Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ:Το “πάμε και όπου βγει” δεν πέρασε στην Γκράβα! Μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικοί ΝΙΚΗΣΑΝ!

Από τις 16 Σεπτέμβρη, στο μεγαλύτερο σχολικό συγκρότημα της χώρας των 17 σχολείων και σχολών κατάρτισης, πάνω από 4.000 μαθητές και σχεδόν 500 εκπαιδευτικοί, αφέθηκαν εκτεθειμένοι σε επικίνδυνες συνθήκες με διαρροή φυσικού αερίου.

Υπουργείο Παιδείας, Περιφέρεια Αττικής και Δήμοι (Αθηνών και Γαλατσίου)  ΗΞΕΡΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ ΤΙΠΟΤΑ! Οι ανακοινώσεις ψεμάτων και εφησυχασμού, το σχέδιο συγκάλυψης του προβλήματος και των ευθυνών τους κατέρρευσε με την – τελικά - απόφαση για αναστολή λειτουργίας των σχολείων της Γκράβας.

Γιατί, τελικά υπάρχει πείρα, πως “στο σύστημα του κέρδους τύχη αν σωθείς, ΑΞΙΑ στις ΖΩΕΣ μας, θα δώσουμε ΕΜΕΙΣ” και ο οργανωμένος αποφασισμένος αγώνας ολόκληρης της σχολικής κοινότητας έδωσε μια πρώτη νίκη.

Τώρα, είναι ώρα μάχης για να ανοίξει η Γκράβα ασφαλής και με όλες τις απαραίτητες εργασίες αποκατάστασης του προβλήματος. Να μη διανοηθούν να βάλουν τους μαθητές να επιλέξουν αν θα κινδυνεύουν ή αν θα ξεπαγιάζουν λόγω της ακατάλληλης ενεργειακής εγκατάστασης. Να μην τιμωρηθεί με απουσίες κανένας μαθητής που διεκδίκησε το αυτονόητο.

Η λύση είναι μια: όλοι οι υπεύθυνοι φορείς να ελέγξουν και να αποκαταστήσουν άμεσα το όποιο πρόβλημα βρεθεί και να ενημερώσουν επίσημα το σύνολο της σχολικής κοινότητας. Ήδη, με δική τους ευθύνη έχει χαθεί μια εβδομάδα μαθημάτων και έχει προκληθεί αναστάτωση.

Τώρα, είναι ώρα σε κάθε σχολείο να οργανωθεί ο αγώνας και η απαίτηση για να μην υπάρξουν νέα σχολικά Τέμπη. Αν έπαιξαν με την ασφάλεια χιλιάδων μαθητών στο κέντρο της Αθήνας, τι μπορεί να γίνεται σε σχολικά κτήρια-χρέπια σε όλη τη χώρα; Η πραγματικότητα μιας εβδομάδας δίνει την απάντηση: 4 μαθητές Λυκείου στην Λαμία και 1 μαθητής Γυμνασίου στη Θεσσαλονίκη πήγαν στο νοσοκομείο επειδή τους έπεσε το ταβάνι στο κεφάλι εν ώρα μαθήματος, 1 ψευδοροφή έπεσε στον Κορυδαλλό και κάτι παράθυρα σε ένα άλλο σχολείο εκσφενδονίστηκαν από τον αέρα.

          Μαζί με την ΚΝΕ, που είναι δύναμη αλήθειας, οργάνωσης του αγώνα, τόλμης και ανατροπής, μπορεί να δυναμώσει η φωνή των μαθητών για ασφαλή και σύγχρονα σχολεία της γνώσης κι όχι της απόγνωσης. Για να ανοίξει ο δρόμος για το σχολείο που έχουμε ανάγκη και την κοινωνία που θα το κάνει πράξη.