Με σύνθημα «80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας: Με το ΚΚΕ μπροστά και τον λαό πρωταγωνιστή γράφεται Ιστορία! Συνεχίζουμε μέχρι τη νίκη!», η φετινή 35η Αντιιμπεριαλιστική Κατασκήνωση της ΚΝΕ πραγματοποιείται στο Βίτσι από 1η έως 5 Ιούλη.
Σε μια περιοχή που γράφτηκαν μερικές από τις πιο λαμπρές και ένδοξες σελίδες του ΔΣΕ. Εκεί, όπου κάθε σημείο, κάθε χωριό κρύβει και μια ιστορία και ακόμα και σήμερα συναντάς τα ίχνη των μαχητών και των μαχητριών του ΔΣΕ.
Στο Βίτσι ήταν η έδρα του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ, της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης, της ΚΕ του ΚΚΕ. Στις περιοχές που ήλεγχε ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας διαμορφώθηκαν νέοι λαογέννητοι θεσμοί εξουσίας, δημιουργήθηκε η «Ελεύθερη Ελλάδα».
Σε αυτά τα μέρη, σε αυτά τα μονοπάτια, που γράφτηκαν ηρωικές σελίδες της ταξικής πάλης στη χώρα μας, θα πατήσουν οι σημερινοί νέοι και νέες στην 35η Αντιιμπεριαλιστική Κατασκήνωση της ΚΝΕ, συμμετέχοντας σε ένα ζωντανό μάθημα Ιστορίας και επαναστατικής διαπαιδαγώγησης, μπολιάζοντας τη συνείδησή τους, καθώς πλάι στα κείμενα, τις φωτογραφίες, τις εξιστορήσεις, θα έχουν πλέον και την εικόνα του τόπου, τα ανεξίτηλα σημάδια των μαχητών και μαχητριών που πότισαν με το αίμα τους τούτη τη γη.
Το πρόγραμμα της Κατασκήνωσης περιλαμβάνει πολύμορφη δραστηριότητα, εκδηλώσεις, συζητήσεις, συναυλίες, αφιερώματα και γλέντια! Στον χώρο της θα λειτουργούν βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής» και έκθεση για τα 80χρονα από την ίδρυση του ΔΣΕ, όπου θα πραγματοποιούνται οργανωμένες ξεναγήσεις.
Παράλληλα, την Πέμπτη και το Σάββατο θα γίνουν επισκέψεις ομάδων κατασκηνωτών σε τοπόσημα, μνημεία και μουσεία του νομού Φλώρινας που είναι συνδεδεμένα με τον αγώνα του ΔΣΕ. Επίσης, το Σάββατο θα γίνει η αποκάλυψη του συγκροτήματος των Υγειονομικών Υπηρεσιών του ΔΣΕ στο χωριό Τίρνοβο καθώς και τα εγκαίνια της μόνιμης έκθεσης.
Την Κυριακή 5 Ιούλη στις 11 π.μ. θα πραγματοποιηθεί μεγάλη πολιτική συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία της Φλώρινας (πλατεία Γεωργίου Μόδη). Χαιρετισμό θα απευθύνει ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Θα μιλήσει ο Θοδωρής Κωτσαντής, Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ. Θα ακολουθήσουν πορεία και κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο της ΚΕ του ΚΚΕ για τους πεσόντες μαχητές του ΔΣΕ στη Μάχη της Φλώρινας.
Σε τούτα εδώ τα βουνά ο λαός με τον στρατό του, τον ΔΣΕ, έγραψαν τις πιο ηρωικές σελίδες της σύγχρονης Ιστορίας. Εδώ για λίγα χρόνια υπήρξε μια Ελλάδα πραγματικά Ελεύθερη.
Στην ευρύτερη περιοχή του Βίτσι η στρατιωτική αναμέτρηση δεν είχε ανάπαυλα σε όλη τη διάρκεια της τετραετίας 1946-'49. Μέσα από δεκάδες μικρές ή μεγάλες μάχες ο ΔΣΕ υπερασπίστηκε την επικράτεια της λαϊκής εξουσίας εκείνης της περιόδου. Μικρές σχετικά δυνάμεις του ΔΣΕ έδωσαν σημαντικά χτυπήματα στον αστικό στρατό.
«Ο ΔΣΕ ήταν επαναστατικός λαϊκός στρατός που αγωνίστηκε με το όπλο στο χέρι, για να γίνει ο λαός αφέντης στον τόπο του. Πολέμησε απέναντι στην εγχώρια αστική τάξη, τα πολιτικά της κόμματα, "δεξιά" και "κεντρώα", το κράτος της και τους ισχυρούς συμμάχους της, τη Μεγάλη Βρετανία και τις ΗΠΑ. Χωρίς τη στρατιωτική, οικονομική και πολιτική στήριξη των τελευταίων, η αστική τάξη στην Ελλάδα δεν θα μπορούσε να επικρατήσει. Για πρώτη φορά η αστική τάξη της Ελλάδας γνώρισε τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την κυριαρχία της.
Ο ΔΣΕ εξέφραζε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, της φτωχής αγροτιάς και των αυτοαπασχολούμενων των πόλεων. Περίπου το 80% των μαχητών του ήταν νέοι και νέες, σαν εμάς. Εργάτες και εργάτριες, αγρότες, άντρες και γυναίκες της υπαίθρου, άνθρωποι που πήραν την υπόθεση του αγώνα στα χέρια τους. Ο λαός στήριζε τον ΔΣΕ με εφόδια, με νέους μαχητές, με κάθε μορφή βοήθειας», σημειώνει η ΚΝΕ στο κάλεσμά της μπροστά στην 35η Αντιιμπεριαλιστική Κατασκήνωση.
Τα αποτυπώματα αυτής της εποποιίας παραμένουν και σήμερα ολοζώντανα στο βουνό. Το πέρασμα του χρόνου έχει αφήσει τα σημάδια του, αλλά ακόμα και σήμερα, σε αυτά τα χώματα, στα υψώματα, στα αμπριά, στα κακοτράχαλα περάσματα, βρίσκεις υπολείμματα πολεμικού υλικού, αλλά και υποδομές που αναδύονται στην επιφάνεια κουβαλώντας στα σπλάχνα τους το μεγαλείο του ΔΣΕ.
Για παράδειγμα, στην Πύλη Πρεσπών, όπου μέσα σε χαράδρα, σε αμπριά και καλύβες στεγαζόταν η έδρα του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ, της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης και της ΚΕ του ΚΚΕ. Εκεί βρίσκεται και η σπηλιά του Νίκου Ζαχαριάδη, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, που θα επισκεφτούν οι νέοι και οι νέες στο πλαίσιο της Αντιιμπεριαλιστικής Κατασκήνωσης της ΚΝΕ.
Η συγκρότηση της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης (ΠΔΚ) αποφασίστηκε στην 3η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (12 - 15 Σεπτέμβρη 1947) που διαπίστωνε ότι «συμπαγής και εκτεταμένη Ελεύθερη Ελλάδα με δική της κυβέρνηση είναι το πρώτο βήμα για να σωθεί η Ελλάδα, η ακεραιότητα, η ανεξαρτησία της, η δημοκρατία».
Μετά την έκδοση των καταστατικών διατάξεων και πράξεων του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ, η εξουσία περνάει στα χέρια του λαού και στο Βίτσι θεμελιώνεται η λαϊκή εξουσία με τη δημιουργία λαογέννητων θεσμών όπως τα Λαϊκά Συμβούλια και η Λαϊκή Δικαιοσύνη.
Τα Λαϊκά Συμβούλια σε κάθε χωριό στην περιοχή του Βίτσι ασχολούνται με όλα τα ζητήματα που αφορούν τη ζωή των κατοίκων τους. Την άνοιξη του 1948 στα λεύτερα χωριά της Φλώρινας υπάρχουν 21 Λαϊκά Συμβούλια με ανάλογα Λαϊκά Δικαστήρια.
Ολα αυτά τα χρόνια επισκευάστηκαν και φτιάχτηκαν καινούργιοι δρόμοι, γέφυρες, δημιουργήθηκαν νοσοκομεία, αναρρωτήρια, κατεστραμμένα σπίτια ανοικοδομήθηκαν, πόσιμο νερό μεταφέρθηκε εκεί που δεν υπήρχε... Στα ελεύθερα χωριά της Φλώρινας ιδρύθηκε νοσοκομείο και υπολόγιζαν ότι τους πρώτους 4 μήνες εξετάστηκαν πάνω από 1.000 φτωχοί αγρότες, ενώ θεραπεύτηκε μέχρι και κόσμος που έπασχε από ελονοσία, μια ασθένεια που βασάνιζε τον κόσμο εκείνη την εποχή.
Στα 2,5 χρόνια της ύπαρξης της Ελεύθερης Ελλάδας υπολογίζεται ότι έγινε μια απίστευτη κινητοποίηση παραγωγικών δυνάμεων σε κατασκευαστικά, αντιπλημμυρικά και υδρευτικά έργα, στην οικοδόμηση νοσοκομείων, σχολείων, στην αγροτική παραγωγή, δίνοντας γη, σπόρους και εργαλεία στους καλλιεργητές.
Λαμπρή αποτύπωση της οργάνωσης των λαογέννητων θεσμών στην Ελεύθερη Ελλάδα, της συμμετοχής του λαού των χωριών της περιοχής, που καθένα από αυτά ήταν και κάστρο αγώνα, που δεν υπήρχε οικογένεια που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να μη συμμετείχε ή να μη στήριξε τον ΔΣΕ, είναι το Μουσείο ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - ΔΣΕ στην Καλλιθέα Πρεσπών. Τα εκθέματα δείχνουν τους κατοίκους της περιοχής, που ήταν ελεύθερη σε όλο τον τρίχρονο αγώνα, να συμμετέχουν σε λαϊκές συνελεύσεις, να καλλιεργούν συλλογικά τη γη, να βοηθούν τον ΔΣΕ στα οχυρά του, να θάβουν τους νεκρούς τους με την ντόπια μουσική των χάλκινων...
Στον περιβάλλοντα χώρο έχουν χαραχτεί τα ονόματα περίπου 1.600 νεκρών μαχητών και μαχητριών που έπεσαν στη μάχη από το 1940 έως το 1949 και κατάγονται από τα 48 χωριά των Πρεσπών και της περιοχής του Βίτσι. Τα αποκαλυπτήρια αυτού του μνημείου έγιναν το 2024.
Τα υλικά που φιλοξενεί το Μουσείο πιστοποιούν την ιστορική διαδρομή από την έναρξη της τριπλής Κατοχής και τις πρώτες προκηρύξεις για ξεσηκωμό από την αντιστασιακή οργάνωση «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», την εμφάνιση των πρώτων ομάδων του ΕΛΑΣ, τη δράση των Λαϊκών Συμβουλίων σ' όλη την ελεύθερη περιοχή. Παρουσιάζονται μοναδικά ντοκουμέντα από τις μέρες της Απελευθέρωσης, αλλά και το όργιο τρομοκρατίας που ακολούθησε σε βάρος των λαϊκών αγωνιστών.
Το μεγαλείο της τρίχρονης εποποιίας ξεδιπλώνεται μέσα από κάθε επαφή και γνωριμία με τα τεράστια επιτεύγματα της Υγειονομικής Υπηρεσίας του ΔΣΕ.
Τα θαυμαστά έργα της υγειονομικής υπηρεσίας του ΔΣΕ αναδεικνύονται και στο Βροντερό, όπου υπάρχουν η προτομή και η σπηλιά του Πέτρου Κόκκαλη, γιατρού - καθηγητή Χειρουργικής και υπουργού στην Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση.
Η οργάνωση και η ανάπτυξη του Υγειονομικού του ΔΣΕ υπήρξε ένας πραγματικός άθλος. Ξεκίνησε από το μηδέν και με απίστευτους κόπους, θυσίες, αυταπάρνηση έφτιαξε νοσοκομεία, χειρουργεία, περιέθαλψε τραυματίες, παρείχε ιατρική φροντίδα στους κατοίκους της περιοχής του Βίτσι, κοινώς δημιούργησε υγειονομικές υπηρεσίες που ο αστικός στρατός ούτε να φανταστεί δεν μπορούσε.
Το νοσοκομείο στο Τίρνοβο στο Βίτσι ήταν ένα νοσοκομείο που αφορούσε αυτές καθαυτές τις μάχες, φτιάχτηκε για να υπηρετήσει τις ανάγκες του πολεμικού μετώπου, όσο πιο κοντά γινόταν στο μέτωπο. Ηταν ένα πλήρες νοσοκομείο με χειρουργικές μονάδες, θαλάμους κ.λπ. και βρισκόταν σε ακτινική σύνδεση με διάφορους σταθμούς επίθεσης ή σταθμούς μεταφοράς, όπου γινόταν μια πρώτη διαλογή των τραυματιών για την περίθαλψη που χρειάζονται και αν κρινόταν αναγκαίο μεταφέρονταν εκεί, όπου είχαν την αναγκαία περίθαλψη. Εκεί, έγιναν θαύματα της Ιατρικής ενώ καταγράφεται μικρός αριθμός απωλειών και πολύ μεγάλος βαθμός επιστροφής των τραυματιών στο μέτωπο!
Τα τρία χρόνια του ΔΣΕ έπλασαν κορίτσια, γυναίκες που σε άλλες συνθήκες χρειάστηκαν αλλεπάλληλες γενιές για ν' αποκτήσουν ανάλογη θέση, αυτοπεποίθηση, καταξίωση. Στον Πυξό, που θα επισκεφτούν επίσης οι κατασκηνωτές, πραγματοποιήθηκε η Α' Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της Πανελλαδικής Δημοκρατικής Ενωσης Γυναικών (ΠΔΕΓ), από την 1η έως τις 3 Μάρτη 1949 σ' ένα πολεμικό αμπρί.
Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη πραγματοποιήθηκε μέσα στη φωτιά της μάχης, αλλά δεν έχει τίποτε να ζηλέψει σε προετοιμασία, μεράκι, ευρηματικότητα, άμιλλα, προπαγάνδα, συμμετοχή...
Οι γυναίκες έφτασαν να αποτελούν το 25% των μάχιμων δυνάμεων του ΔΣΕ, ενώ υπήρχαν διμοιρίες και τάγματα που οι γυναίκες ξεπερνούσαν το 40%, ακόμα και το 50% της δύναμής τους. Ενας επίσης μεγάλος αριθμός γυναικών στήριξε τη δράση του ΔΣΕ ως σαμποτέρ, τηλεφωνήτριες, τραυματιοφορείς, γενικότερα στις υγειονομικές υπηρεσίες, στα οχυρωματικά έργα και γενικά στα μετόπισθεν, στο μάζεμα της σοδειάς και της τροφοδοσίας του ΔΣΕ, στην επιμελητεία. Δούλεψε στην εκπαίδευση, στην έντυπη διαφώτιση, οργάνωσε την ψυχαγωγία ανδρών και γυναικών του ΔΣΕ, διακρίθηκε στη διαφώτιση προς τις δυνάμεις του εχθρικού στρατού, απευθυνόμενες άμεσα, ταξικά και συναισθηματικά στα παιδιά του λαού που είχαν επιστρατευτεί από τον ταξικό αντίπαλο.
Γυναίκες πήραν μέρος στους λαογέννητους θεσμούς οργάνωσης της κοινωνικοπολιτικής ζωής στην Ελεύθερη Ελλάδα, εκλέχτηκαν στα Λαϊκά Συμβούλια, στα Λαϊκά Δικαστήρια, στη Λαϊκή Πολιτοφυλακή. Στη Γενική Συνέλευση των Λαϊκών Συμβουλίων Φλώρινας - Καστοριάς, που έγινε στις 7 Φλεβάρη 1948, το 28% ήταν γυναίκες.
Και όλα αυτά σε μια περίοδο όπου στο αστικό κράτος υπήρχε η κυρίαρχη αντιδραστική αντίληψη για την «κατωτερότητα του γυναικείου φύλου», η ανισοτιμία της γυναίκας ήταν θεσμικά κατοχυρωμένη, η γυναίκα δεν είχε ακόμα ούτε δικαίωμα ψήφου. Αντίθετα, ο ΔΣΕ εξύψωσε την εργάτρια της πόλης και την κοπέλα του χωριού σε πρωταγωνίστρια των πολιτικών εξελίξεων που άνοιγε τον δρόμο για μια καλύτερη ζωή.
Αντίστοιχα, θα επισκεφτούν το Βατοχώρι, όπου είναι το Μνημείο του Υποστράτηγου του ΔΣΕ Νίκου Θεοχαρόπουλου (Σκοτίδα). Μετά τη Βάρκιζα και το πογκρόμ που εξαπολύθηκε εναντίον των αγωνιστών της Αντίστασης, ο θρυλικός Σκοτίδας διώχτηκε και αναγκάστηκε πολύ γρήγορα να βγει στο βουνό, στις 12/9/1946. Την ίδια περίοδο, το φθινόπωρο του 1946, σχηματίζει την πρώτη ομάδα των Ενόπλων Καταδιωκόμενων Αγωνιστών. Αυτές οι ομάδες των Ενόπλων Καταδιωκόμενων αποτέλεσαν τους πρώτους πυρήνες για τη δημιουργία αργότερα του ΔΣΕ. Διακρίθηκε για την παλικαριά του στο πεδίο της μάχης και διέθετε μεγάλη τακτική αντίληψη, ήταν εφευρετικός σε στρατηγήματα, τολμηρός στους στρατιωτικούς ελιγμούς. Ηταν πάντα κοντά στους μαχητές. Ενέπνεε απέραντη εμπιστοσύνη και σιγουριά στους μαχητές του και φόβο στους αντιπάλους του. Ηταν σεμνός αγωνιστής, ανώτερος στο ήθος και υπόδειγμα κομμουνιστή.
Αυτός ο πρωτοπόρος αγωνιστής, ο κομμουνιστής, ο πολέμαρχος των βουνών της Πίνδου χάθηκε στις 11/8/1949, όταν έπεσε, τραυματισμένος θανάσιμα από εχθρικό βλήμα πυροβολικού, στο ύψωμα του χωριού Βατοχώρι στο Βίτσι.
Τα ίδια τα μνημεία που στήθηκαν και ορισμένα από αυτά θα επισκεφτούν οι νέοι και οι νέες που θα συμμετέχουν στην κατασκήνωση, δεν αποτελούν απλά φόρο τιμής, υπόσχεση ότι ο αγώνας του ΔΣΕ, ο ηρωισμός, η πάλη και η θυσία των μαχητών και μαχητριών του δεν θα ξεχαστούν, όρκο ότι συνεχίζουμε την πάλη μέχρι να δικαιωθούν οι αγώνες τους. Κουβαλούν και από μόνα τους μια ιστορία. Για το πώς ανακαλύφθηκε ο κάθε τόπος, για την απέραντη δουλειά εκατοντάδων συντρόφων με τη συμβολή και πολλών κατοίκων της περιοχής, για να αναδειχτούν, για να στέκουν σήμερα αγέρωχα, διαδίδοντας και θυμίζοντας τον τιτάνιο αγώνα του ΔΣΕ, κόντρα στην απόπειρα λήθης και συκοφάντησης από το αστικό κράτος.
Οπως το μνημείο στο χωριό Κώττας, που βρίσκεται στο κέντρο των μαχών που έγιναν στο Βίτσι στις αρχές Αυγούστου 1949.
Αντιγράφουμε από τον ιστορικό - ταξιδιωτικό οδηγό «Στα βήματα του ΔΣΕ, Βίτσι: Πρέσπες - Βαρνούντας - Βάρμπα - Μάλι Μάδι», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»: «Πώς να περιγράψεις τη στιγμή που κάτοικος του χωριού Κώττας μας δείχνει ένα χωράφι και λέει: "Να εδώ είναι θαμμένοι οι αντάρτες". Την πρώτη έκπληξη διαδέχεται άλλη. Το χωράφι είναι χωρισμένο από το νεκροταφείο με ένα συρματόπλεγμα. Απ τη μια μεριά οι "ευλογημένοι" από την εκκλησία νεκροί. Κι απ' έξω ένας ομαδικός τάφος μαχητών του ΔΣΕ, χωρίς τίποτα να δηλώνει την ύπαρξή του. Για χρόνια ήταν "ξέφραγο αμπέλι". Μέχρι που τα γελάδια, καθώς περπατούσαν και ξαναπερπατούσαν στη γη, άρχισαν να ξεθάβουν τα κόκαλα. Κι έτσι χρίστηκε μια μικρή μάντρα να εμποδίζει τα ζώα να μπούνε μέσα. Κι αφέθηκε το θέμα να ξεχαστεί... Ε, δεν θα ξεχαστεί! Από τη σχετική έρευνα προέκυψε πως εδώ, σ' αυτό το χωράφι, ο αστικός στρατός έθαψε τους αντάρτες του ΔΣΕ που σκοτώθηκαν στα γύρω υψώματα στις 14 Αυγούστου του 1949».
Ηταν οι μέρες της μεγάλης επιχείρησης του κυβερνητικού στρατού στο Βίτσι (β' φάση Σχεδίου «Πυρσός») με σκοπό την ολοκληρωτική συντριβή του ΔΣΕ... Στις 10 Αυγούστου ο κυβερνητικός στρατός εξαπολύει την επίθεσή του με 60.000 άντρες στο πολύπαθο Βίτσι, το οποίο υπερασπίζονταν 8.000 μαχητές και μαχήτριες περίπου. Στις 16 Αυγούστου οι δυνάμεις του ΔΣΕ υποχωρούν συντεταγμένα, απαγκιστρώνονται από το Βίτσι και ελίσσονται μέσα από τη χερσόνησο του Πυξού, πληρώνοντας βαρύ φόρο αίματος. Μεγάλος αριθμός μαχητών φτάνει στον Γράμμο για την τελευταία μάχη. Δεδομένης της υπεροχής δυνάμεων του αντίπαλου στρατοπέδου, ήταν κατόρθωμα ότι οι δυνάμεις του ΔΣΕ δεν περικυκλώθηκαν στην περιοχή αυτή.
Επίσης, το μνημείο της ΚΕ του ΚΚΕ στη Φλώρινα, στο οποίο θα καταλήξει η πορεία μετά τη μεγάλη συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία της πόλης την Κυριακή 5 Ιούλη, έχει φτιαχτεί στο σημείο όπου βρίσκονται θαμμένοι εκατοντάδες μαχητές του ΔΣΕ που έπεσαν στη μάχη της Φλώρινας (11 - 13 Φλεβάρη 1949). Σε αυτήν τη μάχη ο ΔΣΕ μέτρησε περισσότερους από 800 νεκρούς και πάνω από 1.000 τραυματίες.
Εκεί, διαπράχτηκε άλλη μια φρικαλεότητα του αστικού κράτους. Μετά το τέλος των επιχειρήσεων, ο αστικός στρατός μάζεψε τους νεκρούς μαχητές του ΔΣΕ και πολλούς τραυματίες και όλους μαζί, ζωντανούς και νεκρούς, τους παράχωσε με μπουλντόζες στον λάκκο που άνοιξε σε χωράφι στη νοτιοανατολική πλευρά της πόλης, στην περιοχή Αγιος Γεώργιος. Αυτός ο χώρος περιήλθε στην ιδιοκτησία του Κόμματος το 2009 και λίγα χρόνια αργότερα στήθηκε το εμβληματικό μνημείο - έργο του γλύπτη Μέμου Μακρή, του οποίου τα δικαιώματα παραχώρησε η κόρη του Κλειώ Μακρή.
Σ' αυτά τα μέρη, λοιπόν, θα ανταμώσουν φέτος χιλιάδες νέοι και νέες από όλη την Ελλάδα, για να περπατήσουν σε κατάφυτες πλαγιές και μονοπάτια, να αθληθούν, να τραγουδήσουν, να παρακολουθήσουν εκδηλώσεις και να προβληματιστούν, να παραδειγματιστούν, να αντλήσουν πολύτιμα διδάγματα για το σήμερα, από την κορυφαία «στιγμή» της ταξικής πάλης μέχρι σήμερα στη χώρα μας.
Γιατί ο ΔΣΕ, που φέτος τιμάμε τα 80 χρόνια από την ίδρυσή του, είχε ένα όπλο ακαταμάχητο. Είχε ηθική ανωτερότητα, ήταν στρατός λαϊκός, επαναστατικός και πάλευε για έναν δίκαιο σκοπό, εμπνεόταν από ανώτερα ιδανικά.
Η κατασκήνωση θα πραγματοποιηθεί στο χιονοδρομικό κέντρο Πισοδερίου στη θέση Βίγλα, 20 χλμ. δυτικά της πόλης της Φλώρινας, σε μεγάλο υψόμετρο 1.550 μέτρων. Η κατασκήνωση θα στηθεί σε τοποθεσία μεγάλης φυσικής ομορφιάς, δίπλα σε πυκνό δάσος οξιάς.
Ο χώρος διαθέτει βασικές υποδομές (τουαλέτες, ντουζ, ταβέρνες - μπαρ, ιατρείο), ωστόσο χρειάζεται οι κατασκηνωτές να εξασφαλίσουν μια σειρά απαραίτητα είδη (στην ευρύτερη περιοχή δεν υπάρχουν σούπερ μάρκετ, ΑΤΜ κ.λπ.) και μέσα για τη διαβίωση στο βουνό και την κάλυψη των βασικών αναγκών τους:
Επίσης, οι κατασκηνωτές πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί στα μέτρα πυρασφάλειας και καθαρισμού του χώρου.
Στον χώρο της κατασκήνωσης θα λειτουργεί ιατρείο με όλο το απαραίτητο προσωπικό και εξοπλισμό, ωστόσο οι κατασκηνωτές που παίρνουν ειδική φαρμακευτική αγωγή για διάφορους λόγους, πρέπει να έχουν μαζί τους τα φάρμακά τους. Είναι σημαντικό για τις παραπάνω περιπτώσεις να γίνει ενημέρωση μέσω των Οργανώσεων στην ομάδα του ιατρείου της κατασκήνωσης.
Η παιδική κατασκήνωση θα λειτουργήσει για πέντε μέρες. Τα παιδιά θα αναχωρήσουν οργανωμένα από τις περιοχές τους την Τετάρτη 1η Ιούλη και θα επιστρέψουν την Κυριακή 5 Ιούλη.
- «Γνωρίζουμε καινούρια μέρη!»: Φέτος τα παιδιά θα γνωρίσουν μια περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, σπάνιας φυσικής ομορφιάς, που τα περισσότερα δεν έχουν επισκεφτεί ξανά. Θα πραγματοποιήσουν πεζοπορίες, θα επισκεφτούν διάφορα μέρη του νομού Φλώρινας και, φυσικά, τις Πρέσπες. Σε συνεννόηση με τον Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Πρεσπών θα παρακολουθήσουν παρουσίαση για την ιστορία του φυσικού τοπίου, ενώ με ειδικό εξοπλισμό (κιάλια, τηλεσκόπιο) θα παρατηρήσουν την πλούσια πανίδα της περιοχής, όπως τα δύο είδη πελεκάνων που απαντώνται στην Ευρώπη, τον αργυροπελεκάνο και τον ροδοπελεκάνο.
- «Στις ελεύθερες περιοχές όπου δρούσε ο ΔΣΕ. Εκεί όπου έγινε πράξη! Ενας Λαός μαζί με τον Στρατό του κι ένας Στρατός μαζί με τον Λαό του»: Φέτος οι μικροί κατασκηνωτές θα μάθουν για την πλούσια Ιστορία που γράφτηκε στα βουνά της πατρίδας μας και ειδικά στο Βίτσι. Θα περπατήσουν εκεί όπου οι μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας έγραψαν μερικές από τις πιο ένδοξες σελίδες στη μάχη για την κοινωνική απελευθέρωση. Σε εκείνα τα χωριά της Ελεύθερης Ελλάδας, όπου αναπτύχθηκαν οι λαογέννητοι θεσμοί.
Πιο συγκεκριμένα, σχεδιάζεται μέσα από οργανωμένες ξεναγήσεις και δραστηριότητες, λαμβάνοντας πάντα υπόψη και την αντιληπτική ικανότητα των παιδιών με βάση την ηλικία τους, να έρθουν σε επαφή με τον αγώνα, τα ιδανικά και τα οράματα των μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ. Θα επισκεφτούν τις υποδομές της Υγειονομικής Υπηρεσίας (χειρουργεία, σχολή νοσοκόμων κ.ά.) του ΔΣΕ στο Βίτσι, όπως και το Μουσείο ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - ΔΣΕ στην Καλλιθέα Πρεσπών, όπου τα παιδιά θα μπορούν να αντιληφθούν τον τιτάνιο αγώνα που έδωσαν όλες οι γύρω περιοχές στη «μεγάλη δεκαετία» '40 - '50. Θα έχουν επίσης τη δυνατότητα να περιηγηθούν σε χωριά των Πρεσπών που έχουν μείνει ανέγγιχτα από τον χρόνο... Σε χωριά που οι κάτοικοί τους τα εγκατέλειψαν, ακολουθώντας τον ΔΣΕ στην πολιτική προσφυγιά. Μέσα από θεατρικά δρώμενα θα αναβιώσουν στιγμές από τη ζωή στις απελευθερωμένες περιοχές από το 1946 έως το 1949.
- «Οι φίλοι του κόκκινου Αερόστατου γίνονται μια παρέα!»: Μέσα από το καθημερινό δομημένο πρόγραμμα τα παιδιά εκπαιδεύονται να συνεργάζονται και να συμβιώνουν. Γνωρίζουν εκατοντάδες άλλα παιδιά, φίλους τους «κόκκινου Αερόστατου» απ' όλη την Ελλάδα, αναπτύσσουν την κοινωνικότητά τους, δημιουργούν νέες και - ειδικά στο πλαίσιο αυτό - πολύ δυνατές φιλίες. Στόχος είναι να καλλιεργηθούν αξίες όπως η συλλογικότητα, η συντροφικότητα, ο σεβασμός στους κανόνες και στους υπόλοιπους κατασκηνωτές, η πειθαρχία στο κοινό καλό της ομάδας.