Σήμερα, ελάχιστοι εργαζόμενοι καλύπτονται από Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Κυριαρχούν οι ευέλικτες σχέσεις εργασίας, οι ατομικές συμβάσεις. 

Κράτησέ το:

Το 2009 υπογράφονταν 100 κλαδικές Συμβάσεις Εργασίας, οι οποίες κάλυπταν 800.000 εργαζόμενους. 

Σήμερα είναι σε ισχύ μόνο 17, οι οποίες καλύπτουν μόνο το 20% των εργαζομένων.

Τι ίσχυε πριν από τα μνημόνια;

Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση > Κλαδική Συλλογική Σύμβαση > Επιχειρησιακή Σύμβαση > Ατομική Σύμβαση

Η εμβληματικότερη διάταξη που καταργήθηκε με τα μνημόνια ήταν η “αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης” που προέβλεπε να επικρατεί η καλύτερη σύμβαση για τον εργαζόμενο.

Η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας καθόριζε τον κατώτατο μισθό στη χώρα. Ήταν η βάση πάνω στην οποία οι εργαζόμενοι “έχτιζαν” τον μισθό και τα δικαιώματά τους. 

Η Εθνική Γενική ΣΣΕ καταργήθηκε στην πράξη το 2013, με νόμο της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Έκτοτε όλες οι κυβερνήσεις, κατά παραγγελία των εργοδοτών, νομοθετούν το χτύπημα των δικαιωμάτων μας.

Πως “ξηλώθηκαν” οι ΣΣΕ & τσακίστηκαν οι μισθοί μας;

2012 | Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ

Σε ένα βράδυ μειώνεται ο κατώτατος μισθός 32% για τους εργαζομένους έως 25 ετών και 22% για τους εργαζομένους άνω των 25 ετών.

2013 | Κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ

Καταργούνται οι συλλογικές διαπραγματεύσεις για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού. Η διαμόρφωσή του μέχρι και σήμερα γίνεται με απόφαση της κυβέρνησης.

2018 | Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

Ο προηγούμενος νόμος για τον κυβερνητικό καθορισμό του κατώτατου μισθού εφαρμόζεται για πρώτη φορά και μένει στην ιστορία ως νόμος “Βρούτση - Αχτσιόγλου”.

2024 | Κυβέρνηση ΝΔ

Ο κατώτατος μισθός διαμορφώνεται με έναν “πειραγμένο” αλγόριθμο, ο οποίος καθορίζει το ύψος του μισθού με κριτήριο την ανταγωνιστικότητα, τα κέρδη των εργοδοτών.

«Νέα Κοινωνική Συμφωνία» για τις ΣΣΕ:
Όταν ο δολοφόνος επιστρέφει στο τόπο του εγκλήματος!

Μετά τον νόμο για τις 13 ώρες δουλειάς, η κυβέρνηση της ΝΔ φέρνει νομοσχέδιο που διαμορφώνει Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας κομμένες και ραμμένες στα “θέλω” των εργοδοτών! 

Οι ρόλοι είναι μοιρασμένοι: Οι εργοδότες απαιτούν, η κυβέρνηση νομοθετεί, τα συνδικαλιστικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ κάνουν τη βρώμικη δουλειά.

Η κυβέρνηση κοροϊδεύει τους εργαζομένους!

Το νέο νομοσχέδιο:

• Συνεχίζει να παρέχει τη δυνατότητα στην εκάστοτε κυβέρνηση να διαμορφώνει τον κατώτατο βασικό μισθό με βάση τις απαιτήσεις των εργοδοτών.
• Διατηρεί την κατάργηση της “αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης” για τους εργαζομένους.
• Εξακολουθεί να στερεί τη δυνατότητα που είχαν οι εργαζόμενοι να επιβάλλουν στους εργοδότες να κάτσουν στο τραπέζι και να διαπραγματευτούν την ΣΣΕ (κατάργηση μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία).
• Χτυπά ευθέως την οργάνωση και τη συλλογική διεκδίκηση των κλαδικών συνδικαλιστικών οργανώσεων, των εργαζομένων και αναθέτει στην ξεπουλημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ τον ρόλο του “πορτιέρη”-νταβατζή των διεκδικήσεων. 
• Παραμένουν στο ακέραιο όλοι οι νόμοι που χτυπάνε τα συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων, το χτύπημα της απεργίας κ.ά.

Γιατί βάλανε στο “μάτι” τις κλαδικές ΣΣΕ;

Το χτύπημα των Συλλογικών Συμβάσεων, των συγκροτημένων δικαιωμάτων των εργαζομένων βρίσκεται συνεχώς στο στόχαστρο των εργοδοτών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κυβερνήσεων και του αστικού κράτους. Ακριβώς γιατί αποτελούν εμπόδιο στην ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Στόχος είναι να παραμείνουν παγωμένοι και στα ελάχιστα όρια οι μισθοί μας. Όλοι οι εργαζόμενοι να είναι καλυμμένοι με συμβάσεις φτώχειας και η κυβέρνηση να πανηγυρίζει ότι υπάρχουν κανόνες... Όλοι οι εργαζόμενοι να βράζουμε στο ζουμί της ανέχειας, της ακρίβειας, και οι λίγοι να θησαυρίζουν και να επικαλούνται το γνωστό «αυτά προβλέπει ο νόμος».

Απαντάμε με οργάνωση & αγώνα!

Τώρα είναι η ώρα! Ακόμα πιο αποφασιστικά, ακόμα πιο μαζικά να δυναμώσει η διεκδίκηση σε κάθε χώρο δουλειάς για συγκροτημένα δικαιώματα που μας επιτρέπουν να ζούμε με αξιοπρέπεια. Η δύναμή μας βρίσκεται στην οργάνωση του αγώνα και στη σύγκρουση!

Η μαζική, συλλογική και μαχητική πάλη των εργαζομένων θα κάνει την άθλια συμφωνία κυβέρνησης, εργοδοτών και ΓΣΕΕ “κενό γράμμα”. Με τον συντονισμένο αγώνα των σωματείων, με το ΠΑΜΕ, έμειναν στα χαρτιά μια σειρά από αντεργατικοί νόμοι, όπως ο νόμος για τον περιορισμό των διαδηλώσεων, ο νόμος για τις απεργίες, το χτύπημα του 8ωρου, των συλλογικών συμβάσεων και η κατάργηση του 5ήμερου.

Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις ώστε να δυναμώσει ο αγώνας για να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες μας! Μπαίνουμε μπροστά ώστε να δημιουργηθεί ένα μεγάλο, ενιαίο, πανελλαδικά συντονισμένο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα που θα βάλει ως στόχο την ανατροπή αυτής της πολιτικής, της φτώχειας, του πολέμου και της εκμετάλλευσης!

Διεκδικούμε:

• Σταθερό και συνεχή ημερήσιο χρόνο εργασίας, 7ωρο-5ήμερο-35ωρο.
• Αυξήσεις στους μισθούς και Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.
• Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων που έφεραν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ.
• Κατάργηση της δουλειάς την Κυριακή.
• Μέτρα υγείας & ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.
• Μόνιμη & σταθερή δουλειά για όλους, με πλήρη, σύγχρονα δικαιώματα.
• Αποκλειστικά δημόσιες & δωρεάν κοινωνικές υποδομές (Υγεία, Παιδεία, παιδικοί σταθμοί, φροντίδα ηλικιωμένων).

Έλα μαζί μας! Οργανώσου στην ΚΝΕ!

Σε έναν κόσμο που φλέγεται, να γίνουμε εμείς πρωταγωνιστές!

Σήμερα, με την τεράστια εξέλιξη της τεχνολογίας, την τεχνητή νοημοσύνη και την αυτοματοποίηση, υπάρχουν όλες οι δυνατότητες να δουλεύουμε λιγότερο και να ζούμε περισσότερο, με σύγχρονα δικαιώματα! Να έχουμε δουλειά με σταθερό εργάσιμο χρόνο, που να μας “γεμίζει” και να μη μας “αδειάζει” ψυχικά και σωματικά. Να έχουμε δημιουργικό ελεύθερο χρόνο για ανάπαυση, αναψυχή, άθληση, πολιτισμό, για τους φίλους και τις οικογένειές μας, για τη συμμετοχή στην κοινωνική και πολιτική ζωή. Να μη δολοφονούνται και σακατεύονται εργάτες μέσα σε εργοστάσια ωρολογιακές βόμβες. Εμπόδιο σ’ αυτό μπαίνει η καπιταλιστική εξουσία και ιδιοκτησία, τα κέρδη των λίγων σε βάρος της ζωής των πολλών. Ο σοσιαλισμός είναι η κοινωνία που καταργεί την εκμετάλλευση, κάνοντας κοινωνική ιδιοκτησία τη γη, τα εργοστάσια, τα λιμάνια, τις μεγάλες επιχειρήσεις και βάζοντας στο επίκεντρο τις ανάγκες της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Η ζωή που μας αξίζει προϋποθέτει οι εργαζόμενοι να απολαμβάνουν τον πλούτο που παράγουν.