επανάσταση” (έκδοση του Κεντρικού Συμβουλίου), η έκδοση “Ξεκίνα! Πρέπει όλα να τα ξέρεις! Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία!”, “Στιγμές από τη ζωή και δράση της ΚΝΕ στην παρανομία”, που επεξεργάστηκε η Ιδεολογική Επιτροπή του ΚΣ, την έκδοση των ομιλιών από την εκδήλωση “50 χρόνια μετά… Φανερές και αθέατες όψεις του Μάη 1968”, την επανέκδοση του βιβλίου “Αναμνήσεις από τη ζωή της ΟΚΝΕ” με πρόλογο του Γραφείου του ΚΣ. Ιδιαίτερης σημασίας ήταν η ανατύπωση συλλεκτικής έκδοσης του 1948 (κατά την τρίχρονη πάλη του ΔΣΕ) από το “Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος”, καθώς και μια σειρά ένθετα στον “Οδηγητή” (για την ΟΚΝΕ, τον ΔΣΕ, την Οκτωβριανή Επανάσταση, την αντιδικτατορική πάλη της νεολαίας), που επεξεργάστηκε η Συντακτική Επιτροπή του “Οδηγητή”.


 

 

Η δημιουργία μορφωτικού και πολιτιστικού ρεύματος, όρος για την ανεβασμένη συμμετοχή στον αγώνα

25.

Η πρωτοπόρα μαχητική κατάκτηση της γνώσης των δυνατοτήτων που υπάρχουν στη σημερινή κοινωνία, η κριτική αφομοίωση των γνώσεων της αστικής εκπαίδευσης, η γνώση των νόμων που έχει η πάλη της ανατροπής του καπιταλισμού είναι όρος και προϋπόθεση για να δυναμώσει αυτός ο αγώνας.

Η ΚΝΕ αναμετριέται με την κυρίαρχη τάση υποκατάστασης της μελέτης και της κατάκτησης της γνώσης από την αποσπασματική πληροφόρηση. Αυτή η τάση εκφράζεται σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, κυρίως στο περιεχόμενο των μαθημάτων, αλλά και στην ενημέρωση με την κυριαρχία της ροής ειδήσεων, της ατάκας, της εικόνας, του βίντεο, χωρίς καμία εμβάθυνση. Σε αυτή τη διαδικασία, σύγχρονα μέσα και μορφές, που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ενισχυτικά για την κατάκτηση της γνώσης, χρησιμοποιούνται σε βάρος της. Υπάρχει η διάχυτη πληροφορία στο διαδίκτυο που είναι ανακατεμένη με την παραπλάνηση, διάφορα ψέματα, αποσπασματική. Χωρίς την ενημέρωση από τον κομματικό τύπο, το Portal 902 κ.λπ. είναι αδύνατη η κριτική των στοιχείων που αποβλέπουν στην παραπληροφόρηση και στην υποκατάσταση της ουσιαστικής γνώσης.

Υπερασπιζόμαστε την επιστημονική άποψη ότι η νοητική διαδικασία απαιτεί σύγκριση, αναζήτηση πηγών, διαμόρφωση κριτικής σκέψης προκειμένου να οδηγήσει σε νέα γνώση. Σε όλη αυτή τη διαδικασία είναι αναντικατάστατη η μελέτη.

Στοίχημα για κάθε καθοδηγητικό όργανο και ΟΒ είναι η βελτίωση της σχέσης κάθε Κνίτη και Κνίτισσας με τον “Ριζοσπάστη”, τον “Οδηγητή”, την ΚΟΜΕΠ, το μαρξιστικό και προοδευτικό λογοτεχνικό βιβλίο. Είναι στόχοι που σχετίζονται άμεσα με τη βελτίωση της ικανότητάς μας να πείθουμε για την πρόταση του ΚΚΕ. Η μελέτη και η αξιοποίηση του κομματικού Τύπου είναι δείκτης συγκρότησης των ΟΒ, δείκτης πορείας και εξέλιξης των στελεχών.

Κάθε μέλος της ΚΝΕ είναι “αναγκασμένο” να αξιοποιεί και να κατανέμει το χρόνο του, προκειμένου -με τη βοήθεια της γνώσης, αλλά και της πείρας από την άμεση συμμετοχή στο κίνημα- να συμβάλει όσο γίνεται πιο πλατιά νέοι από την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα να βλέπουν ταξικά την αντικειμενική πραγματικότητα, χωρίς όλο τον ιδεολογικό “βούρκο”. Αυτό είναι θέμα της καθοδηγητικής βοήθειας, του καταμερισμού δουλειάς, αλλά και του ίδιου του μέλους της ΚΝΕ.


 

26.

Η ιδεολογικοπολιτική δουλειά στην ΚΝΕ.

Η ιδεολογική δουλειά στις γραμμές της ΚΝΕ είναι καθοριστικό στοιχείο για να αναπτυχθούν νέοι δρόμοι προσέγγισης με νέους της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, για να κερδηθούν στην οργανωμένη πάλη. Είναι απαραίτητο στοιχείο για την αντοχή που χρειάζεται στον αγώνα, στη βαθιά συνειδητή πεποίθηση για την αξία του ρόλου του, ακόμα και σε συνθήκες που δεν υπάρχουν άμεσα αποτελέσματα.

Από το προηγούμενο Συνέδριο έχουν γίνει αρκετά βήματα. Η γρήγορη όμως ανανέωση των μελών και του στελεχικού δυναμικού στην ΚΝΕ απαιτεί συνεχή επιμονή και προσπάθεια για να διατηρείται ο προσανατολισμός και τα θετικά βήματα που μετριούνται σε κάθε φάση. Η μόνιμη ιεράρχηση της ιδεολογικής δουλειάς είναι προσανατολισμός ο οποίος πρέπει να δοθεί κύρια από τα όργανα, από το ΚΣ και το Γραφείο του μέχρι και τα ΤΣ.

  • Μέσα από τη δραστηριότητα, που αναπτύχθηκε όλο αυτό το διάστημα, μπροστά στα 100 χρόνια του ΚΚΕ και τα 50 χρόνια της ΚΝΕ, καθώς και τα 100 χρόνια από την Οχτωβριανή Επανάσταση, μέσα από τη συζήτηση για το 20ο Συνέδριο του Κόμματος με τις θέσεις της ΚΕ, αλλά και την Απόφαση του Συνεδρίου, καταφέραμε τα μέλη και τα στελέχη της ΚΝΕ με πολύμορφο τρόπο να έρθουμε σε επαφή με την πρόταση του Κόμματος, με τις σύγχρονες επεξεργασίες, αλλά και με την ιστορία του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος, να μετρήσουμε βήματα στην αφομοίωση της στρατηγικής και του Προγράμματος του Κόμματος. Σημαντικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια θα παίξει η μελέτη του Δοκιμίου Ιστορίας του Κόμματος για τις περιόδους 1918-1949 και 1949-1968. Ιδιαίτερα να πάρουμε υπόψη ότι αυτή η επεξεργασία αποτελεί σημαντικό όπλο και για τα ζητήματα γύρω από την επανάσταση του 1821, που σε λιγότερο από τρία χρόνια συμπληρώνονται 200 χρόνια και θα αποτελέσει σημείο διαπάλης, ενδεχομένως πιο έντονα στα σχολεία και στις σχολές.
  • Υπάρχει αναβάθμιση στα συστήματα μόρφωσης στις Οργανώσεις της ΚΝΕ (σχολές) τόσο στον αριθμό όσο και στο περιεχόμενό τους. Αυτό αφορά στις σχολές όλων των επιπέδων, από τη σχολή του ΚΣ μέχρι τις σχολές για τα νέα μέλη των Τομεακών Οργανώσεων. Έχουμε πετύχει σχεδόν σε όλες τις Οργανώσεις Περιοχής (Ο.Π.) κάθε χρόνο να πραγματοποιούνται σχολές νέων μελών, ενώ πλέον είναι περισσότερες οι Ο.Π. που οργανώνουν σχολές των Συμβουλίων Περιοχής. Έχει διαμορφωθεί πλέον μια υποδομή σε δασκάλους από τις Οργανώσεις της ΚΝΕ, που μπορεί να αξιοποιηθεί για να στηρίξουμε ακόμα καλύτερα τον στόχο όλα τα μέλη της ΚΝΕ να περνούν από οργανωμένα συστήματα μαρξιστικής μόρφωσης. Παραμένει ζήτημα η αναβάθμιση της σύνδεσης της θεωρίας με ζητήματα της σύγχρονης ιδεολογικής – πολιτικής πάλης.
  • Στοιχείο της ιδεολογικής δουλειάς είναι συνολικά η μελέτη και σχεδιασμένη παρέμβαση σε κάθε χώρο. Βασικό στοιχείο παρέμβασης και ενίσχυσης της πρωτοπόρας δράσης που πρέπει να αναπτύσσει κάθε στέλεχος και μέλος της ΚΝΕ στον χώρο του είναι η αξιοποίηση του “Ριζοσπάστη” στην καθημερινή μάχη, το να είναι ο καθημερινός καθοδηγητής στη δράση. Είναι κάτι που απασχόλησε όλη την προηγούμενη περίοδο τα όργανα και υπάρχει θετική πείρα από αρκετές Οργανώσεις, που όμως δεν αντιστρέφουν ότι ένα μικρό μέρος των στελεχών της ΚΝΕ, ακόμα πιο μικρό των μελών, έχει τέτοια σχέση με τη μελέτη και τη διακίνηση του “Ριζοσπάστη”. Αντίστοιχα η δουλειά με την προώθηση του μαρξιστικού βιβλίου, των εκδόσεων της “Σύγχρονης Εποχής” και της ΚΟΜΕΠ, ενώ έχει αποδειχτεί ότι μπορεί να ανοίξει δρόμους μέσα και από καλοδουλεμένες εκδηλώσεις και εκδόσεις.
  • Αποτελεί αδυναμία, που αποφασιστικά πρέπει να αντιμετωπιστεί, ότι μπροστά σε πιο έντονες σε δράση περιόδους, αφήνουμε παραπίσω την αναβάθμιση της συζήτησης στις ΟΒ γύρω από όλα τα ζητήματα. Αυτό εκφράστηκε το τελευταίο τετράχρονο με τα μαθήματα στις ΟΒ. Χρειάζεται περισσότερη αποφασιστικότητα ώστε οι διαλέξεις, τα μαθήματα, η συζήτηση άρθρων να πάρουν μόνιμα χαρακτηριστικά στα πλαίσια της Οργάνωσης. Βέβαια και αυτά πρέπει να αποκτούν μαχητικά χαρακτηριστικά, να μην αποτελούν μια γενική συζήτηση. Να συνδυάζονται με την παρέμβαση της ΟΒ, το τι συναντάει, να βοηθάει να ανοίξουν οι ορίζοντες των μελών της ΚΝΕ, να αποκτούν κριτήριο, να μπορούν με βάση αυτά να αναβαθμίσουν την παρέμβασή τους.
  • Καθοριστική είναι η συμβολή των ιδεολογικών υπευθύνων, η συγκρότηση και λειτουργία Ιδεολογικών Επιτροπών των Οργανώσεων Περιοχής. Είναι μεγάλης σημασίας ζήτημα να μπορέσουμε σε κάθε Ο.Π. να εξασφαλίσουμε ικανό αριθμό στελεχών καταμερισμένο στην ιδεολογική δουλειά, τόσο με θεωρητική συγκρότηση, όσο και με οργανωτικές ικανότητες. Χρειάζεται ο ιδεολογικός υπεύθυνος να μην είναι χρεωμένος με άλλα καθήκοντα, να είναι η κύρια ευθύνη του η οργάνωση της ιδεολογικής δουλειάς. Αποτελεί κάτι το οποίο δεν είναι λυμένο ενιαία και παντού στις Ο.Π. Χρειάζεται να υπάρχει στενή συνεργασία ανάμεσα στους ιδεολογικούς υπευθύνους και “οργανωτικούς καθοδηγητές”. Σχέση η οποία να μην περιορίζεται μόνο στα πλαίσια της συνεδρίασης του οργάνου, που αποτελεί βάση, αλλά να διαπερνά το σύνολο της καθημερινότητας της Οργάνωσης.

27.

Ο “Οδηγητής” αναντικατάστατο όπλο στη δράση μας.

Η συνολική βελτίωση, καλύτερη αξιοποίηση και η αύξηση της διακίνησης του “Οδηγητή” απασχόλησε το ΚΣ και το Γραφείο του που συζήτησαν με αυτήν τη θεματολογία στην τετραετία που μεσολάβησε από το 11ο Συνέδριο.

Η κατάσταση με τη διακίνηση του “Οδηγητή” δεν είναι καλή, παρά το γεγονός ότι οι ειδικές εκδόσεις και τα αφιερώματα, ιδιαίτερα το 2018, έδωσαν μία αύξηση της τάξης του 10%. Φάνηκαν στην πράξη οι αναξιοποίητες, μεγάλες δυνατότητες που έχουμε να φτάνει ο “Οδηγητής” σε ακόμα περισσότερους νέους στα σχολεία και στους χώρους κατάρτισης, στα ΑΕΙ και τους χώρους δουλειάς. Ο πυρήνας του προβλήματος που πρέπει να αναμετρηθούμε είναι ότι είναι πολύ αδύνατη η σχέση του μέλους της ΚΝΕ τόσο με τη διακίνηση όσο και με την αξιοποίησή του, τη μελέτη του. Είναι κρίσιμο το πώς σταθεροποιούνται στην Οργάνωση όλα τα μέτρα που αφορούν στη διακίνηση του “Οδηγητή”, όπως αντίστοιχα ισχύει και για τον “Ριζοσπάστη”, αλλά και την αξιοποίησή του “Οδηγητή” τόσο εσωοργανωτικά όσο και στους χώρους που παρεμβαίνει κάθε ΟΒ της ΚΝΕ. Γι’ αυτό χρειάζεται να απασχολήσει περισσότερο τα καθοδηγητικά όργανα μέχρι και τα γραφεία των ΟΒ το πώς οργανώνεται η διακίνηση του “Οδηγητή”, πώς γίνεται υπόθεση όλο και περισσότερων φίλων της ΚΝΕ, πώς σταθεροποιείται γύρω από κάθε ΟΒ ένα δίκτυο φίλων της ΚΝΕ που προμηθεύεται, αλλά και διακινεί τον “Οδηγητή”.

Τα θετικά βήματα που μετρήθηκαν στο καθήκον της εκλαΐκευσης της πολιτικής του ΚΚΕ στη νεολαία είναι ακόμα πίσω από τις απαιτήσεις. Εκεί κρίνεται η Συντακτική Επιτροπή του “Οδηγητή”.


 

28.

Μελετάμε τις εξελίξεις στο διαδίκτυο, αξιοποιούμε κάθε νέα δυνατότητα που προσφέρει η τεχνολογία, παρεμβαίνουμε οργανωμένα και με πολυμορφία.

Αντιμετωπίζουμε την πληροφορική και τις εφαρμογές της ως ένα εργαλείο που έχει δημιουργήσει τεράστιες νέες δυνατότητες στην παραγωγή, την επικοινωνία, την εκπαίδευση κ.λπ. Αυτές οι δυνατότητες θα απελευθερωθούν και θα υπηρετήσουν τον εργαζόμενο άνθρωπο όταν πάψει π.χ. το διαδίκτυο να αναπτύσσεται με βάση τις ανάγκες των σημερινών ιδιοκτητών του, που είναι οι μονοπωλιακοί όμιλοι.

Αυτοτελές ζήτημα αποτελούν τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ) τα οποία έχουν γνωρίσει ευρεία διάδοση με τα μεγαλύτερα ποσοστά χρήσης να καταγράφονται στη νεολαία.

Η θέση μας για συλλογική και όχι ατομική χρήση αυτών των εφαρμογών μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της οργανωμένης παρέμβασης, αποτελεί πλεονέκτημα που μόνο η ΚΝΕ μπορεί να έχει. Η παρέμβαση της ΚΝΕ στο διαδίκτυο και τα ΜΚΔ γίνεται με οργανωμένο τρόπο και καταμερισμό, όπως και στα υπόλοιπα ΜΜΕ. Απαιτεί σχεδιασμό, κλιμάκωση, πολυμορφία. Δεν είναι ατομική ευθύνη κάθε μέλους και στελέχους. Μπορούμε να βελτιώσουμε την προπαγάνδα μας στη μορφή και στο περιεχόμενο, ιδιαίτερα να αναβαθμίσουμε την ιστοσελίδα της Οργάνωσης και του “Οδηγητή”. Η παρέμβασή μας είναι σήμερα πίσω από τις ανάγκες.

Υποστηρίζουμε την ανάγκη πολύμορφης παρέμβασης στο διαδίκτυο φορέων του κινήματος με στόχο την ενίσχυση της οργάνωσης εκεί που ζει, σπουδάζει και δουλεύει η νεολαία και όχι στην υποκατάστασή της. Η διεθνής εμπειρία έχει δείξει ότι σε κρίσιμες φάσεις της ταξικής πάλης η αξιοποίηση τέτοιων μορφών δεν θα είναι δυνατή.

Όποιος δημιουργεί λογαριασμό στα ΜΚΔ επιλέγει να κάνει τα προσωπικά του δεδομένα άμεσα διαθέσιμα για αποθήκευση, επεξεργασία και εκμετάλλευση από μονοπωλιακούς ομίλους, μηχανισμούς των αστικών κρατών, μυστικές υπηρεσίες κ.λπ. Απόψεις που λένε “τι ανάγκη έχει το σύστημα να παρακολουθεί εμένα;” ή “αφού ούτως ή άλλως μας έχουν φακελωμένους” υποτιμούν και τη δική μας δράση και τον ταξικό αντίπαλο. Υποτιμούν ότι η καταγραφή που γίνεται μέσα από τα ΜΚΔ είναι πολύ πιο αναβαθμισμένη. Η ανάγκη για την περιφρούρηση του Κόμματος και της ΚΝΕ σε κάθε περίπτωση ισχύει γενικά στην επικοινωνία, κάτι που άλλωστε ίσχυε πάντα με βάση τα δεδομένα κάθε περιόδου.

Την ίδια στιγμή δεν ισχύει ότι η ενημέρωση από τα ΜΚΔ είναι πιο αδέσμευτη σε σχέση με τα “παραδοσιακά” αστικά ΜΜΕ. Οι ίδιες οι εταιρείες που κατέχουν τα ΜΚΔ έχουν παραδεχτεί ότι είναι αυτές που αποφασίζουν ποια πληροφορία θα ανέβει ψηλά και ποια θα “θαφτεί”. Καθοριστική ως προς το παραπάνω είναι και η παρέμβαση μηχανισμών που δρουν για συμφέροντα καπιταλιστικών κρατών, ιμπεριαλιστικών συμμαχιών, επιχειρηματικών συμφερόντων.

Η αντιδραστική αξιοποίηση του διαδικτύου και των ΜΚΔ στον καπιταλισμό δυσκολεύει την πραγματική επαφή, την κοινωνικοποίηση των νέων ανθρώπων. Δεν είναι τυχαίο ότι το φαινόμενο του εθισμού στη χρήση του διαδικτύου παίρνει διαστάσεις με αποτέλεσμα να έχουν δημιουργηθεί και αντίστοιχα προγράμματα απεξάρτησης.


 

29.

Για το Φεστιβάλ ΚΝΕ - Οδηγητή.

Οι εκδηλώσεις του Φεστιβάλ σε όλη την Ελλάδα αποτέλεσαν το βασικό δρόμο συμβολής της ΚΝΕ στον εορτασμό για τα 100 χρόνια του Κόμματος και τα 50 χρόνια της ΚΝΕ. Έγιναν σημαντικά βήματα στην αξιοποίηση νέων μέσων και μορφών. Οι εκδηλώσεις του αγκαλιάστηκαν από πολλούς καλλιτέχνες, νέα σχήματα, ερασιτεχνικά μαθητικά και φοιτητικά συγκροτήματα. Συνέβαλε στην ανανέωση των δεσμών μας με πολιτιστικές, αθλητικές ομάδες, κοινότητες απεξάρτησης, μαζικούς φορείς. Χιλιάδες νέοι και νέες πέρασαν από τις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ, γνώρισαν την ΚΝΕ, ήρθαν σε επαφή με την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ.

Το Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του “Οδηγητή” παραμένει η μεγαλύτερη πολιτιστική – πολιτική δραστηριότητα της Οργάνωσης, το μεγαλύτερο πολιτικό – πολιτιστικό γεγονός στη νεολαία. Χρειάζεται παρ’ όλα αυτά σε μια σειρά πόλεις και εκδηλώσεις των Φεστιβάλ, μικρότερες από τις κεντρικές, να μετρήσουμε βήματα στην επεξεργασία του περιεχομένου τους καθώς και στη συμμετοχή νεολαίας σε αυτές.

Η Επιτροπή Φεστιβάλ έχει σημαντικό ρόλο στο περιεχόμενο και τη διεξαγωγή του κεντρικού Φεστιβάλ στην Αθήνα και γενικότερα. Η φροντίδα για τη συνολική αναβάθμιση των εκδηλώσεων σε όλη την Ελλάδα, η δοκιμή και ένταξη στην υποδομή μας νέων υλικών και μέσων, η δημιουργία νέων τρόπων και μορφών διεξαγωγής των εκδηλώσεων είναι απαιτητική δουλειά που πρέπει να απλώνεται όλο τον χρόνο και απαιτεί την αντίστοιχη σταθερή λειτουργία της Επιτροπής Φεστιβάλ ως βοηθητικού επιτελείου του ΚΣ. Ιδιαίτερο ρόλο σε αυτό έχει και η Επιτροπή Πολιτισμού που χρειάζεται να συμβάλει στη δημιουργία νέων δρόμων επικοινωνίας με δεκάδες καλλιτέχνες και πολιτιστικές ομάδες, με νέους που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην καλλιτεχνική δημιουργία.

Για την ΚΝΕ η ενασχόληση με τον πολιτισμό, ιδιαίτερα η γνωριμία με το έργο καλλιτεχνών που συνδέθηκαν με την ιστορική πορεία του ΚΚΕ και τους αγώνες του λαού μας, επιδιώκουμε να είναι αναπόσπαστο στοιχείο της συνολικής λειτουργίας και δράσης μας. Η τέχνη αποτελεί σημαντικό παράγοντα καλλιέργειας του ανθρώπινου συναισθήματος, της φαντασίας, της ευαισθησίας, αλλά και της θέλησης για ανατρεπτική δράση. Πρόκειται για χαρακτηριστικά αναγκαία στην επαναστατική διαπαιδαγώγηση των μελών της ΚΝΕ, στην διαμόρφωση των αυριανών μελών του Κόμματος. Είναι πλευρές που βελτιώνουν την ικανότητά μας συνολικά ως Οργάνωση να δημιουργούμε δεσμούς με μάζες νέων και να εμπνέουμε στον αγώνα για την κατάργηση της εκμεταλλευτικής κοινωνίας.

Όλα τα προηγούμενα χρόνια στο πλευρό της δραστηριότητας του Κόμματος, με τα Επιστημονικά Συνέδρια, τα αφιερώματα, τις εκθέσεις και τις καλλιτεχνικές παραγωγές, κάναμε σημαντική προσπάθεια τόσο σε κεντρικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο Οργανώσεων Περιοχής να ξεδιπλώσουμε μια πλούσια πολιτιστική – πολιτική δραστηριότητα, που κυρίως είχε επίκεντρο τις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ, τις παραγωγές της Επιτροπής Πολιτισμού, τα αφιερώματα με αφορμή τις εκδηλώσεις για τον εορτασμό των 100 χρόνων του ΚΚΕ και των 50 χρόνων της ΚΝΕ.

Σημαντικός σταθμός είναι η δημιουργία των Στεκιών Πολιτισμού σε Αθήνα, Πάτρα και Καλαμάτα. Το Στέκι Πολιτισμού και Νεανικής Δημιουργίας, που δημιουργήθηκε στην Αθήνα, βοήθησε να γίνουμε πιο ικανοί στην πολιτική - πολιτιστική παρέμβασή μας, στην ανάπτυξη μιας πολύμορφης δραστηριότητας με συνέχεια όλη τη χρονιά. Όλη την περίοδο από το προηγούμενο Συνέδριο, στο Στέκι βρήκαν στέγη δημιουργίας δεκάδες καλλιτεχνικές ομάδες, αλλά και ομάδες φοιτητών και μαθητών που “δέθηκαν” μαζί του. Φιλοξενήθηκαν δεκάδες μικρές εκδηλώσεις, αφιερώματα, βιβλιοπαρουσιάσεις, σεμινάρια. Συγκροτήθηκαν πιο στέρεα οι πολιτιστικές ομάδες του Κεντρικού Συμβουλίου με περισσότερους νέους να συμμετέχουν σε αυτές, απέκτησαν έναν μόνιμο χώρο για τις πρόβες τους και διαμορφώθηκε μια σύγχρονη υποδομή ικανή να καλύψει τις ανάγκες λειτουργίας τους.

Χρειάζεται το επόμενο διάστημα να αναβαθμιστεί η λειτουργία του με σταθερό πρόγραμμα πολιτικών – πολιτιστικών εκδηλώσεων, στηρίζοντας πολύμορφα τη δραστηριότητα και παρέμβαση της Οργάνωσης, με αναβάθμιση συνολικά των υποδομών που διαθέτει, με τη λειτουργία μαθημάτων και σεμιναρίων, που θα συμβάλουν στην καλύτερη συγκρότηση και ανανέωση των Πολιτιστικών Ομάδων του Κεντρικού Συμβουλίου. Ταυτόχρονα χρειάζεται η πείρα των Στεκιών να επεκταθεί με τη δημιουργία τους και σε άλλες πόλεις.


 

Η πλούσια και δραστήρια λειτουργία των Οργανώσεων Βάσης της ΚΝΕ, το καθοριστικό στοιχείο για την καλλιέργεια ενιαίας θέλησης και δράσης

30.

Οργανώσεις Βάσης (ΟΒ), που αγκαλιάζουν με φροντίδα και σχέδιο τα μέλη τους, από τα πρώτα τους βήματα στην οργανωμένη ζωή, ώστε όλοι και όλες περνώντας από το επαναστατικό σχολείο να γίνουν μέλη του Κόμματος της εργατικής τάξης, να έχουν σταθερή πορεία στη μακρά διαδρομή της ταξικής πάλης.

Η βελτίωση και σταθεροποίηση της επεξεργασμένης βοήθειας σε όλα τα μέλη της ΚΝΕ, έτσι ώστε ολόπλευρα να αφομοιώνονται στην οργανωμένη ζωή και δράση, είναι κρίσιμο ζήτημα συνολικά για την πορεία ανάπτυξης της ΚΝΕ, είναι σημαντική πλευρά της οικοδόμησης. Έχουμε ευθύνη ώστε τα νέα μέλη της ΚΝΕ να εντάσσονται ομαλά στην Οργάνωση. Σε αυτήν την πορεία δεν υπάρχουν αυτονόητα. Ο πήχης της απαίτησης είναι υψηλός. Αυτό σημαίνει και αντιστοίχηση της καθοδηγητικής μέριμνας συνυπολογίζοντας την αφετηρία του κάθε νέου που οργανώνεται στην ΚΝΕ.

Σήμερα, δεν αρκεί απλώς η συνεδρίαση της ΟΒ πριν από τους κεντρικούς σταθμούς της παρέμβασης της ΚΝΕ. Βεβαίως, η συνεδρίαση όλων των ΟΒ για αυτά είναι αναντικατάστατη και πρέπει να θεωρείται δεδομένη, μαζί και η εκτίμηση που πρέπει να ακολουθεί, με ορισμένα βασικά συμπεράσματα (δυνατότητες, αδυναμίες κ.λπ.) και πώς αυτά αποτυπώνονται συγκεκριμένα στο σχέδιο της επόμενης μέρας.

Όμως, αυτή η δεδομένη θεματολογία δεν μπορεί να ανταποκριθεί στη σημερινή απαίτηση για έναν πιο πλούσιο σχεδιασμό της αυτοτελούς παρέμβασης της ΚΝΕ και της παρέμβασης των μελών και στελεχών μας στις μαζικές οργανώσεις που ο καθένας συμμετέχει. Αυτή η προσπάθεια προϋποθέτει καλή και σταθερά προσανατολισμένη εσωοργανωτική ζωή, αφομοίωση της στρατηγικής του Κόμματος, καθοδηγητική βοήθεια. Με το σχεδιασμένο, σταθερό, πολύμορφο πρόγραμμα δράσης, σε βάθος μελέτη του τι επιδρά στη συνείδηση συνολικά, την πρόβλεψη και προετοιμασία, την επεξεργασία αντίστοιχου σχεδίου ιδεολογικής, πολιτικής αντεπίθεσης. Αυτή ακριβώς η συζήτηση για το σχέδιο είναι που μπορεί να “ζωντανεύει” τη λειτουργία οργάνων και ΟΒ.

Βασικό ζήτημα παραμένει ο ισχυρός δεσμός του μέλους της ΚΝΕ με την επαναστατική στρατηγική του ΚΚΕ, με τα μεγάλα μας ιδανικά και την υπόθεση της εργατικής τάξης. Όμως, παίρνοντας υπόψη τη φυσική ηλικία και τη μεταβατική περίοδο της ζωής, που το νέο μέλος της ΚΝΕ διανύει, χρειάζεται και η αντίστοιχη πρακτική βοήθεια για να ανταπεξέρχεται όπου κι αν δρα.

Ο σχεδιασμός κάθε ΟΒ πρέπει να παίρνει υπόψη του τις συγκεκριμένες δυνατότητες όλων των μελών της, προκειμένου όλοι να προσφέρουν το μέγιστο με βάση τις δυνατότητές τους. Κάθε μέλος της ΚΝΕ πρέπει να αναλαμβάνει κατά διαστήματα την ιδιαίτερη αποστολή του, είτε αυτό αφορά τις εσωτερικές ανάγκες λειτουργίας της ΚΝΕ είτε την παρέμβασή μας, σύμφωνα με τις δυνατότητες και ικανότητές του, το χώρο ευθύνης του, τα ενδιαφέροντά του, τις ανάγκες που υπάρχουν σε κάθε ΟΒ και σε κάθε χώρο, με κριτήριο όλα τα μέλη να συμβάλλουν το μέγιστο με βάση αυτό που μπορούν και διαρκώς να βελτιώνονται. Είναι ευθύνη του Τομεακού Συμβουλίου το κάθε μέλος της ΚΝΕ να μην “βαλτώνει” στη ρουτίνα, αλλά να αναλαμβάνει συνεχώς και νέα καθήκοντα, να δοκιμάζεται σε τρόπους και μορφές δράσης, σταθερά να μελετάει βιβλία, να γίνεται όλο και καλύτερος. Τα όργανα, μέχρι και το γραφείο της ΟΒ, καθοδηγούν με πυξίδα το γεγονός ότι η ΟΒ χρειάζεται να δρα ενιαία και αποφασιστικά σαν ένας άνθρωπος, αλλά απαρτίζεται από ξεχωριστές μοναδικές προσωπικότητες, που η καθεμιά συμβάλλει στη συλλογικότητα, σύμφωνα με τις ικανότητές της.

Κάθε μέλος της ΚΝΕ καθοδηγείται όχι γενικά, αλλά για να γίνεται πιο ικανός καθοδηγητής των νέων γύρω του, να προβληματίζει και να συσπειρώνει με τις πρωτοπόρες ιδέες. Στο βαθμό που θα ξεπερνάμε στα όργανα και κατ’ επέκταση στις ΟΒ ασάφειες, θολούρα και γενικότητες στον σχεδιασμό, θα βοηθιέται η ΟΒ να επικεντρώνεται στους στόχους που αποφασίζουμε, στην υλοποίησή τους, στο δημιουργικό έλεγχο αποφάσεων και δράσεων.

Ο δρόμος για να προσεγγίζεται ο στόχος μας όλοι οι νέοι που εντάσσονται στην ΚΝΕ να γίνονται μέλη του Κόμματος περνάει μέσα από τη βελτίωση της καθοδηγητικής βοήθειας, έτσι ώστε να διαμορφώνει και να ενισχύει το συντροφικό κλίμα αλληλεγγύης και συλλογικότητας, να δυναμώνει την πίστη ότι η δεμένη ομάδα των επαναστατών που παλεύει να αλλάξει τον κόσμο ξεπερνάει σαν μια γροθιά κάθε εμπόδιο που εμφανίζεται, εντάσσοντας κάθε μέλος της ΟΒ στο σχεδιασμό και στην προσπάθεια αφομοίωσης της στρατηγικής του Κόμματος.


 

31.

Δυναμώνουμε την καθοδηγητική βοήθεια με επίκεντρο τη βελτίωση της λειτουργίας και της δράσης της ΟΒ.

Ο γραμματέας και το γραφείο της ΟΒ βρίσκονται σε άμεση καθημερινή επαφή με όλα τα μέλη της, συμβουλεύουν και βοηθούν παλιότερα και νεότερα μέλη σε όλα τα καθημερινά προβλήματα και τις νέες προκλήσεις στη δράση και τη ζωή τους, τροφοδοτούν με επιχειρήματα και εξοπλίζουν πολιτικά την ΟΒ. Το προσωπικό παράδειγμα των στελεχών αξιολογείται καθημερινά. Έχουν την πρώτη ευθύνη για το σχέδιο της ΟΒ στους χώρους που παρεμβαίνει, για την προώθηση των αποφάσεων των παραπάνω καθοδηγητικών οργάνων, για τη διάταξη των μελών της ΟΒ και την αξιοποίηση του περίγυρού της.

Εδώ βρίσκεται και μια πλευρά της απάντησης στον προβληματισμό που αναπτύχθηκε για τα μέλη της ΚΝΕ που κάτω από την πίεση διαφόρων παραγόντων και προβλημάτων δεν συμμετέχουν στη ζωή και δράση της ΟΒ, όπως θα έπρεπε, αλλά ταυτόχρονα η ΟΒ δε δίνει σε όλες τις περιπτώσεις τη μάχη για να τους στηρίξει, για να μην υποχωρήσουν. Υπαρκτές αντικειμενικές δυσκολίες στους όρους ζωής, όπως οι συνθήκες δουλειάς και οι εναλλαγές εργασιακού περιβάλλοντος, τα ωράρια, η ανεργία και τα οικονομικά προβλήματα, η πίεση από το σπίτι, προσωπικές δυσκολίες, όπως και αυτές που γεννιούνται μέσα στην ταξική πάλη μαζί με την πολύπλευρη επίθεση του αντιπάλου, δεν μπορεί να είναι δικαιολογία για μία επαναστατική οργάνωση, ότι δεν καταφέραμε να αφομοιώσουμε νέους μαχητές που κάτω από τη δράση μας έκαναν το βήμα να ενταχθούν στην ΚΝΕ. Τα μέτρα βοήθειας πρέπει έγκαιρα να παίρνονται, πριν να διαμορφωθεί στάση υποχώρησης.

Η δημιουργία προσωπικών συντροφικών δεσμών με όλα τα μέλη της ΟΒ, τον γραμματέα και τον καθοδηγητή της, του πώς οργανώνεται η εκλογοαπολογιστική διαδικασία ως και το Συνέδριο και άρα πώς εκλέγονται τα καθοδηγητικά όργανα, η μελέτη σημαντικών ντοκουμέντων και η από νωρίς παρότρυνση για διάβασμα, η ανάλυση σε σχέση με τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις και την ιδεολογική πολιτική διαπάλη που διεξάγεται, η συστηματική προσπάθεια γνωριμίας με την προοδευτική Τέχνη, με τις μεγάλες στιγμές της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος στη χώρα μας και διεθνώς, είναι πλευρές που δεν πρέπει να υποτιμώνται, όπως δείχνει η ως τώρα θετική και αρνητική μας πείρα στο ζήτημα της αφομοίωσης.

Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται ισορροπία στην καθοδηγητική βοήθεια ιδιαίτερα των εδαφικών ΟΒ λόγω του ότι απαρτίζονται από μέλη της ΚΝΕ όλων των ηλικιών και σε διαφορετικές φάσεις ζωής, σε σχέση με την οργάνωση της συλλογικής συζήτησης, το συνδυασμό προσωποποιημένης και μαζικής δουλειάς, στην κατάρτιση προγράμματος δράσης. Το να είναι η ΟΒ μόνο ομάδα εξόρμησης ή μόνο ομάδα που τα μέλη της δρουν ατομικά, ο καθένας στον χώρο του και στον προσωπικό του κύκλο, δεν μπορούν να μας πάνε μακριά. Από τη μια οι μαζικές πρωτοβουλίες της εδαφικής Τομεακής Οργάνωσης και ΟΒ χρειάζεται να γίνονται γεγονός και να προκαλούν εντύπωση σε όλους τους νέους της περιοχής, από την άλλη δε γίνεται όλες οι πρωτοβουλίες μας να είναι τέτοιου είδους. Την ατομική παρέμβαση των μελών της εδαφικής ΟΒ στο χώρο τους μπορεί να συμπληρώνει ένα πρόγραμμα δράσης που συνενώνει αρμονικά την παρέμβαση της εδαφικής ΟΒ στους χώρους που ιεραρχούμε (σχολεία, κατάρτιση, χώροι δουλειάς), μαζί με την οργάνωση μικρών εκδηλώσεων και συσκέψεων στη γειτονιά, με κορυφώσεις τις πιο κεντρικές παρεμβάσεις και εκδηλώσεις μας.

Ταυτόχρονα τα εδαφικά Τομεακά Συμβούλια πρέπει να αναμετρηθούν και με ορισμένα ζητήματα που εκφράζονται πιο έντονα στις εδαφικές ΟΒ. Εκεί συγκεντρώνονται τα μεγαλύτερα ηλικιακά μέλη της ΚΝΕ και άρα χρειάζονται μέτρα ενίσχυσης, έτσι ώστε να ανταποκριθούμε στο βασικό μας καθήκον της αιμοδότησης του ΚΚΕ. Εκεί συγκεντρώνονται τα νέα ζευγάρια που συγκατοικούν και σχεδιάζουν το μέλλον τους και απαιτείται ιδιαίτερη, έμπρακτη στήριξη. Εκεί συνδέονται τα περισσότερα μέλη της ΚΝΕ μετά τις σπουδές τους με πείρα από τις Οργανώσεις των ΑΕΙ-ΤΕΙ. Απαιτείται να κατακτήσουμε μέθοδο στήριξης και προσαρμογής τους σε νέα καθήκοντα και διαφορετικά ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι εδαφικές ΟΒ. Εκεί πέφτει το βάρος του συντονισμού των μελών της ΚΝΕ από κλαδικές και φοιτητικές οργανώσεις για την παρέμβαση σε έναν χώρο, τη διακίνηση του “Ριζοσπάστη” κ.ά.


 

32.

Όργανα που σχεδιάζουν με προοπτική την έγκαιρη ανάδειξη νέων στελεχών, την κομμουνιστική διαπαιδαγώγησή τους, τη διάταξή δυνάμεων σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ιεραρχήσεις μας.

Η παρακολούθηση από τα όργανα της πορείας ενός μέλους ή στελέχους της ΚΝΕ και ο σχεδιασμός για την ανάδειξή του ή τον καταμερισμό του σε μια νέα χρέωση απαιτεί καλύτερη, έγκαιρη εξέταση και μέτρα. Δεν αρκεί μια γενική ματιά σε σχέση με το ποιος τώρα ανταποκρίνεται και πρωτοστατεί στη δουλειά, ποιος έχει ή δεν έχει ελεύθερο χρόνο, όπως λέγεται συχνά.

Στα πλαίσια των οργάνων ο καταμερισμός των μετώπων και της καθοδηγητικής ευθύνης χρειάζεται πιο θαρρετά περισσότεροι σύντροφοι και συντρόφισσες να εναλλάσσονται σε διάφορα καθήκοντα, ώστε να μην αποκτούν μονομέρεια, αλλά και για να γενικεύεται η πείρα και να μην συσσωρεύεται σε λίγα στελέχη.

Δεδομένης της μόνιμης ανανέωσης του στελεχικού δυναμικού, ο μακροπρόθεσμος σχεδιασμός και η έγκαιρη προετοιμασία ανάδειξης νέων στελεχών, ιδιαίτερα με εργατική καταγωγή και από την εργαζόμενη νεολαία, χρειάζεται να είναι μόνιμα στον προσανατολισμό των οργάνων της ΚΝΕ.

Αυτό προϋποθέτει μεταξύ άλλων την έγκαιρη σύνδεση μελών και στελεχών που αλλάζουν χώρο ευθύνης, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στην κατάρτιση, σε χώρους δουλειάς, σε άλλη εδαφική Οργάνωση ώστε να σχεδιάζεται σε όλες τις Οργανώσεις η αξιοποίηση και διάταξη των διαθέσιμων δυνάμεων της ΚΝΕ. Δεν έχουμε ξεπεράσει ακόμα ορισμένες αδικαιολόγητες καθυστερήσεις στη σύνδεση συντρόφων από και προς τις νέες τους Οργανώσεις, θέμα που αφορά βασικά το ΚΣ, και δημιουργεί ουσιαστικά προβλήματα στην καθοδηγητική δουλειά και την ομαλή λειτουργία των ΟΒ και των οργάνων.

Οι άξονες του προσανατολισμού μας στην ανάδειξη στελεχών μπορούν ενιαία να εξασφαλίζονται μέσω της συλλογικής συζήτησης και της πρωτοπόρας δράσης σε κάθε χώρο, της καθημερινής μας λειτουργίας και της αναντικατάστατης βοήθειας του Κόμματος.

Η φροντίδα για την ιδεολογική-πολιτική επάρκεια με το πέρασμα από κύκλους εσωοργανωτικής μόρφωσης, αλλά και την καλλιέργεια της προσπάθειας στην ατομική μελέτη, στον εμπλουτισμό της μαρξιστικής βιβλιοθήκης πρέπει να είναι μία αδιαμφισβήτητη βάση για κάθε υποψήφιο στέλεχος της ΚΝΕ.

Η δημιουργία στενού αδιάρρηκτου δεσμού με τον “Ριζοσπάστη” και τον “Οδηγητή” και η διαμόρφωση καθημερινής συνήθειας με βάση αυτό, που κατακτιέται στην καθημερινότητα, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται ο κατάλληλος χρόνος.

Η διεύρυνση του προσωπικού του περίγυρου και η πρωτοπόρα δράση για το τράβηγμα νέων στον οργανωμένο αγώνα, την επαναστατική πάλη.

Η έγνοια για τις ιδιαίτερες εξελίξεις στον χώρο παρέμβασης που απασχολούν τη νεολαία ή που χρειάζεται να παρθούν υπόψη στον σχεδιασμό.

Η έγνοια για τη συνολική πορεία ανάπτυξης της ΟΒ και της δράσης της, η δημιουργία κλίματος συντροφικότητας και κομμουνιστικής αλληλεγγύης μεταξύ όλων των μελών της ΚΝΕ, πρώτα απ’ όλα με το προσωπικό παράδειγμα.

Η καλλιέργεια κλίματος που ενισχύει την αντοχή και τη συνειδητή πειθαρχεία, την πίστη στα μεγάλα ιδανικά μας και στον επαναστατικό σκοπό. Το χτίσιμο σεμνού και σταθερού χαρακτήρα, η ανιδιοτέλεια και η αταλάντευτη στάση στις δυσκολίες, προσωπικές και άλλες.

Η επαγρύπνηση για τους διάφορους μηχανισμούς του αντιπάλου στο χώρο παρέμβασής μας και τον σχεδιασμό του.

Η τήρηση του καταστατικού της ΚΝΕ και των αρχών λειτουργίας της ως νεολαίας του ΚΚΕ, η καταπολέμηση της γενικότητας και της ασάφειας, της απόστασης λόγων και έργων.


 

33.

Η βελτίωση των Οικονομικών της Οργάνωσης, υλική δύναμη στον αγώνα.

Η ΚΝΕ έδωσε τη μάχη, στο πλευρό του Κόμματος για να μπορέσει να ανταπεξέλθει και στο καθήκον της συγκέντρωσης εσόδων. Δε χωρά όμως καμία επανάπαυση. Χρειάζεται να είμαστε σε ετοιμότητα για όξυνση του αντικομμουνισμού, της επίθεσης της αστικής τάξης και του κράτους της, με επίκεντρο τα οικονομικά του Κόμματος, όχι μόνο σε ιδεολογικό επίπεδο, αλλά και πρακτικά με την υλοποίηση των αντιδραστικών μέτρων που θέλουν ονομαστικοποίηση των ενισχυτών των κομμάτων. Το Κόμμα έχει δηλώσει ξεκάθαρα ότι δε θα πειθαρχήσει, αλλά αυτό χρειάζεται και αντίστοιχη βελτίωση της δουλειάς μας, ώστε το Κόμμα να έχει οικονομική αυτοτέλεια στις σημερινές, αλλά και σε πιο σύνθετες συνθήκες.

Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ δρουν, δρούσαν και θα δρουν πάντα στηριζόμενα στις συνδρομές και τις εισφορές των μελών και των φίλων. Η μηνιαία και έγκαιρη απόδοση της συνδρομής από όλα τα μέλη της ΚΝΕ είναι όρος και προϋπόθεση για την υλοποίηση των αποφάσεων της Οργάνωσης. Για να μπορεί η ΚΝΕ να έχει επαγγελματικά στελέχη, να μπορεί να φτάνει η καθοδήγηση σε όλους τους συντρόφους μας και στο πιο απομακρυσμένο χωρίο ή νησί, να μπορούμε να διακινούμε προπαγανδιστικά διαφωτιστικά υλικά, να εκδίδουμε βιβλία, να οργανώνουμε πολύμορφες πολιτικές εκδηλώσεις, να λειτουργούμε Στέκια Πολιτισμού και Νεανικής Δημιουργίας.

Έχει ιδιαίτερη σημασία τα μέλη της ΚΝΕ, από τα πρώτα βήματα της οργανωμένης τους ζωής, να “εκπαιδεύονται” να διαμορφώνουν ένα δίκτυο σταθερών ενισχυτών από τους νέους και τις νέες που δίνουμε μαζί καθημερινά μικρές και μεγάλες μάχες. Να διαπαιδαγωγούνται να απευθύνονται με θάρρος, όπου κι αν βρίσκονται για την οικονομική ενίσχυση του Κόμματος.

Η ΚΝΕ έχει αποκτήσει πείρα να δίνει με επιτυχία τη μάχη της δίμηνης Οικονομικής Εξόρμησης, να υπερκαλύπτει τα πλάνα της. Έχει κατακτήσει να διοργανώνει μεγάλες – πολύμορφες εκδηλώσεις, με κορύφωση τα Φεστιβάλ, που απαιτούν σημαντική δουλειά οικονομικής ενίσχυσης, αλλά και οικονομικού σχεδιασμού. Σε αυτήν την πείρα και τη δυνατότητα μπορούμε να στηριχτούμε για να πετύχουμε άνοδο της σταθερής οικονομικής δουλειάς, αύξηση των εσόδων.

Με πρώτη ευθύνη του νέου Κεντρικού Συμβουλίου να κάνουμε ένα αποφασιστικό βήμα στην πιο συστηματική και μελετημένη ενασχόληση όλων των οργάνων με τα οικονομικά της Οργάνωσης με επίκεντρο την ΟΒ, τη συνδρομή και την οικονομική δουλειά από όλα τα μέλη της ΚΝΕ. Η συγκρότηση και λειτουργία Επιτροπής Οικονομικών του ΚΣ βοήθησε σε αυτήν την κατεύθυνση.


 

34.

Η διεθνής δράση της ΚΝΕ.

Τα καθήκοντα της ΚΝΕ στο διεθνές κίνημα απορρέουν από τον διεθνή χαρακτήρα της ταξικής πάλης και υπηρετούν τον στόχο της ισχυροποίησης των Κομμουνιστικών Νεολαιών (ΚΝ) και τον συντονισμό της δράσης τους, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα ρεύμα που θα συμβάλλει στον αγώνα για τα δικαιώματα της νεολαίας και στην αναζωογόνηση του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος με νέες δυνάμεις.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν από το 11ο Συνέδριο, η δράση της ΚΝΕ συμβάδιζε με την προσπάθεια του Κόμματος για την ανασυγκρότηση του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος και δούλεψε με βασική προτεραιότητα την ενίσχυση της συζήτησης, της κοινής δράσης και τον συντονισμό των ΚΝ. Σε αυτήν την κατεύθυνση αναπτύξαμε και βαθύναμε τις διμερείς μας σχέσεις με δεκάδες ΚΝ, προβάλαμε την πολιτική και τις επεξεργασίες του Κόμματος και της ΚΝΕ, ανταλλάξαμε πολύτιμη πείρα για την προσπάθεια ισχυροποίησης των ΚΝ σε κάθε χώρα. Η ΚΝΕ με τη δράση της στην Ελλάδα και στο διεθνές κίνημα έχει αποκτήσει κύρος ανάμεσα στις ΚΝ, πολλές οργανώσεις παρακολουθούν με ενδιαφέρον τις επεξεργασίες μας, συνολικά η δράση της Οργάνωσής μας επιδρά θετικά.

Σήμερα στις συνθήκες που το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα βρίσκεται σε υποχώρηση, αποτελεί ελπιδοφόρο γεγονός πως υπάρχουν ΚΝ που με τη στήριξη των κομμάτων τους αναπτύσσουν τα επαναστατικά τους χαρακτηριστικά, δεν υποτάσσονται στον αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων, κάνουν αξιόλογη προσπάθεια να ισχυροποιήσουν τους δεσμούς με νέους και νέες από την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, ενώ πολλές από αυτές αντιμετωπίζουν ανυποχώρητα τις διώξεις, τον αντικομμουνισμό και την κρατική καταστολή. Αποτελεί διεθνιστικό καθήκον της ΚΝΕ να συνεχίζει να στηρίζει αυτήν την προσπάθεια με όλες της τις δυνάμεις.

Συγκεκριμένα:

Η Οργάνωσή μας δούλεψε για την αναβάθμιση των Συναντήσεων Ευρωπαϊκών Κομμουνιστικών Νεολαιών (ΣΕΚΝ), ως μιας περιφερειακής μορφής συζήτησης και συντονισμού της δράσης των ΚΝ, που αποτελεί σημαντική κατάκτηση για τις οργανώσεις της Ευρώπης. Στα πλαίσια των ΣΕΚΝ προωθήσαμε κοινές ιστοσελίδες για την ανάδειξη της συντονισμένης δράσης των ΚΝ, για τα 70χρονα από την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, για το ζήτημα των μεταναστών και των προσφύγων και τα 100χρονα της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης. Το 2018 η ΣΕΚΝ φιλοξενήθηκε από την ΚΝΕ όπου μπήκαν στο επίκεντρο τα ζητήματα της ανασύνταξης του κινήματος των μαθητών και των φοιτητών, η παρέμβαση των ΚΝ στους νέους εργαζόμενους.

• Ιδιαίτερη σημασία έχουν τα Διεθνή Ιδεολογικά Σεμινάρια της ΚΝΕ στα οποία συζητήθηκαν θεωρητικά-πολιτικά ζητήματα και πραγματοποιήθηκαν στα πλαίσια του Φεστιβάλ ΚΝΕ - Οδηγητή αλλά και το Διεθνές Σεμινάριο το 2017 στη Θεσσαλονίκη με θέμα τη στάση των κομμουνιστών στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Σε αυτήν την κατεύθυνση έχει συμβάλει θετικά η μετάφραση, σε άλλες γλώσσες, ντοκουμέντων της ΚΝΕ, όπως οι εκδόσεις του ΚΣ “Αλήθειες και ψέματα για το σοσιαλισμό”, η διακήρυξη του ΚΣ για τα 50 χρόνια της ΚΝΕ κ.ά.

• Πραγματοποιήθηκαν κοινές εκδηλώσεις όπως η εκδήλωση του ΚΣ για το Προσφυγικό στη Θεσσαλονίκη το 2017 με συμμετοχή 5 ΚΝ, η κοινή εκδήλωση με την ΚΝ Τουρκίας στη Χίο το 2018 κ.ά.

• Πρωτοστατήσαμε σε διεθνείς καμπάνιες, όπως η Διεθνής Μέρα Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό το 2018, σε κοινές ανακοινώσεις και ψηφίσματα αλληλεγγύης, όπως το κάλεσμα αλληλεγγύης προς τους πρόσφυγες-θύματα του ιμπεριαλιστικού πολέμου, το ψήφισμα για τις αντικομμουνιστικές διώξεις ενάντια σε ΚΝ, το ψήφισμα ενάντια στις διώξεις μελών της ΚΝΕ για την αντιιμπεριαλιστική τους δράση, που στηρίχθηκαν από δεκάδες ΚΝ από όλο τον κόσμο.

• Η ΚΝΕ ανταποκρίθηκε σε προσκλήσεις και συμμετείχε σε συνέδρια και εκδηλώσεις ΚΝ σε πολλές χώρες.

Συνολικά, η πορεία των ΚΝ θα είναι άρρηκτα δεμένη με την πορεία επαναστατικής ανασυγκρότησης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, των ΚΚ. Η διαδικασία αυτή δεν θα είναι ευθύγραμμη, θα είναι μακρόχρονη και ευάλωτη σε πισωγύρισμα, ιδιαίτερα σε καμπές των εξελίξεων, όπως ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος κ.ά. Στις ΚΝ αντανακλώνται τα ιδεολογικά και πολιτικά προβλήματα του διεθνούς κινήματος, όπως αυτά εκφράζονται ιδιαίτερα μετά την αντεπανάσταση στην ΕΣΣΔ και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες, ενώ ταυτόχρονα υπάρχουν και ιδιαίτερα ζητήματα στην ιδεολογικοπολιτική διαπάλη. Σε αυτές τις συνθήκες η ΚΝΕ, με τη στήριξη του Κόμματος ,δίνει μια σύνθετη και απαιτητική ιδεολογικοπολιτική μάχη στο διεθνές κίνημα.

Τα προηγούμενα χρόνια ήταν θετική η συμβολή της Οργάνωσής μας στην απόκρουση της προσπάθειας οπορτουνιστικών και σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων στο διεθνές κίνημα για τη συκοφάντηση και διαστρέβλωση των θέσεων του ΚΚΕ, για την απομόνωση του KKE και στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, ιδιαίτερα την περίοδο που αναδείχτηκε σε κυβέρνηση. Συνολικά η πείρα της αντιλαϊκής διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ, τεκμηριώνει και ενισχύει το ιδεολογικοπολιτικό μέτωπο στο διεθνές κίνημα, απέναντι σε δυνάμεις που έχουν στην καρδιά της πολιτικής τους την σοσιαλδημοκρατικού τύπου διαχείριση του καπιταλισμού και τις λεγόμενες “αριστερές” και “προοδευτικές” κυβερνήσεις. Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται τόσο από την εμπειρία των “προοδευτικών” κυβερνήσεων στη Λατινική Αμερική, όσο και από την ιστορική, αλλά και την σύγχρονη πείρα των σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων στην Ευρώπη, όπως π.χ. σε Πορτογαλία και Ισπανία.

Η ΚΝΕ θα συνεχίσει με σταθερότητα να δείχνει την έμπρακτη αλληλεγγύη της στους λαούς που αγωνίζονται και βρίσκονται στο στόχαστρο της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας, όπως είναι οι λαοί της Κούβας, της Βενεζουέλας, της Κύπρου, της Συρίας, της Παλαιστίνης κ.ά.

Η δράση της ΚΝΕ για την ισχυροποίηση του προσανατολισμού της ΠΟΔΝ.

Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Δημοκρατικών Νεολαιών (ΠΟΔΝ) από την ίδρυσή της το 1945 έχει σημαντική συμβολή στην ανάπτυξη της αντιιμπεριαλιστικής πάλης των νέων και της αλληλεγγύης ανάμεσα στους λαούς. Η υποχώρηση του διεθνούς επαναστατικού κινήματος μετά τις αντεπαναστατικές ανατροπές 1989-91 δεν μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστη την ΠΟΔΝ. Σήμερα συνεχίζει να αποτελεί χώρο συσπείρωσης και δράσης δεκάδων οργανώσεων από όλο το κόσμο. Στα πλαίσια της συνυπάρχουν ΚΝ με επαναστατικά χαρακτηριστικά, αλλά και με οπορτουνιστικές δυνάμεις, γεγονός που αντικειμενικά κάνει τις εξελίξεις αντιφατικές. Η ΚΝΕ δίνει σταθερά τη μάχη ώστε η αντιιμπεριαλιστική πάλη στην ΠΟΔΝ να στοχεύει στον πραγματικό αντίπαλο, τα μονοπώλια, τις κυβερνήσεις τους, τις διεθνείς ιμπεριαλιστικές συμμαχίες ΕΕ/ΝΑΤΟ, να στρέφεται ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις αιτίες που τους γεννούν. Το επόμενο διάστημα θα συνεχιστεί και θα οξυνθεί η διαπάλη με οργανώσεις που αποσπούν τον ιμπεριαλισμό από το οικονομικό του περιεχόμενο, που στηρίζουν κυβερνήσεις αστικής διαχείρισης, που θέλουν να αξιοποιούν την ΠΟΔΝ ως μέσο για την επίτευξη διακρατικών συμφωνιών, προσδένοντάς την στο άρμα της μίας ή της άλλης κυβέρνησης.

Σε αυτά τα πλαίσια εκφράστηκε η διαπάλη στο 19ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών (ΠΦΝΦ), που πραγματοποιήθηκε στη Ρωσία. Η ΚΝΕ αγωνίστηκε από θέσεις αρχών, με μαχητικότητα και επιμονή, για να τεθούν τα σωστά κριτήρια που θα εξασφάλιζαν την επιτυχία του Φεστιβάλ, ήρθε σε αντιπαράθεση με την προσπάθεια του ρωσικού κράτους να εμπλακεί στο Φεστιβάλ, με σκοπό να αλλοιώσει το αντιιμπεριαλιστικό του περιεχόμενο.

Η ΚΝΕ, μαζί με άλλες ΚΝ, δίνει τη μάχη ενάντια σε λαθεμένες απόψεις στο διεθνές κίνημα που απορρίπτουν την ανάγκη ενίσχυσης της κοινής δράσης και των μορφών συντονισμού των ΚΝ, που επιχειρούν να μειώσουν αυτή τη σημαντική προσπάθεια με χαρακτηρισμούς περί σεχταρισμού και τον ισχυρισμό πως έρχεται σε αντιπαράθεση με τη δράση της ΠΟΔΝ. Η πείρα δείχνει πως η συζήτηση, ο υγιής προβληματισμός, ο συντονισμός και η κοινή δράση των ΚΝ, όχι μόνο δεν είναι εμπόδιο για την ενίσχυση της ΠΟΔΝ, αλλά αναγκαία προϋπόθεση για τη διασφάλιση του αντιιμπεριαλιστικού της χαρακτήρα, είναι το στέρεο έδαφος και για τον προσανατολισμό και την ενίσχυση της δράσης της ΠΟΔΝ, ώστε να συμβάλει στην κινητοποίηση δυνάμεων, οργανώσεων, ενάντια στις πολιτικές του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων και των ενώσεών τους, τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους. Το επιχείρημα περί σεχταρισμού είναι αβάσιμο και επιζήμιο, βάζει εμπόδια στη διεθνή κοινή δράση των κομμουνιστών και έρχεται σε αντίθεση με την πείρα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, όπως προκύπτει από τις περιφερειακές και διεθνείς συναντήσεις των Κομμάτων. Η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο περιθώριο του 19ου ΠΦΝΦ με την συμμετοχή 36 ΚΝ από όλο τον κόσμο για τον εορτασμό των 100 χρόνων από την μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση, απέδειξε πως παρά τις ιδεολογικοπολιτικές διαφορές ανάμεσα στις οργανώσεις, υπάρχει σημαντικό έδαφος και ανάγκη ενίσχυσης της συζήτησης και της κοινής δράσης σε διεθνές επίπεδο ανάμεσα στις Κομμουνιστικές Νεολαίες.

Το επόμενο διάστημα η ΚΝΕ με την καθοδηγητική συμβολή του ΚΚΕ χρειάζεται να ισχυροποιήσει ακόμα περισσότερο την παρέμβαση και τη δράση της στο διεθνές κίνημα. Βασικοί άξονες αυτής της παρέμβασης χρειάζεται να είναι:

  • Η υπεράσπιση της αναγκαιότητας και της επικαιρότητας του σοσιαλισμού, των αρχών της σοσιαλιστικής επανάστασης και των νομοτελειών της σοσιαλιστικής οικοδόμησης σε αντιπαράθεση με θέσεις που καλλιεργούνται στη νεολαία και προβάλλουν ως σοσιαλισμό διάφορες εκδοχές καπιταλιστικής διαχείρισης όπως “σοσιαλισμός του 21ου αιώνα”, “σοσιαλισμός με αγορά” κ.ά. Την αποκάλυψη επιλογών που εισάγουν στη νεολαία αντιλήψεις περί στήριξης αστικών κυβερνήσεων και κοινοβουλευτικού δρόμου προς τον σοσιαλισμό κ.ά.
  • Η υπεράσπιση της ιστορίας και των αξιών του κομμουνιστικού κινήματος, την προσφορά του στην πάλη των λαών σε αντιπαράθεση με τον αντικομμουνισμό και τη συκοφάντηση του σοσιαλισμού από τις επιθέσεις και διαστρεβλώσεις αστικών και οπορτουνιστικών δυνάμεων.
  • Την ενίσχυση της συντονισμένης πάλης των ΚΝ και της νεολαίας κατά των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και πολέμων, την όξυνση της αντιπαράθεσης με τις αστικές τάξεις και κυβερνήσεις σε κάθε χώρα, την ένταση του αγώνα κατά του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, κατά των στρατιωτικών βάσεων.
  • Η συμβολή της ΚΝΕ στην πάλη των νέων κομμουνιστών για την ενίσχυση και ανασύνταξη του εργατικού-λαϊκού κινήματος σε διεθνές επίπεδο.
  • Η καταπολέμηση του διαβρωτικού ρόλου του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) και παρόμοιων οπορτουνιστικών οργανώσεων με τις οποίες συνεργάζεται. Να αποκρουστεί η προσπάθειά τους να διεισδύουν στη νεολαία, να υπονομεύσουν ριζοσπαστικά σκιρτήματα και να χειραγωγήσουν την πάλη της.
  • Η στήριξη των προσπαθειών του ΚΚΕ για τη “Διεθνή Κομμουνιστική Επιθεώρηση” (ΔΚΕ) και την “Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Πρωτοβουλία” για τη δημιουργία των όρων για τη συγκρότηση μαρξιστικού-λενινιστικού πόλου στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα με στόχο την επαναστατική του ανασυγκρότηση.

Είμαστε σίγουροι ότι το 12ο Συνέδριο θα βγάλει την Οργάνωσή μας πιο γερή, πιο ικανή στο κέρδισμα νεανικών συνειδήσεων με την ανατρεπτική πολιτική του ΚΚΕ. Μπορούμε να κάνουμε πράξη το σύνθημα του 12ου Συνεδρίου «Πιο πολλοί, πιο ικανοί, ανοίγουμε το δρόμο για το πραγματικά σύγχρονο και νέο, για έναν κόσμο “στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων”, τον Σοσιαλισμό». Είμαστε αισιόδοξοι ότι ο 21ος αιώνας θα είναι αιώνας νέων εξεγέρσεων, νέων σοσιαλιστικών επαναστάσεων.

«Όποιος γονατισμένος είναι, όρθιος να σηκωθεί!
Όποιος χαμένος είναι, να παλέψει!
Όποιος την κατάστασή του έχει αναγνωρίσει, πώς να εμποδιστεί;
Γιατί οι νικημένοι του σήμερα είναι οι νικητές του αύριο
Και το Ποτέ γίνεται: Σήμερα ακόμα!»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

 

Το Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ


Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας © 2016